Ilioupoli by "night"

Thoughts and actions

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ‘ΟΧΙ’

0flagsyriza

ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ‘ΟΧΙ’
Ο ΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΛΑΟΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ ΚΙ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Με μεγάλη συμμετοχή συμπολιτών μας πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 2/7 η συγκέντρωση που διοργάνωσε στην Πλατεία Φλέμινγκ η Επιτροπή Ηλιούπολης για την υπεράσπιση του ΟΧΙ, στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015.
Ομιλητές ήταν ο Τάσος Κεφαλάς (Μέλος της Επιτροπήs Ηλιούπολης για την υπεράσπιση του ΟΧΙ) και ο Γιάννης Μπασκόζος (Μέλος ΚΕ ΣΥΡΙΖΑ, Γενικός Γραμματέας Δημόσιας Υγείας) ενώ ο Γιώργος Πασσαλίδης χαιρέτησε την εκδήλωση εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ.

Αποσπάσματα από την ομιλία του Τ. Κεφαλά:
Το δημοψήφισμα είναι μια πρόκληση, που δε θα την αφήσουμε να πάει χαμένη. Είναι γνωστό ότι ούτε ο χρόνος, ούτε η μορφή της πρωτοβουλίας για το δημοψήφισμα προήλθε από «τα κάτω». Αυτό δε μειώνει καθόλου ούτε τη σημασία της, ούτε την κρισιμότητα που έχει. Άλλωστε, αν είχε το κίνημα τη δυνατότητα να καθορίζει την ατζέντα των εξελίξεων, πάντως, είναι μια τεράστια πρόκληση και, ταυτόχρονα, μια εξαιρετική ευκαιρία για την κοινωνία και τον/την καθένα/μία από μας ξεχωριστά, να συνδεθούμε πάλι με εκείνο το κύμα των κινητοποιήσεων και των πρωτοβουλιών, που περιθωριοποίησε πολιτικά τους εκπροσώπους της τρόικας στη χώρα και οδήγησε στο νέο πολιτικό σκηνικό, το Γενάρη του 2015. Είναι μια ευκαιρία -συνέβαλαν και οι δανειστές σε αυτό με την αδιαλλαξία τους- να τοποθετηθεί η ίδια η κοινωνία, χωρίς μεσολαβήσεις, στην ουσία της πολιτικής και όχι στα πλαστά διλήμματα των πληρωμένων επικοινωνιολόγων και γραφιάδων.(…)
(…) η προσπάθειά μας θα συνεχιστεί αμείωτη μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο της εκλογικής διαδικασίας, για μια ευρεία και υπερήφανη επικράτηση του ΟΧΙ, για την διασφάλιση της επιβίωσης του λαού μας και για την υπεράσπιση των καλύτερων δημοκρατικών του παραδόσεων. Για να σπάσουν τα μούτρα τους όσοι ονειρεύονται δοτές κυβερνήσεις, υποχείρια της τρόικας.
Αυτές τις τελευταίες ώρες, θα κάνουμε ακόμα μια φορά έκκληση στη συνείδηση των συμπολιτών μας, που σκέφτονται την αποχή ή το άκυρο. Είμαστε οι τελευταίοι που θα μιλήσουμε για χαμένη ψήφο ή για ψήφο δύο κατηγοριών. Αλλά τώρα, δε μιλάμε για το αυτονόητο δικαίωμα των πολιτικών κομμάτων και του κάθε πολίτη να υπερασπίζονται την ιδεολογία τους ή τις πολιτικές τους θέσεις. Ακόμη κι αν είναι οι μόνοι στον κόσμο ολόκληρο. Τώρα, μιλάμε για την αυτονόητη υποχρέωση όλων μας να είμαστε παρόντες/ούσες σε μια κρίσιμη μάχη, με τρόπο που θα παράγει χειροπιαστά πολιτικά αποτελέσματα. Το πιστεύουμε για τον εαυτό μας, οπότε έχουμε το θάρρος να το προτείνουμε και σε αυτούς/ές. Ας το σκεφτούν, δυο και τρεις φορές, πριν την τελική τους επιλογή. Γιατί όπως λέει και ο Παλαμάς και μας το θύμισε χθες ένα σεβαστό μας πρόσωπο, ο Ευτύχης Μπιτσάκης: «Ανάξιος όποιος κάπου ακούει το προσκλητήρι των καιρών, σάλπιγγα ή τύμπανο, τ’ ακούει, δεν λέει Παρών».
Ο Γιάννης Μπασκόζος με τη σειρά του αναφέρθηκε στη μνημονιακή πολιτική που ακολούθησαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά-Βενιζέλου κατ’ εντολήν της τρόϊκας (ΕΚΤ, ΕΕ, ΔΝΤ) και τη διαφορετική πολιτική της κυβέρνησης της Αριστεράς που διαπραγματεύεται πραγματικά κι όχι εικονικά για την ανατροπή της λιτότητας. Επίσης αναφέρθηκε στην πολιτική της κυβέρνησης που ακύρωσε πολιτικές των μνημονιακών κυβερνήσεων και προέβη σε αλλαγές στην Υγεία, στην Παιδεία, στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης κλπ. Τέλος κάλεσε τους πολίτες να πουν ένα περήφανο ΟΧΙ στην υποτέλεια και να αγωνιστούν μαζί με την κυβέρνηση και τα κινήματα για δημοκρατία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη ενάντια στη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα.

Σε αυτό το πλαίσιο του ΟΧΙ η δημοκρατία , η κοινωνική προοπτική και η εθνική περηφάνια θα νικήσουν . Έτσι τις επόμενες μέρες μια πιο δυνατή Ελλάδα θα νικήσει χαράζοντας το δρόμο που οδηγεί στην αλλαγή της Ευρώπης.
Το ΟΧΙ αύριο θα ξαναγράψει ιστορία.

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΤΟΥ ‘ΟΧΙ’
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
Συντονιστική Επιτροπή
Οργάνωση Μελών ΣΥΡΙΖΑ Ηλιούπολης

Advertisements

Ιουλίου 4, 2015 Posted by | Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Ένα μεγάλο ΟΧΙ στους εκβιασμούς – ΗΛΙΟΥ-πόλις, ανθρώπινη πόλη

iliou-polis

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ένα μεγάλο ΟΧΙ στους εκβιασμούς
Ηλιουπολίτες και Ηλιουπολίτισσες
Στο δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής καλούμαστε να απαντήσουμε με ένα «ΝΑΙ» ή ένα «ΟΧΙ» στο τελεσίγραφο των δανειστών-«εταίρων», που δόθηκε στη κυβέρνηση στις 25-6-2015.
Το διακύβευμα αυτού του δημοψηφίσματος, δεν είναι το δίλημμα «ευρώ- δραχμή», όπως προσπαθούν να μας πείσουν αυτοί, που μας κυβέρνησαν τα τελευταία 40 χρόνια, μαζί με τα εξαρτημένα, από αυτούς κανάλια, αλλά και τα γνωστά πια στελέχη, του ακραίου ευρωπαϊκού συστήματος, που συντονισμένα μας απειλούν.
Φάνηκε ξεκάθαρα, ότι δεν ήθελαν συμφωνία , αμοιβαία αποδεκτό συμβιβασμό, που θα «μόλυνε» και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, κυρίως του Νότου.
Επιθυμούν την πτώση, της πρώτης αντιστεκόμενης κυβέρνησης και την επιστροφή στην γνωστή, παλιά συνταγή, των χρήσιμων, συνεργαζομένων ηγετών, του παρελθόντος.
Η προσφυγή, για πρώτη φορά, μετά την μεταπολίτευση, στον λαό με δημοψήφισμα, έφθασε, να θεωρείται …αντιδημοκρατικό μέτρο, από τους υποστηρικτές της ανομίας.
Το παλιό διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, μαζί με νεόκοπους πολιτικούς αστέρες, νομίζουν, ότι ήλθε η ευκαιρία, να καλυφθούν τα ανομήματά τους, να ξεπλυθούν οι αμαρτίες και το δύσοσμο παρελθόν τους, γι’ αυτό και υιοθετούν πλήρως την επιχειρηματολογία των δανειστών.
Προσπαθούν να εκμεταλλευτούν, τις σημερινές δυσκολίες και την ταλαιπωρία των πολιτών, με τις κλειστές τράπεζες και τις δυσάρεστες συνέπειες στην αγορά, που στην ουσία, οι δανειστές επέβαλαν, καταπατώντας κάθε κανονισμό της ΕΕ .
«ΝΑΙ» σημαίνει, πορεία προς το γκρεμό, σύμφωνα με την εμπειρία των τελευταίων πέντε χρόνων.
Συμπολίτες και συμπολίτισσες,
Το δημοψήφισμα αυτό, έχει βαθύ συμβολισμό:
• Tην αντίσταση του λαού στους εκβιασμούς,
• Tην ανάγκη, ο λαός να μπει σε πρώτο πλάνο, να υποστηρίξει την νέα πορεία της χώρας μας, μακριά από νέα απάνθρωπα μέτρα λιτότητας, πάλι μονόπλευρα, κατά μισθών, συντάξεων και μικρομεσαίων εισοδημάτων και μάλιστα χωρίς την προοπτική αναγκαίας διαγραφής– απομείωσης του χρέους, που ακόμη και το ΔΝΤ πια, σήμερα ομολογεί.
Τούτες τις κρίσιμες ώρες τίποτα δεν μας φοβίζει.
Με ψυχραιμία, υπομονή, επιμονή και αγωνιστικότητα, λέμε δυνατά και με πάθος, το μεγάλο μας «ΟΧΙ».

Η ψήφος μας είναι απαραίτητη, για την οικονομική επιβίωση της χώρας μας και του λαού μας, με αξιοπρέπεια και περηφάνια, ενάντια σ’ αυτούς, που μας θέλουν ταπεινωμένους.
Η ψήφος μας είναι ευρωπαϊκή ψήφος, για μια Ευρώπη της δημοκρατίας, της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού.

Τέλος θέλουμε να υπογραμμίσουμε απευθυνόμενοι σε παράγοντες της αυτοδιοίκησης:
Όσοι στήριξαν τα μνημόνια, τα τελευταία 5 χρόνια ή απλά δεν αντέδρασαν ως όφειλαν, είμαστε σίγουροι, ότι αν επιδείκνυαν το μισό πάθος, από αυτό, που επιδεικνύουν σήμερα, η αυτοδιοίκηση δεν θα αντιμετώπιζε τόσα σοβαρά προβλήματα.
Ο τοπικός μας άρχοντας, θα έπρεπε, να αποφύγει τις καλυμμένες-ακάλυπτες υποδείξεις του, που έμμεσα απευθύνει μαζί με πληροφορίες για το δημοψήφισμα, προς τους δημότες, στην προσπάθειά του να χτίσει “αδέξια” το μέλλον του. Ο Λαός, έτσι κι αλλιώς διαθέτει κοινό νου και επίσης είναι ενωμένος.

Γραφείο Τύπου
Ηλίου-πόλις, ανθρώπινη πόλη

Ιουλίου 4, 2015 Posted by | Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Γιατί λέω ΟΧΙ (του Δημήτρη Καλτσώνη)

Γιατί λέω ΟΧΙ
του Δημήτρη Καλτσώνη

Επ. καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου
Πάντειο Πανεπιστήμιο

oxi-150x150

Λέω ΟΧΙ γιατί από τη Δευτέρα, και πάλι, όταν θα κοιτάζω τους φοιτητές μου στα μάτια, θα σκέφτομαι ότι η «Συμφωνία» προβλέπει νέα μέτρα σε βάρος των νέων, νέες περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, νέο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας.

Λέω ΟΧΙ γιατί στην Ελλάδα των μνημονίων και της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι απόφοιτοι των πανεπιστημίων μας βουλιάζουν στην ανεργία, εργάζονται σε συνθήκες απαξιωτικές, με αμοιβές άθλιες ή αναγκάζονται να μεταναστεύσουν. Αυτή την πραγματικότητα η προτεινόμενη «Συμφωνία» θα την κάνει ακόμη χειρότερη. Γι’ αυτό λέω και πάλι ΟΧΙ.

Λέω ΟΧΙ γιατί η Ευρώπη δεν ταυτίζεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση των τοκογλύφων, των αρπαχτικών και των πολυεθνικών.

Λέω ΟΧΙ γιατί θα χρειαστεί προφανώς να πούμε και άλλα, μεγαλύτερα ΟΧΙ.

Λέω ΟΧΙ γιατί αισθάνομαι την ανάγκη ως άνθρωπος να αποκρούσω τον εκφοβισμό και την παραπλάνηση.

Λέω ΟΧΙ γιατί λέω ναι στη δημοκρατία, στο δικαίωμα του λαού να εκφράζεται πολύμορφα, και με δημοψηφίσματα.

Λέω ΟΧΙ γιατί λέω ναι στην εθνική ανεξαρτησία και αξιοπρέπεια.

Λέω ΟΧΙ γιατί ξαναδιαβάζω τα λόγια του δασκάλου μου, καθηγητή του Συνταγματικού δικαίου Αριστόβουλου Μάνεση, στο τελευταίο μάθημα πριν τη σύλληψή του στη δικτατορία: «Μη επιτρέψετε να σας εξανδραποδίσουν. Διατηρήστε, μέσα στους ζοφερούς και άρρωστους καιρούς, άγρυπνη και ανυπόταχτη τη σκέψη σας, περιφρουρήστε την άγια υγεία και ρωμαλεότητα της ψυχής σας, κρατήστε στητό και αγέρωχο το ωραίο ανάστημά σας».

Ιουλίου 4, 2015 Posted by | Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Ανοιχτή Επιστολή προς το Δήμαρχο Ηλιούπολης Β. Βαλασόπουλο (της Θεοπίστης Πάντου Μαθηματικός- Συν/χος Εκπ/κός)

Κύριε Δήμαρχε,
Στις 29/6, απευθύνατε, μέσω email, προσκλητήριο στους δημότες να ψηφίσουν ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα της Κυριακής
Η κατάσταση είναι κρίσιμη, λέτε, και δεν πρέπει να μείνετε ουδέτερος μόνο και μόνο για να τα έχετε καλά με όλους. Και αυτή την προτροπή την δικαιολογήσατε ως εξής:
Για να προασπίσουμε το βιοτικό μας επίπεδο.
Για να εξασφαλίσουμε την προστασία των συνόρων.
Για τα παιδιά μας που είναι το μέλλον.
Για την ενότητα του λαού.
Και γιατί η Ελλάδα είναι Ευρώπη.

• Ποιο βιοτικό επίπεδο να προασπίσουμε με το ΝΑΙ;
Τις αυτοκτονίες από απελπισία και απέραντη θλίψη των ανέργων, των οικονομικά κατεστραμμένων, των χωρίς μέλλον νέων;
Το ξεπάγιασμα μας και τον τραγικό απολογισμό από τους θανάτους των δυστυχισμένων, που γύρευαν να ζεσταθούν με αυτοσχέδιους τρόπους;
Τα εξευτελιστικά συσσίτια απανταχού της Ελλάδας,
Την άθλια κατάσταση στην Υγεία, που κρατιέται ακόμα στα πόδια της χάρη στις προσπάθειες του φιλότιμου νοσηλευτικού και ιατρικού προσωπικού;
Το ψάξιμο στα σκουπίδια και από μικρά παιδιά ακόμα, που ευελπιστούν να εξασφαλίσουν από τους σκουπιδοτενεκέδες ο,τιδήποτε θα μπορούσε να τα κρατήσει όρθια;
Τη δραστική περικοπή των εισοδημάτων (μισθοί, κύριες συντάξεις, επικουρικές, 13ος 14ος μισθός, διπλή και τριπλή φορολογία, αυξημένος ΦΠΑ) όλων όσοι θεωρούνται τα συνήθη υποζύγια;
• Ποιο βιοτικό επίπεδο να προασπίσουμε με το ΝΑΙ;
Του ΣΕΒ , των εφοπλιστών που έχουν νόμιμη φοροδοτική ασυλία, των Τραπεζών που τους πληρώνουμε την ανακεφαλαιοποίηση δισεκατομμυρίων, και όλων των διαπλεκόμενων επιχειρηματιών, εθνικών εργολάβων, μεγαλοκαναλαρχών και εκδοτών ( οι γνωστοί–άγνωστοι νταβατζήδες του Κώστα Καραμανλή), που αποκόμισαν κέρδη από αυτή την πεντάχρονη καταστροφή της χώρας και πρώτοι σιγοψιθύρισαν στο αυτί της ΤΡΟΪΚΑ για την περικοπή του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων; Αυτοί τώρα ηγούνται της εκστρατείας υπέρ του ΝΑΙ και τη χρηματοδοτούν για να συνεχίσουν απρόσκοπτα την κερδοφορία τους.

Μαζί τους είστε; Ή με εμάς

• Ποια προστασία των συνόρων να προασπίσουμε;
Μας προστάτεψαν ποτέ οι «σύμμαχοί» μας στις δύσκολες στιγμές (Κύπρος, Ίμια κ.λ.π)
Το μόνο που πρότειναν για τα σύνορά μας ήταν να «κυνηγούμε» τους μετανάστες, που προσπαθούν να μπουν στη χώρα, διωγμένοι από τα εδάφη τους λόγω των πολέμων.
Ίσως και να τους πυροβολούμε για να αποτρέψουμε τα κύματα της ανατολής να έρθουν στην πολιτισμένη Ευρώπη.
• Ποιο μέλλον των παιδιών μας να προασπίσουμε; Ποιο είναι αυτό το μέλλον που προωθείται από το ΝΑΙ;
Να τους στέλνουμε οικονομικούς μετανάστες στη Γερμανία και τις άλλες ανεπτυγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης , για να βρίσκουν εκείνες, με τα δικά μας έξοδα, εξειδικευμένους επιστήμονες και τεχνικούς και να τους ξεζουμίζουν;
Όπως ξεζούμισε κι εμάς η ΕΕ, με τα δάνειά της, τις μίζες της, τις μεγάλες εταιρείες της και το ξεπάτωμα της παραγωγής μας εδώ και σαράντα χρόνια;
Να συντηρούμε τα παιδιά μας με τις συντάξεις μας, χωρίς δικό τους μέλλον;
Ή να συμβιβαστούμε με την ιδέα ότι θα γίνουν τα γκαρσόνια και οι δούλοι της ΕΕ, με μισθούς Βαλκανίων, Κίνας κ.λ.π. χωρίς οικονομική, εθνική ανεξαρτησία, παρίες στον τόπο τους, σε μια χώρα χωρίς μέλλον;
• Κι όσο για την ενότητα του λαού! Κοίτα ποιοι μιλάνε!
Τι έννοια δίνετε στη λέξη ενότητα οι υπέρμαχοι του ΝΑΙ, που μας κουνάτε το σκιάχτρο του διχασμού; Σύμπλευση με αυτούς που εδώ και πέντε χρόνια βύθισαν τη χώρα στην άβυσσο και λεηλάτησαν τις ζωές μας; Σύμπλευση με τα δύο κόμματα εξουσίας των προηγούμενων χρόνων;
Σύμπλευση με αυτούς, που, ενώ μαλλιοτραβιόντουσαν τάχα όταν αλληλοδιαδέχονταν το ένα κόμμα το άλλο στην εξουσία, επί σαράντα χρόνια, τα βρήκαν και συμμάχησαν το 2010 για να μας επιβάλλουν τα μνημόνια και να μας απογυμνώσουν από ο,τιδήποτε είχαμε στάλα-στάλα μαζέψει (πολιτισμό , κοινωνικό κράτος, υποτυπώδη ευημερία… ένα σπιτάκι, λίγες διακοπές το καλοκαίρι …ζεστασιά το χειμώνα…) και μας δίχασαν σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς και φούντωσαν τις ακροδεξιές και αντιρατσιστικές διαθέσεις;
Με αυτούς που φρόντιζαν πάντα να έχουν δικό τους κομματικό «λάφυρο» την πλειοψηφία στη ΓΣΕΕ. Τη ΓΣΕΕ των εργοδοτών, που πάντα υπονόμευε τους αγώνες μας και σήμερα ψηφίζει ΝΑΙ στην εξαθλίωσή μας;
.
Μέχρι και οι πολιτικοί σκελετοί βγήκαν από τα ντουλάπια για να προπαγανδίσουν το Ναι, που οδηγεί, ας γελάσουμε, στην ΕΔΕΜ της Ευρώπης.
Μια τέτοια Ευρώπη, που μας έφερε ως εδώ, τη χαρίζουμε σε όποιον την υπερασπίζεται.
Και να σκεφτόταν κάποιος από εμάς, που δεν είχαμε και δεν έχουμε σχέση με την εξουσία, να ψηφίσει ΝΑΙ, από φόβο, θα πρέπει να το σκεφτεί καλά. Κάτι άλλο έχουν στο μυαλό τους πέρα από τη δική μας ευημερία, αυτοί που το προπαγανδίζουν.
Δεν μπορούμε να ευθυγραμμιστούμε με την επιλογή όλων όσοι είναι υπέρμαχοί του ΝΑΙ . Γιατί οι δικές τους επιλογές ήταν είναι και θα είναι πάντα κόντρα στο συμφέρον μας.
Γιατί δεν μας αξίζει η λιτότητα. Δεν μας αξίζουν τα σκληρά μέτρα. Εμείς δεν επωφεληθήκαμε από τα Δάνεια, δεν επωφεληθήκαμε από τις παροχές της ΕΕ. Αντίθετα μακροπρόθεσμα και μακροοικονομικά χάσαμε. Τα πληρώσαμε με ανεργία, με ανέχεια , με εξαθλίωση.
Γιατί εμείς δεν επενδύσαμε τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών μας Ταμείων στο χρηματιστήριο, σε επισφαλή ρέπος, σε δομημένα ομόλογα, σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου λίγο πριν γίνει το «κούρεμα» του PSI.
Γιατί πάντοτε πληρωνόμασταν πολύ λιγότερο από την απόδοση της δουλειάς μας, πληρώναμε φόρους, εισφορές για περίθαλψη και ασφαλιστικές εισφορές και με το παραπάνω και σχεδόν ποτέ πλήρως ανταποδοτικά.
Γιατί εμείς θέλουμε να τηρήσουμε το Σύνταγμα και να ζητήσουμε πίσω, σύμφωνα και με την πρόσφατη απόφαση του Σ.Τ. Ε., τα πέντε κλεμμένα χρόνια τη ζωής μας και ό,τι οι μνημονιακές κυβερνήσεις μας λεηλάτησαν.

pasxa

Κύριε Δήμαρχε, εσείς που υπερψηφίζετε το ΝΑΙ, πείτε μας:
Δεκαέξι( 1991-2006) και Πέντε (2001-2015) χρόνια πώς φρόντισε η δημοτική σας παράταξη για την ευημερία των πολιτών που τώρα θέλετε να την προασπίσετε με ένα ΝΑΙ;
Για την καθαριότητα, καλύτερα ας μιλήσουν άλλοι, πιο ειδικοί και πιο πειστικά.
Για τη δέσμευση των οικοπέδων του Δημοσίου, που ποτέ δεν κάνατε, το ίδιο.
Για το ΚΥΤ και τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας, δίπλα σε σχολεία βρεφονηπιακούς, στο κολυμβητήριο στα σπίτια, ας μιλήσουν άλλοι καλύτεροι γνώστες.
Για τις επικίνδυνες και εγκαταλειμμένες παιδικές χαρές , ας μιλήσουν οι γονείς που τις επισκευάζουν πρόχειρα.
Για την εκπαίδευση όμως είμαι ειδική και έχω αφιερώσει πάρα πολύ χρόνο για να μάθω τι ακριβώς συμβαίνει, εννιά χρόνια μετά τη συνταξιοδότησή μου. Τα σχολεία στην Ηλιούπολη είναι σήμερα σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ποτέ. Λυπάμαι!!!
Η γενιά μου με τα λάθη και τις παλινωδίες της, με τις αντιθέσεις και τις αντιφάσεις της, τα προηγούμενα σαράντα χρόνια της Μεταπολίτευσης, πάλεψε και κατοχύρωσε κάποιες κατακτήσεις κοινωνικού κράτους.. Δεν είχαμε βρεφονηπιακούς σταθμούς στη δεκαετία του ’70 και του ’80 για τα παιδιά μας. Τους καθιερώσαμε με τους δικούς μας αγώνες . Δεν είχαμε υποχρεωτική προσχολική αγωγή και την πετύχαμε. Είχαμε τρομακτικές ελλείψεις στα σχολεία και πολυπληθή τμήματα μαθητών, παλιά και ακατάλληλα κτίρια, αναχρονιστικά προγράμματα, ελλείψεις εκπαιδευτικών.
Προσπαθήσαμε με αγώνες στους συλλόγους εκπαιδευτικών , στους συλλόγους γονέων και βελτιώθηκαν πάρα πολλές αδυναμίες.
Και σήμερα, με τις «Μεταρρυθμίσεις» όλων εσάς, που προασπίζετε το ΝΑΙ και με τη δική σας συναίνεση κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος οι δικές μας κατακτήσεις και βρισκόμαστε πάλι πολλά χρόνια πίσω

Διαβάστε τη συνέχεια στο: http://www.ilioupolisonline.gr/modules.php?name=Reviews&rop=showcontent&id=1858

Ιουλίου 3, 2015 Posted by | Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΔΙΑΛΟΓΟ: Πόλη – Τοπική Αυτοδιοίκηση – Άμεση Δημοκρατία»,

Αφισά 3    

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ Κάλεσμα 2.11
                                                                       

 

Οκτώβριος 20, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Προσκλήσεις, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Το Πολύεδρο παρουσιάζει την Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014 στις 8:30 το βράδυ το βιβλίο του Σταύρου Τσαγκαράκη « Το όνειρο του καθηγητή Κλήμη »

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Tο όνειρο του καθηγητή Κλήμη

Το Πολύεδρο παρουσιάζει την Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014 στις 8:30 το βράδυ το βιβλίο του Σταύρου Τσαγκαράκη « Το όνειρο του καθηγητή Κλήμη » που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αλφειός.

Την παρουσίαση θα κάνουν : Μίνα Πετροπούλου, φιλόλογος dr. κοινωνιολογίας

Παναγιώτα Ψυχογυιοπούλου, σχολική σύμβουλος φιλολόγων Αχαΐας

Μουσική επένδυση εκδήλωσης : Μαρία Ρέντιτ. Θα ερμηνεύσει η μαθήτρια: Φαίδρα Βανταράκη.

Στο βιβλίο αυτό, ο καθηγητής Κλήμης ονειρεύεται ένα καλύτερο σχολείο για τους μαθητές… Ένα σχολείο της ελευθερίας και της αληθινής γνώσης, όπου θα πρωταγωνιστούν όχι η αυστηρότητα και ο φόβος αλλά η αγάπη, η καταδεκτικότητα και η ταπεινοφροσύνη του δασκάλου. Ένα σχολείο στο οποίο ο μηχανικός, ο αντιγραμμένος λόγος, αυτός ο εφιαλτικός λόγος της αποστήθισης, θα έχει παραχωρήσει τη θέση του στον ζωντανό λόγο, καρπό της εξόριστης εδώ και χρόνια μητρικής γλώσσας. Δύσκολο αλήθεια να πιστέψει κανείς ότι μπορεί να υπάρξει ένα τέτοιο σχολείο στους κόλπους μιας κοινωνίας σαν τη δική μας, στην οποία κυριαρχούν με απόλυτο τρόπο ο ανταγωνισμός, το πάθος της επιτυχίας και η τυραννία του ορθολογισμού.

Ωστόσο, και σε πείσμα όλων αυτών, ο καθηγητής Κλήμης παραμένει αισιόδοξος, γιατί πιστεύει πως το σχολείο είναι το δεύτερο σπίτι των μαθητών και ότι σ’ αυτό έχουν το δικαίωμα οι μαθητές να μαθαίνουν αγαπώντας τη γνώση, χωρίς να φοβούνται.

Ο αναγνώστης ίσως θεωρήσει ότι αυτή η αισιοδοξία ανήκει στη σφαίρα της ουτοπίας. Διαβάζοντας όμως το βιβλίο, γρήγορα θα καταλάβει ότι «η ουτοπία είναι η πραγματικότητα που ξεπροβάλλει στο φως του ήλιου»…

Ο Σταύρος Τσαγκαράκης γεννήθηκε στην Αίγυπτο το 1949. Αποφοίτησε από την Αμπέτειο Σχολή Καΐρου και το 1967 ήρθε στην Ελλάδα. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών και από το 1980 είναι καθηγητής στη Μέση Εκπαίδευση. Μέχρι και σήμερα εξακολουθεί να διδάσκει σε σχολεία της Καλαμάτας.

ΣχήμαΠΟΛΥΕΔΡΟ Κανακάρη 147 τηλ. 2610 277342 fax: 2610 226030 e-mail: polyedro1@hol.gr

Οκτώβριος 15, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Προσκλήσεις, Πεζογραφία, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Συνάντηση με τον Πέτρο Πολυμένη με αφορμή την ποιητική του συλλογή «Αίθουσα Αναχωρήσεων» 19/10/2014

unnamed1
Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014

το EL VIAJE music bar και οι εκδόσεις ΑΤΟΛΗ

σας προσκαλούν σε μία συνάντηση με τον Πέτρο Πολυμένη

με αφορμή την ποιητική του συλλογή «Αίθουσα Αναχωρήσεων»

To βιβλίο θα παρουσιάσει η συγγραφέας Πέρσα Κουμούτση

θα ακολουθήσει συνομιλία με τον Πέτρο Πολυμένη

γύρω από το τρίπτυχο Ποίηση, Φιλοσοφία και Νέα Μέσα

Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθούν βίντεο

με εικονοποίηση και απαγγελία ποιημάτων της συλλογής

Ώρα έναρξης: 8.00 μμ

στο EL VIAJE music bar (Κολοκοτρώνη 45, Βύρωνας)

EL VIAJE music bar

Διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 45, Βύρωνας

Πρόσβαση από Αθήνα:

Λεωφορεία 203, 204 και Τρόλεϊ 11(24ωρο): Στάση «Δημαρχείο»

Λεωφορεία 054, 209, 140: Στάση «Σχολείο»

Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΤΗΣ

Αρχιμήδους 2-6, Παγκράτι

τηλ.: 213 026 33 37

e-mail: vivliostatis@gmail.com

Οκτώβριος 13, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Θεωρία, Προσκλήσεις, Ποίηση, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Η Γάζα με τα μάτια των παιδιών…Μια εξαιρετική δουλειά που κρατάει χρόνια, στο 2ο Γυμνάσιο Ηλιούπολης

Η Γάζα με τα μάτια των παιδιών…
28.07.2014 | από Ζαχαρίας Ρουστάνης
– See more at: http://www.e-dromos.gr/17609/#sthash.GDlGEQ3u.dpuf

Μια εξαιρετική δουλειά που κρατάει χρόνια, στο 2ο Γυμνάσιο Ηλιούπολης

Ένα παιδί σκοτώνεται κάθε μία ώρα στη Λωρίδα της Γάζας, σύμφωνα με την προχθεσινή έκθεση του ΟΗΕ. Ο συνολικός απολογισμός από την έναρξη της πρόσφατης ισραηλινής επιχείρησης είναι 800 νεκροί Παλαιστίνιοι και ανάμεσά τους 190 παιδιά. Το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ συμφώνησε (επιτέλους) να ξεκινήσει έκτακτη διεθνή έρευνα για «όλες τις παραβιάσεις που ενδέχεται να έχουν διαπραχθεί», με στόχο να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι, σαν να υπάρχει περίπτωση να αναγνωριστούν ελαφρυντικά στην εξόντωση άμαχου πληθυσμού, στην εξολόθρευση ενός λαού.

Μπορούμε άραγε να ελπίζουμε ότι θα λάμψει κάποτε η αλήθεια, αν δεν είναι να λάμψει το γρηγορότερο, ώστε να σταματήσει αμέσως πριν «ολοκληρωθεί» αυτή η πολεμική κτηνωδία;

Μόνο τα μάτια της ψυχής φαίνεται να μπορούν να δουν αμέσως την αλήθεια, χωρίς να χρειάζονται συσκέψεις επί συσκέψεων και «βαθυστόχαστες» γραφειοκρατικές εντρυφήσεις και αναβολές. Τα μάτια ίσως των μικρών παιδιών που διαπερνούν τις ευτελείς σκοπιμότητες και τις φτηνές δικαιολογίες ώστε να συναντήσουν την υπέρτερη αξία της ανθρώπινης ζωής και του δικαίου.

Αυτήν ακριβώς την αφοπλιστική παιδική ματιά-καταλύτη, αυτά τα μάτια της αθωότητας με την ευεργετική προοπτική αναζήτησε και βρήκε ο Δρόμος στο 2ο Γυμνάσιο Ηλιούπουλης, και μάλιστα συγκεντρωμένα υπό τη σκέπη της καθηγήτριας Τζένης Σιούτη, που συντονίζει και προσπαθεί να διαδώσει τα ευρήματα της ευαισθησίας τους στην κοινωνία.

Με θεατρικές παραστάσεις, παραμύθια, κείμενα και εκδηλώσεις συμπαράστασης και αλληλεγγύης, μοιάζουν να υπηρετούν άριστα τους γνωστούς στίχους του Γιάννη Ρίτσου, «αν όλα τα παιδιά της γης/ φωνάζαν τους μεγάλους/ κι αφήναν τα γραφεία τους/ και μπαίναν στο χορό/ ο κύκλος θα γινότανε/ ακόμα πιο μεγάλος/ και δυο φορές τη Γη μας/ θ’ αγκάλιαζε θαρρώ».

Το ιστορικό της αφύπνισης των μαθητών

Εξηγώντας πώς ξεκίνησε το εγχείρημα, η καθηγήτρια Τζένη Σιούτη περιγράφει: «Στο σχολείο μας το Νοέμβρη του 2010 στήθηκε μια ομάδα αλληλεγγύης στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού. Αυτή προέκυψε αυθόρμητα όταν στους μαθητές της πολιτιστικής ομάδας διάβασα τους μονολόγους των παιδιών της Γάζας, που είχαν γραφτεί μετά την ισραηλινή επέμβαση το Δεκέμβρη 2008-Γενάρη 2009 από τους Ισραηλινούς. Όλοι μαζί συμφωνήσαμε να τους δραματοποιήσουμε και να τους παρουσιάσουμε, ο σύλλογος διδασκόντων του σχολείου το αποδέχτηκε με θέρμη και έτσι προχωρήσαμε σε μεγάλη εκδήλωση στο δημοτικό θέατρο της πόλης μας.

»Μετά την εκδήλωση εκφράστηκε από τα παιδιά η επιθυμία να παραμείνει αυτή η ομάδα αλληλεγγύης, εφόσον το παλαιστινιακό ζήτημα έμενε άλυτο. Έτσι οι μαθητές μου έγραψαν τότε τους δικούς τους μονολόγους, απαντώντας ουσιαστικά στα εγκλωβισμένα παιδιά της Γάζας.

Πρόκειται για συγκλονιστικά κείμενα τα οποία με τη βοήθεια κάποιων συναδέλφων και του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων, εκδώσαμε με τη μορφή λευκώματος. Τότε αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε μια γωνιά αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, με ταμπλό και ανακοινώσεις, φωτογραφίες και ζωγραφιές και ειδήσεις από τη μαρτυρική χώρα. Αυτή η γωνιά βρήκε τη θέση της στη δική μου αίθουσα. Αργότερα παρουσιάσαμε τις εργασίες των μαθητών μας σε μια εκπομπή στο 105,5 FM στο Κόκκινο (11/03/2011).

»Όταν το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς ετοιμαζόταν ο απόπλους του Στόλου της Ελευθερίας, φιλοτεχνήσαμε ένα πανό αλληλεγγύης και παρεμβαίνοντας σε εκδήλωση του Καραβιού για τη Γάζα και της κινηματογραφικής λέσχης της πόλης μας, το παραδώσαμε στους αλληλέγγυους για να το μεταφέρουν στα παιδιά της Γάζας. Το πανό μας τελικά «επιβιβάστηκε», αλλά δεν έφτασε ποτέ στη Γάζα, είχε φροντίσει η ελληνική κυβέρνηση Παπανδρέου να απαγορεύσει τον απόπλου από τα ελληνικά λιμάνια, των καραβιών με τους ακτιβιστές απ’ όλο τον κόσμο και την Ελλάδα που είχαν σκοπό να φτάσουν στη θαλάσσια περιοχή της Γάζας.

»Αργότερα το Νοέμβρη 2012, όταν οι Ισραηλινοί σφυροκόπησαν και πάλι τη Λωρίδα της Γάζας, οι μαθητές μου, οι οποίοι εν τω μεταξύ είχαν αποφοιτήσει οι περισσότεροι από το Γυμνάσιο, με γρήγορα και συντονισμένα αντανακλαστικά έγραψαν νέα επιστολή αλληλεγγύης, η οποία είχε κάνει τότε το γύρο του Διαδικτύου.

»Τα χρόνια περνούν, μαθητές έρχονται και φεύγουν, ο σεβασμός, η αγάπη και η έγνοια των μαθητών μου παραμένει σταθερή. Σε εκδηλώσεις ή στο πλαίσιο της πολιτιστικής ομάδας πάντοτε γίνεται λόγος, αφορμές άλλωστε υπάρχουν, για συζήτηση, προβληματισμό, γνωριμία με την παλαιστινιακή ποίηση και κουλτούρα, προβολές ντοκιμαντέρ και ταινιών κλπ., κλπ.

»Αυτές λοιπόν τις δύσκολες, για τους Παλαιστίνιους φίλους, ώρες, δηλώνουμε την αγανάκτησή μας και την οργή μας γι’ αυτά που διαδραματίζονται εκεί κάτω. Ως εκπαιδευτικός οφείλω να συνεχίσω να μιλώ στους μαθητές μου για το δικαίωμα στην ελευθερία, στην ταυτότητα, την αυτοδιάθεση, ενάντια στην αδικία, ενάντια στην αδιαφορία και τις δήθεν “ίσες αποστάσεις”.

Δεν μπορούμε να είμαστε αδιάφοροι, εκεί γίνεται γενοκτονία, επιχειρείται η εξαφάνιση ενός φιλικού και ηρωικού λαού, η αγωνιστικότητα του οποίου πρέπει να λειτουργήσει παραδειγματικά σε όλους μας».

Στο φύλλο αυτό, και με την καρδιά και το μυαλό στον για άλλη μια φορά δοκιμαζόμενο παλαιστινιακό λαό, ο Δρόμος παρουσιάζει μερικά «στιγμιότυπα» από τη ματιά που ρίχνουν στη Γάζα οι μαθητές του 2ου Γυμνασίου Ηλιούπολης.

Θα ζήσω κι εγώ κάποτε σαν άνθρωπος;

3 Νοεμβρίου 2010

Σήμερα είναι η καλύτερη μέρα της ζωής μου! Επιτέλους μετά από σχεδόν δύο χρόνια στους καταυλισμούς, έχουμε το δικό μας σπίτι. Δεν είναι τίποτα σπουδαίο, μια καμαρούλα με ένα μικρό κουζινάκι και τουαλέτα δική μας, αυτό όλο κι όλο, μα σε σχέση με τους καταυλισμούς σε μένα φαντάζει παλάτι! Οι γονείς μου βρήκαν και καλύτερη δουλειά σε ένα μικρό κατάστημα τροφίμων και ποιος μας πιάνει τώρα! Άλλαξε η ζωή μας! Επιτέλους νιώθουμε άνθρωποι! Άνθρωποι!

24 Δεκεμβρίου 2011

Φαίνεται το ’χει η μοίρα μας! Η μοίρα των Παλαιστινίων!

Ήταν απόγευμα, οι γονείς μου είχαν τελειώσει τη δουλειά κι εγώ το σχολείο, όταν ξαφνικά ακούμε τις καταραμένες τις σειρήνες να ηχούν! Παγώσαμε! Θυμηθήκαμε τους βομβαρδισμούς στη Γάζα! Ο πατέρας βγήκε για λίγο έξω να δει τι συμβαίνει! Εμείς μείναμε με το κεφάλι σκυμμένο, σαν τα μαραμένα λουλούδια! Σε λίγο γύρισε ο πατέρας, ήταν αναστατωμένος! «Δεν έχουμε πολύ χρόνο» μας λέει, «πάρτε τα πιο σημαντικά πράγματα και ελάτε στην πίσω αυλή του σπιτιού». Κατάλαβα αμέσως τι γινότανε, ήμουνα πια έμπειρος! Δεν ρώτησα τίποτα, δεν έφερα αντίρρηση. Βγήκαμε έξω με ένα σακίδιο ο καθένας στις πλάτες του και αρχίσαμε να τρέχουμε. Τρέχαμε ασταμάτητα, μόνο αυτό κάναμε. Πίσω μας ακούγαμε τις σφαίρες να σφυρίζουν και τις φωνές των ανθρώπων! Κρυφτήκαμε για ένα διάστημα σε κάτι καλύβες στο βουνό. Μετά μας φόρτωσαν σε ένα φορτηγό, μετά σε άλλο, περπατήσαμε και με τα πόδια για μέρες και μετά πάλι σε ένα φορτηγό, ξοδέψαμε στους λαθρέμπορους ό,τι με κόπο είχαμε μαζέψει, ώσπου φτάσαμε στη θάλασσα! Μπήκαμε σε κάτι σαπιοκάικα που θα μας πέρναγαν στην Ευρώπη, μακριά από τη Συρία και τον πόλεμο, ακόμα πιο μακριά όμως από τον τόπο μας, την Παλαιστίνη!

11 Φεβρουαρίου 2012

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι σε ένα πάρκο και περιπλανιέμαι για μέρες! Σπίτι μου τα παγκάκια και σκεπή μου τα δέντρα του πάρκου. Ζητήσαμε βοήθεια, αλλά κανείς δεν ήταν πρόθυμος για κάτι τέτοιο. Κάποιοι επιχείρησαν να μας χτυπήσουν γιατί είμαστε λέει λαθρομετανάστες και να γυρίσουμε πίσω στον τόπο μας, γιατί εδώ είναι Ελλάδα και δεν χωράει άλλους ξένους κι ότι αυτοί που είναι περήφανοι Έλληνες θα μας πετάξουν έξω από τη χώρα για να ξεβρομίσει ο τόπος! Κι εγώ δεν καταλάβαινα! Η μάνα μου με τιμωρούσε αν δεν πλενόμουνα πριν το βραδινό φαγητό και το σπίτι μας έλαμπε πάντα από καθαριότητα! Γιατί μας λένε λοιπόν βρομιάρηδες; Μια γυναίκα καλοντυμένη με έφτυσε και με είπε βρομοάραβα. Ας μου έδινε λίγο νερό και σαπούνι να πλυθώ και θα έβλεπε πόσο αγαπώ την καθαριότητα! Γιατί η βρομιά μου είναι εξωτερική και φεύγει με το νεράκι του θεού, όμως η βρομιά της ψυχής της, πείτε μου, με τι νερό μπορεί να ξεπλυθεί;

Όσο για το ταξίδι… τι να σας πω! Ήμασταν στοιβαγμένοι σαν τις σαρδέλες, κόσμος πολύς, οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες στη Συρία, υπήρχαν και κάποιοι Σύριοι και λίγοι Αφγανοί. Μεσοπέλαγα οι λαθρέμποροι μας παράτησαν ακυβέρνητους και την έκαναν με ένα ταχύπλοο. Το καΐκι μας πήγαινε στο πουθενά ακυβέρνητο, νερό και τροφή δεν είχαμε, τι να σας λέω! Ώσπου μας εντόπισε το ελληνικό λιμενικό, έδεσαν με σκοινί το σαπιοκάικό μας και ανάπτυξαν ταχύτητα, κάποιοι έπεσαν στο νερό και πνίγηκαν αβοήθητοι. Ανάμεσά τους και αρκετά παιδιά και η φίλη μου η Amira με τις χοντρές πλεξούδες και τα γυριστά κατάμαυρα ματοτσίνορα! Εμείς για μια ακόμα φορά επιζήσαμε!

9 Απριλίου 2014

Αυτή ίσως να είναι η τελευταία φορά που γράφω αυτό το ημερολόγιο. Μετά από μήνες περιπλάνησης στο πάρκο και με τη βοήθεια κάποιων Ελλήνων φίλων των μεταναστών και περισσότερο των Παλαιστινίων, καταφέραμε να βρούμε στέγη και τροφή σε ένα κέντρο εξυπηρέτησης προσφύγων. Ζούμε όμως σε ένα σπίτι εμείς μαζί με άλλους είκοσι ανθρώπους. Η κατάσταση είναι άσχημη, είναι κάτι σαν καταυλισμός. Βρόμα, σκουπίδια, απόνερα και… μύγες!

Μύγες, μύγες, μύγες! Και στην Παλαιστίνη και στην Συρία και εδώ στην Ελλάδα, μύγες, παντού μύγες! Έως τώρα έχω τη ζωή της μύγας.

Θα έχω άραγε την ευκαιρία να ζήσω κάποτε κι εγώ σαν άνθρωπος;

Ηλίας Σ. / A΄ Γυμνασίου

2ο Γυμνάσιο Ηλιούπολης

* Απόσπασμα από το παραμύθι του μικρού μαθητή, το οποίο έγραψε στο πλαίσιο του μαθήματος της Βιωματικής Δράσης, με αντικείμενο το δικαίωμα στην ταυτότητα και τη διαφορετικότητα και ειδικότερα στην παιδική προσφυγιά

«Αντέξτε άλλη μια μέρα, άλλη μια νύχτα»

Ανακοίνωση αλληλεγγύης στα παιδιά της Γάζας, στα παιδιά της Παλαιστίνης

Πολλοί άνθρωποι ισχυρίζονται ότι η ιστορία διδάσκει. Αυτές τις μέρες όμως στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική όχθη είναι ξεκάθαρο πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Δεν μπορεί ένας λαός που έχει υποστεί διώξεις και έχει αφανιστεί στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης, να φέρεται με αυτό τον απάνθρωπο τρόπο σε έναν άλλο λαό, που εδώ και αιώνες ζει σε αυτά τα μέρη.

Οι εικόνες των παιδιών της Γάζας που τρέχουν και πέφτουν νεκρά ή τραυματισμένα από τα ισραηλινά πυρά κάνουν το γύρο του κόσμου και μας πληγώνουν και μας πονούν. Και την ίδια στιγμή κάποιες άλλες εικόνες δείχνουν «ανθρώπους» να έχουν εξοικειωθεί τόσο με τη βία, που να την απολαμβάνουν σαν θέαμα, τρώγοντας και χαζεύοντας, θεωρώντας τους εαυτούς τους νικητές και τροπαιούχους! Αυτό πληγώνει διπλά!

Τα παιδιά της Παλαιστίνης, παιδιά σαν και μας, θα έπρεπε να σπουδάζουν, να χορεύουν, να ερωτεύονται, κι όμως πέφτουν χτυπημένα και ξεψυχούν πριν φτάσουν σε ό,τι έχει απομείνει από τα νοσοκομεία τους. Και μετά λέμε ότι τα ζώα είναι άγρια! Δεν υπάρχει αγριότερο ζώο από τον άνθρωπο!

Αυτή τη δύσκολη στιγμή η σκέψη μας και η αγωνία μας είναι στραμμένη σε σας. Αντέξτε άλλη μια μέρα, άλλη μια νύχτα, γιατί ο πόθος για ελευθερία είναι υπέρτατη αξία και να ξέρετε ότι σας έχουμε στην καρδιά μας!

Αλληλέγγυοι μαθητές από το 2ο Γυμνάσιο Ηλιούπολης

22 Ιουλίου 2014

Κάπου εκεί είναι ’να δέντρο

[…]

Τον κάλυκα του δακρυγόνου που σκότωσε τον γιο μου τον κράτησα. Πήγα κάτω από την ελιά, τον γέμισα με χώμα και φύτεψα μέσα του ένα γεράνι. Το απόθεσα κάτω από το δέντρο. Αργότερα μάζεψα και άλλους αιματοβαμμένους κάλυκες, φύτεψα και σ’ αυτούς λουλούδια, τους απόθεσα κάτω από το δέντρο, για να ’χει το παιδί μου παρέα. Μιλούσα με τα λουλούδια, ήταν σαν να μιλούσα με το παιδί μου! Οι συγχωριανοί μου απόκτησαν κι αυτοί το δικό μου χούι και γέμισε το Μπιλίν κήπους φυτεμένους μέσα σε κάλυκες φονικών εργαλείων! Γίναμε γνωστοί έτσι σε όλο τον κόσμο, κάναμε τον πόνο μας και τη σκλαβιά μας κήπο με λουλούδια! Είναι αυτός ο δικός μας τρόπος αντίστασης. Ζωή ενάντια στον θάνατο, χρώμα ενάντια στο μαύρο! Τώρα το δέντρο μου το περιβάλλει ένας ξεχωριστός ανθόκηπος, γεμάτος ψυχές σκοτωμένων αηδονιών, δεν κάνω τίποτα άλλο μέρα νύχτα από το να φροντίζω τα ανθισμένα δακρυγόνα του πόνου μου…

[…]

Δεν άντεξε άλλο η καρδιά μου και έφυγα από αυτόν τον άδικο κόσμο!

Τώρα έχω γίνει η φωνή της κοιμισμένης σας συνείδησης και έρχομαι να σας ξυπνήσω! Θα καμώνεστε πως δεν υπάρχουμε, πως δεν έχετε ακούσει για μας; Ή πως είμαστε μακριά σας και δεν κινδυνεύετε ή μήπως πως έχετε τα δικά σας προβλήματα να λύσετε και δεν υπάρχουν περιθώρια;

Θα είμαι πάντα ανάμεσά σας για να σας θυμίζω πως… κάπου εκεί είναι ’να δέντρο.

(Μικρό απόσπασμα από κείμενο της Τζένης Σιούτη, αφιερωμένο στις γυναίκες της Παλαιστίνης)

– See more at: http://www.e-dromos.gr/17609/#sthash.GDlGEQ3u.dpuf

Ιουλίου 28, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ-ΦΑΡΜΑΚΕΙΟ ΒΥΡΩΝΑ
Ελλησπόντου 12, ΤΚ 162 32 Βύρωνας
210-7628209 – 6977.747431
kif.byrona@gmail.com
Έκκληση
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΜΕΣΑ ΦΑΡΜΑΚΑ
Οι βάρβαρες στρατιωτικές επιθέσεις και οι βομβαρδισμοί του Ισραήλ κατά του παλαιστινιακού λαού έχουν προκαλέσει εκατοντάδες θυμάτων, ανάμεσα τους και χιλιάδες παιδιά τραυματίες.
Υπάρχει άμεση ανάγκη φαρμάκων. Ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας έκαμε γνωστό πώς ήδη το 30% των φαρμακευτικών αποθεμάτων έχει εξαντληθεί ενώ τα υγειονομικά υλικά έχουν εξαντληθεί σε ποσοστό 50%, την ώρα που ο αριθμός των θυμάτων πολλαπλασιάζεται καθώς οι δολοφονικές επιθέσεις του ισραηλινού στρατού συνεχίζονται.
Το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα κάνει έκκληση για βοήθεια σε φάρμακα και καλεί τον ελληνικό λαό να ανταποκριθεί στο κάλεσμα και να σταθεί δίπλα στις ανάγκες των παιδιών και του βασανισμένου παλαιστινιακού λαού. Είναι ανάγκη να βοηθήσουμε όλοι για να σωθούν παιδικές ζωές, να μετριασθεί η τραγωδία.
Τα φάρμακα μπορούν να παραδίνονται στο Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα Ελλησπόντου 12, ΤΚ 16232, Βύρωνας τηλ. 210-7628209 και 6977-747431 ή τηλεφωνείστε μας και ομάδες εθελοντών θα σας επισκεφτούν. Από την επαρχία ή μακρινές περιοχές της Αττικής τα φάρμακα μπορούν να στέλνονται ταχυδρομικά.
Όσοι θέλετε να στείλετε χρήματα για αγορά φαρμάκων μπορείτε να χρησιμοποιήστε τους λογαριασμούς ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: 6026-010122-164 και 5009-022511-284 και θα λέτε ΓΙΑ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ.
ΚΙΦΒ
22.7.14

Ιουλίου 28, 2014 Posted by | Σχόλια και κριτική, Uncategorized | Σχολιάστε

11η Έκθεση Βιβλίου Ηλιούπολης: Πρόγραμμα εκδηλώσεων του βιβλιοπωλείου Απρόβλεπτο στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης

Στην κεντρική πλατεία Ηλιούπολης πραγματοποιείται η 11η Έκθεση Βιβλίου Ηλιούπολης
με πολλές εκδηλώσεις (θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις βιβλίων και άλλα δρώμενα)

Σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο Απρόβλεπτο και τις εκδόσεις Πατάκη και Susaeta, θα πραγματοποιηθούν, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (κεντρική πλατεία Ηλιούπολης), οι παρακάτω εκδηλώσεις:

Δευτέρα 16/6 στις 21:00 «Μηχανή του Χρόνου»
«Ένοχοι και Αθώοι». Αυτοί που πλήγωσαν την πατρίδα και όσοι θυσιάστηκαν γι’ αυτήν.
Χαράτσια, δοσίλογοι, ευεργέτες, επαναστάτες, πληρωμένοι δολοφόνοι. Έλληνες που φόρεσαν τη στολή των ναζί και ξένοι εθελοντές που πολέμησαν για την Ελλάδα. Ο Χρίστος Βασιλόπουλος και ο Δημήτρης Πετρόπουλος παρουσιάζουν το δεύτερο βιβλίο τους, 23 ιστορίες από τη «Μηχανή του Χρόνου» (εκδ. Πατάκη). Διαβάστε όσα δεν είδατε στην τηλεοπτική εκπομπή, μέσα από ένα σπάνια οπτικοακουστικό υλικό.

Παρασκευή 20/6 στις 20:00 «Παρουσίαση παιδικού βιβλίου»
Η συγγραφέας και αρχαιολόγος Κατερίνα Σέρβη σας περιμένει στην παρουσίαση του βιβλίου της
«Αρχαιολόγος από κούνια» (εκδ. Πατάκη) για να σας γνωρίσει όλα τα συναρπαστικά μυστικά που έχει η δουλειά του αρχαιολόγου, τις εξερευνήσεις, τις ανακαλύψεις, τις τεχνικές και ένα σωρό άλλα πράγματα.

Σάββατο 21/6 στις 21:00 «Παιδική μουσικοθεατρική παράσταση»
Ο Χρήστος Κλαδάς παρουσιάζει το βιβλίο του «Μια χώρα μουσική», σε μια μουσικοθεατρική παράσταση. Με όχημα ένα θεατρικό κείμενο γεμάτο χιούμορ, κωμικές καταστάσεις και απροσδόκητη δραματουργική εξέλιξη, ο συγγραφέας-συνθέτης προσκαλεί μικρούς και μεγάλους στο μαγικό κόσμο της μουσικής. Πολλά μαθαίνει το μικρό ξωτικό, ο Σιλασολφαμί, για τη μουσική, σ’ αυτήν του την περιπέτεια. Μα τα σημαντικότερα είναι, οι αξίες της προσπάθειας, της συμμετοχής, της αυτοέκφρασης και της συνεργασίας.

Τα βιβλία θα βρίσκονται στο περίπτερο του βιβλιοπωλείου Απρόβλεπτο (τηλ. 2109940110)

Ιουνίου 14, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Εκθέσεις, Ιστορία, Προσκλήσεις, Πεζογραφία, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε