Ilioupoli by "night"

Thoughts and actions

ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ (του Αλέξανδρου Οικονομίδη)

Η υποψηφιότητά μου με τον Τάσο Ευσταθίου ανακοινώθηκε 12 Μαρτίου. Την απέσυρα 3 Απριλίου. Παρόλο που επικαλέστηκα προσωπικούς λόγους, κάποιοι υποσαχάριοι μπαμπουίνοι δεν το σεβάστηκαν. Προσπάθησαν να βγάλουν ίντριγκα. Δεν τα κατάφεραν, γιατί πραγματικά δεν υπήρχε ίντριγκα. Τη στιγμή που μιλάμε βρίσκομαι ανάμεσα σε κούτες μετακόμισης. Προεκλογικός αγώνας δε γινόταν έτσι, αυτό το καταλαβαίνει ο καθένας. Ο Τάσος Ευσταθίου είναι οικογενειακός φίλος και έντιμος, ένας άνθρωπος που αγαπάει την πόλη μας. Αυτό μου αρκούσε για να γίνω μέλος της προσπάθειάς του. Η απόφασή μου να μην είμαι υποψήφιος (έστω και αναγκαστικά) με δικαίωσε, γιατί δεν συμμετείχα σε αυτό το πανηγυράκι που επιτηδευμένα έστησαν ορισμένοι. Την αρχή έκανε το γνωστό μπλογκ που όλοι αγαπάμε. Με είπαν πασόκο, μνημονιακό, νεοδημοκράτη. Προφανώς αργότερα θα με έλεγαν συριζαίο. Έκαναν το κομμάτι τους, εγώ το διασκέδασα αφάνταστα. Άλλο μεγάλο διαδικτυακό γκρουπ της πόλης με πέρασε από facecontrolπριν γίνω μέλος. Υπήρξαν όμως και άνθρωποι που ευχήθηκαν με ειλικρίνεια καλή επιτυχία. Τους τιμώ και τους ανταποδίδω το ήθος που επέδειξαν. Τι είδα αυτούς τους 2 μήνες; Πολλά. Φαντάζομαι ότι τα είδαν και άλλοι. Είδα υποψηφίους δημοτικούς συμβούλους από δύο παρατάξεις να δίνουν τα ρέστα τους. Ειρωνείες σε πολιτικούς αντιπάλους, προσωπικές επιθέσεις, αλαζονεία, χαρακτηρισμοί βασισμένοι σε όλο σχεδόν το ζωικό βασίλειο (με προτίμηση στη συμπαθή ομάδα των ερπετών). Με μια λέξη μπόχα. Είδα πράγματα που δεν μου άρεσαν. Είδα ότι κάποιοι θέλουν τόσο την καρέκλα που δε διστάζουν να βρίζουν, να προσβάλλουν και να πουλάνε ταβερνομαγκιά. Από αυτή την σκοπιά χαίρομαι που δεν έβαλα υποψηφιότητα, γιατί φαντάζομαι ότι θα γινόμουν μέρος αυτής της νοσηρής κατάστασης. Ευτυχώς να λες, κάθε εμπόδιο για καλό. Να’ναι καλά η μετακόμιση. Κάποια τελευταία πράγματα. 11. Εσείς που βάζετε ταμπέλες σκεφτείτε λίγο ότι υπάρχει και αυτό που λέμε οικογενειακή φιλία. Μνημονιακός δεν ήμουν και δεν είμαι. Ήμουν στην Πλατεία και μούντζωνα, όταν άλλοι σφύριζαν αδιάφορα. Έκανα πορείες με δημόσιους υπαλλήλους χωρίς να είμαι καν στο δημόσιο. Έγραφα για την οικονομική κρίση, για τις απεργίες και τη δυστυχία των συνανθρώπων μου, όταν εκείνοι άκουγαν Παντελίδη και Πάολα. Όποιος έχει όρεξη μπορεί να δει δημοσιεύσεις μου από το 2010 ακόμα. 12. Ο ρόλος της αστυνομίας είναι να προστατεύει τον πολίτη. Γκεγκε; $13. Εύχομαι στον κύριο Κοκοτίνη καλή επιτυχία στο β’ γύρο, γιατί έχει γύρω του πραγματικά άξιους και ντόμπρους ανθρώπους. $14. Δεν θα ψήφιζα ποτέ για λόγους αρχής αυτούς που έχουν διατελέσει δήμαρχοι. Είχαν την ευκαιρία τους (και οι πρώην και – κυρίως – οι νυν). – See more at: http://www.ilioupoligiaolous.gr/index.php/%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%88%CE%B5%CE%B9%CF%82/%CE%B1%CE%BD-%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD-%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CE%BF%CF%82%E2%80%A6.html#sthash.ttUvD9zK.dpuf

Advertisements

Μαΐου 23, 2014 Posted by | Σχόλια και κριτική, Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ, κε Βαλασόπουλε

ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ, κε Βαλασόπουλε
Με λύπη, αγανάκτηση και οργή διαπιστώνουμε για μία ακόμη φορά την προσπάθειά σας να αποπροσανατολίσετε τους δημότες μας εν όψει των αυριανών εκλογών, λασπολογώντας εις βάρος του επικεφαλής μας, Γιάννη Αναγνώστου και συκοφαντώντας τη Δημοτική μας Παράταξη.

Για εμάς, όλα αυτά αποδεικνύουν περίτρανα τον πανικό σας σχετικά με τα αρνητικά για εσάς μηνύματα που εισπράττετε λίγο πριν ανοίξουν οι κάλπες. Όσον αφορά τα αναγραφόμενα στην από 17/05/2014 ανάρτηση στο facebook του συνδυασμού «ΠΡΩΤΑ Η ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ», στην οποία γίνεται αναφορά και ευθεία επίθεση στο πρόσωπο του επικεφαλής μας, Ιωάννη Αναγνώστου, σας κάνουμε γνωστά και τα εξής:

1. Εννοείται ότι καταδικάζουμε κάθε είδους υβριστικά και συκοφαντικά έντυπα και φυλλάδια, όπως ισχυρίζεστε, τα οποία κυκλοφορούν στην πόλη μας και με τα οποία η Παράταξή μας ουδεμία σχέση είχε και έχει.

2. Ουδεμία σχέση έχει η Παράταξή μας και ο επικεφαλής της με το περιστατικό που φέρεται να έλαβε χώρα την 17/05/2014.

3. Για το λόγο αυτό μακριά από εμάς, κε Βαλασόπουλε, κάθε προσπάθεια εμπλοκής της Παρατάξεώς μας σε προσωπικές διαμάχες με συμπολίτες μας.

Σας ζητάμε, λοιπόν, να σταματήσετε να αναφέρεστε στην Παράταξή μας και στον επικεφαλής της προσωπικά, άμεσα ή έμμεσα, άλλως επιφυλασσόμαστε παντός νομίμου δικαιώματός μας να προσφύγουμε στον αρμόδιο κ. Εισαγγελέα και στη Δικαιοσύνη.

4. Αναφορικά με τα αναγραφόμενα σχετικά με το Κυλικείο του Δημοτικού μας Κοιμητηρίου, σας υπενθυμίζουμε, κε Βαλασόπουλε, αν το έχετε ξεχάσει, και αυτή είναι η πραγματικότητα

5. όσο και αν θέλετε να την αποφύγετε, ότι οι κατ’ επανάληψη βεβαιωμένες φορολογικές παραβάσεις και η επιβολή σχετικών προστίμων από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα του Κράτους (Σ.Δ.Ο.Ε., Εφορία) καταμαρτυρούν με τον πλέον επίσημο και αναμφισβήτητο τρόπο την παράνομη και σκανδαλώδη λειτουργία του Κυλικείου στο Δημοτικό μας Κοιμητήριο.

17.5.2014
Η παράταξη «Νέα Δημοτική Κίνηση»
Υποψήφιος Δήμαρχος Γιάννης Αναγνώστου

Μαΐου 17, 2014 Posted by | Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

Περί απάτης… Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΒΕΛΟΥ*

Περί απάτης…
Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΒΕΛΟΥ*
Απατεώνας είναι αυτός που εξαπατά, ο πλάνος, ο πανούργος. Κατά τον Πλάτωνα και τον Ξενοφώντα, ο αγύρτης, ο δόλιος1. Σε νομικό επίπεδο, απάτη είναι η ανθρώπινη συμπεριφορά κατά την οποία κάποιος παραπλανά τον συνάνθρωπό του με σκοπό ο ίδιος ή άλλος να αποκομίσει παράνομο περιουσιακό όφελος, βλάπτοντας την περιουσία του εξαπατημένου. Για τη θεμελίωση, δηλαδή, του εγκλήματος της απάτης απαιτείται:
– Σκοπός του δράστη να αποκομίσει ο ίδιος ή τρίτος παράνομο όφελος.
– Αυτό να γίνει με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη των αληθινών, από την οποία να παραπλανήθηκε κάποιος και να προέβη σε πράξη, παράλειψη ή ανοχή.
– Βλάβη της περιουσίας του εξαπατημένου, που να βρίσκεται σε αιτιώδη σύνδεσμο με τις παραπλανητικές ενέργειες του δράστη, σαν να λέμε να είναι αποτέλεσμα αυτής.2
Αυτή η όσο το δυνατόν ακριβέστερη περιγραφή και οριοθέτηση της απάτης στο επίπεδο του ποινικού δικαίου ιδρύει το αξιόποινο και προκαλεί την αυτεπάγγελτη εισαγγελική δίωξη, με σκοπό τη δικαστική έρευνα και την πιθανή τιμωρία του δράστη.
Εκτός, όμως, της ποινικής απάτης, υπάρχει και η εξίσου ενδιαφέρουσα μορφή της πολιτικής απάτης, συνηθέστερη μάλιστα της πρώτης, πλέον πολύπλοκης και πολυδαίδαλης, αν ανατρέξει κανείς στα δεδομένα της ιστορίας της εξαπάτησης.
Θεωρούμε ότι παρέλκει να ορίσουμε την πολιτική απάτη. Τα στοιχεία που τη συγκροτούν είναι σχεδόν τα ίδια με την κοινή ποινική απάτη και θα ήταν άσκοπη η επανάληψή τους. Επισημαίνουμε μόνο τούτο. Πρόκειται περί συμπεριφοράς που προσιδιάζει σε πολιτικούς και όχι σε κοινούς ανθρώπους, γιατί αυτοί και μόνο είναι σε θέση από την ιδιότητά τους να εξαπατήσουν τους συνανθρώπους τους. Θα περιοριστούμε μόνο να καταγράψουμε, ενδεικτικά βεβαίως, τις ομοιότητες, αλλά και τις διαφορές ανάμεσα στα δύο αυτά αρνητικά «κατορθώματα» της ανθρώπινης δραστηριότητας:
Ας αρχίσουμε από τις ομοιότητες:
α) Τόσο ο πολιτικός όσο και ο κοινός απατεώνας, έχοντας πλήρη επίγνωση ότι εξαπατούν και γνωρίζοντας ότι ψεύδονται ή ότι αποκρύπτουν την αλήθεια, βλάπτουν τους συνανθρώπους τους.
β) Αμφότεροι παριστάνουν ψευδή γεγονότα ως αληθινά.
γ) Αμφότεροι οι τύποι απατεώνων αντιμετωπίζουν τους ανθρώπους ως θύματα.
δ) Τόσο ο πολιτικός όσο και ο κοινός απατεώνας αυτοανακηρύσσονται ευφυείς, ενώ στην πραγματικότητα είναι βλάκες, αφού η ιδιότητα του απατεώνα είναι σύμφυτη με εκείνη του βλακός. Εδώ θα πρέπει να μη γίνεται σύγχυση ανάμεσα στον ευφυή και τον δόλιο. Υποστηρίζεται εσφαλμένα ότι ο απατεώνας είναι συνήθως ευφυής και το θύμα ανόητο. Το σφάλμα έγκειται στο ότι είναι άλλο πράγμα ο αφελής και άλλο ο βλάκας, γιατί ο πρώτος συνήθως έχει τη θέση του αδυνάτου, ενώ ο δεύτερος του ισχυρού. Την ορθή αυτή, κατά τη γνώμη μας, προσέγγιση πρώτος υποστήριξε ο Ευάγγελος Λεμπέσης στο μνημειώδες περί βλακείας πόνημά του. Θα ήταν εύκολο ένας απατεώνας να εξαπατήσει τον Αϊνστάιν ή τον Μπετόβεν. «Παρατηρείται», έλεγε, «το φαινόμενο, οι βλάκες να καταλαμβάνουν συνήθως μεγάλες και περίοπτες θέσεις, όπως εκείνη του Προέδρου της Δημοκρατίας, του Πρωθυπουργού ή του Προέδρου Προστασίας Εγκύων Μυγών, θέσεις τις οποίες κάθε αξιοπρεπής άνθρωπος θα ηρνείτο να καταλάβει».3
ε) Αμφότεροι βλάπτουν τη ζωή, την ψυχή και το μέλλον των θυμάτων τους.
στ) Και οι δύο, ενώ ως επίχειρα (ως μισθό) της αντικοινωνικής συμπεριφοράς τους θα έπρεπε να έχουν την απαξίωση των συνανθρώπων τους, τη χλεύη και την ανάλογη τιμωρία, ο μεν πρώτος μπορεί να καταλάβει τη θέση εκπροσώπου μεγάλης ιδιωτικής εταιρείας, ο δε δεύτερος μπορεί να μετατραπεί ακόμα και σε πρωθυπουργό.
Εκτός, όμως, από τις ομοιότητες, υπάρχουν και σαφείς διαφορές:
α) Ο κοινός απατεώνας εξαπατά τα θύματά του, χωρίς απαραίτητα να φιλοδοξεί να γίνει πολιτικός. Αντίθετα, ο πολιτικός απατεώνας έχει αυτοδίκαια και την ιδιότητα του κοινού απατεώνα.
β) Ο κοινός απατεώνας εξαπατά συνήθως περιορισμένο αριθμό ανθρώπων. Αντίθετα, ο πολιτικός απατεώνας εξαπατά ή επιδιώκει να εξαπατήσει ακόμα κι έναν ολόκληρο λαό.
γ) Οι ενέργειες του κοινού απατεώνα έχουν επίπτωση στη ζωή των θυμάτων του. Του πολιτικού συναδέλφου του, όμως, οι πράξεις αντανακλούν ακόμα και στην ίδια την ύπαρξη μιας ολόκληρης χώρας.
δ) Οι πράξεις του κοινού απατεώνα μπορεί να αντιμετωπιστούν ως αξιόποινες και να έχουν ποινικές κυρώσεις. Ομως οι πράξεις του πολιτικού συναδέλφου του είναι συνήθως ποινικώς αδιάφορες και δεν επισύρουν καταδίκες ή ποινές. Για κάθε, όμως, ενδεχόμενο υπάρχει και ο νόμος περί ευθύνης υπουργών και οι κατά καιρούς εν κρυπτώ ψηφιζόμενοι «νόμοι ποινικής ασυλίας».
ε) Οι μεθοδεύσεις του κοινού απατεώνα κάποιες φορές αντιμετωπίζονται ακόμα και με θυμηδία. Του πολιτικού, όμως, απατεώνα προκαλούν αηδία και μίσος.
στ) Τον κοινό απατεώνα τον ψάχνει ο εισαγγελέας και ο δικαστής για να τον κλείσουν στη φυλακή. Αντίθετα, τον πολιτικό συνάδελφό του είναι δυνατόν να τον τιμήσει με την παρουσία του, ενδεχομένως σε κάποια δεξίωση, ακόμα και ο πρόεδρος ή ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου.
Αυτές τις λίγες γραμμές δεν θα ήταν ανώφελο να έχουμε στο νου μας οδεύοντας προς τις κάλπες την προσεχή Κυριακή 18 Μαΐου.
1. Liddell and Scott, επιτομή του Μεγ. Λεξικού της Ελλ. Γλώσσης.
2. Αθανάσιος Κονταξής, Ποιν. Κώδικας τόμ. Β’.
3. Ευάγγ. Λεμπέσης «Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βίω».
* Δικηγόρος – συγγραφέας

Μαΐου 14, 2014 Posted by | Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

Μίλα στο μικρόφωνο του IlioupolisOnAir! 2,3,4 Μαΐου

1513732_10152096927937939_5740255130437012074_n

Σας προσκαλούμε να συμμετέχετε στην εκδήλωση του διαδικτυακού μας ραδιοφώνου
‘Μίλα στο μικρόφωνο του IlioupolisOnAir’
Σε ένα τριήμερο αφιέρωμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές και όχι μόνο, για να ακούσουν ζωντανά οι συμπολίτες μας τις δηλώσεις, απόψεις ή και αφιερώσεις σας.

Την Παρασκευή 2, Σάββατο 3 και Κυριακή 4 Μαΐου
στην Κεντρική Πλατεία Ηλιούπολης (11πμ-2μμ και 6-9μμ)

Απρίλιος 29, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Μουσική, Προσκλήσεις, Πεζογραφία, Ποίηση, Σχόλια και κριτική, Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

Το Πολιτιστικό στέκι ΑΝΩ ΠΟΤΑΜΩΝ και η ARTIBUS παρουσιάζουν στο 3ο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικής Δημιουργίας τους ΘΕΑΤΡΙΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ & ΣΚΗΝΕΣ του ΚΑΡΛ ΒΑΛΕΝΤΙΝ….

Το Πολιτιστικό στέκι ΑΝΩ ΠΟΤΑΜΩΝ και η ARTIBUS παρουσιάζουν στο 3ο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικής Δημιουργίας τους ΘΕΑΤΡΙΚΟΥΣ ΔΙΑΛΟΓΟΥΣ & ΣΚΗΝΕΣ του ΚΑΡΛ ΒΑΛΕΝΤΙΝ…..”τσαπατσουλιές, καυγάς με γλυκόλογα, θόρυβοι, ντουέτο με έναν & το κλουβί με το πουλί”….συνθέτουν ένα θέατρο του δρόμου τόσο παράλογο όσο και η εποχή μας.
Παίζουν (με σειρά εμφάνισης) ΣΟΦΙΑ ΤΣΟΛΚΑ, ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΥΖΙΘΡΑΣ, ΑΝΝΑ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΥΗ ΧΡΥΣΟΦΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΟΥΜΑ, ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΤΑΞΑΚΗΣ, ΝΑΝΑ ΔΕΡΜΕΤΖΙΟΓΛΟΥ, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ, ΕΛΙΝΑ ΜΥΖΙΘΡΑ και η ΙΩΑΝΝΑ ΒΑΣΕΙΑΔΟΥ.

ΚΙΝΗΣΙΟΛΟΓΙΑ – ΒΟΗΘΟΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ : ΑΝΝΑ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ **** ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ : ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΒΑΡΟΤΣΑΚΗΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ & KYΡΙΑΚΗ 30 ΙΟΥΝΙΟΥ 2013
ΠΛΑΤΕΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ- ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΕΙΡΗΝΗΣ **** ΩΡΑ 21:00

Ιουνίου 28, 2013 Posted by | Ειδήσεις, Θέατρο, Ποίηση, Σχόλια και κριτική, Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

H δυτική δημοκρατία μοιάζει με «ένα εστιατόριο με σταθερό μενού»

Ο πολιτικός επιστήμονας Fang Ning του Institute of Political Science (IPS – Chinese Academy of Social Sciences) υποστηρίζει ότι η δυτική δημοκρατία μοιάζει με «ένα εστιατόριο με σταθερό μενού, όπου οι πελάτες μπορούν να επιλέξουν την ταυτότητα του σεφ τους, αλλά δεν έχουν λόγο όσον αφορά τα πιάτα που επιλέγει να μαγειρέψει γι’ αυτούς. Η Κινεζική δημοκρατία, από την άλλη πλευρά, προϋποθέτει πάντα τον ίδιο σεφ-το Κομμουνιστικό Κόμμα- αλλά τα πολιτικά πιάτα που σερβίρονται μπορεί να επιλέγονται «à la carte» »

tsakthan

Απρίλιος 4, 2013 Posted by | Σχόλια και κριτική, Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

Συναντώντας τον Charlie Chaplin: Σαββατοκύριακα 26 και 27 Ιανουαρίου και 2 και 3 Φεβρουαρίου.

Συναντώντας τον Charlie Chaplin

Η καλλιτεχνική ομάδα «ARTIBUS*-ισορροπία ανάμεσα στην τέχνη και την ύπαρξη» παρουσιάζει την παράσταση «Charlie… συναντώντας τον κύριο Chaplin» στο θέατρο του δημαρχιακού μεγάρου Ηλιούπολης τα Σαββατοκύριακα 26 και 27 Ιανουαρίου και 2 και 3 Φεβρουαρίου.

Λίγα λόγια από τους συντελεστές:

«Από μικρή το σώμα μου, η ψυχή μου, το μυαλό μου, άκουγε μουσική και ήθελε να χορεύει, η καλύτερη διασκέδασή μου ήταν να παρακολουθώ μεγάλα κλασικά έργα χορού, έκανα μακρινά ταξίδια, γι’ αυτό και αποφάσισα να σπουδάσω χορό. Σε αυτόν τον μεγάλο αγώνα είχα πάντα δίπλα μου πιστή σύντροφο την οικογένειά μου. Όνειρό μου πάντα ήταν να κάνω μια δική μου δουλειά πάνω σε αυτή την υπέροχη φιγούρα του Charlie. Έχοντας δίπλα μου ταλαντούχα παιδιά, έναν άνθρωπο με άψογη σκηνοθετική αντίληψη, μια αδελφική φίλη μουσικό, δημιούργησα τον δικό μου κόσμο και έφτιαξα τον δικό μου Charlie. Έρχομαι κοντά σου Charlie… ακολουθήστε με κι εσείς…», Άννα Λαμπροπούλου.

«Λόγος, κίνηση, εικόνα, συμπεριφορά, ένας κόσμος που χωρίς αυτά θα ήταν απλά μια φωτογραφία και όλα θα έμοιαζαν κολλημένα. Μιλάμε, κινούμαστε, δημιουργώντας μια διαφορετικότητα που σκοπό έχει να προσδιορίσει, μια άλλη ποιότητα ζωής ισορροπώντας-εύθραστα είναι αλήθεια- ανάμεσα στην τέχνη και στην ύπαρξη. Ίσως ο απώτερος σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε συνδυάζοντας όλα αυτά, μια γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, γεμάτη με ιστορίες και εμπειρίες. Σκοπός μας είναι η συνεργασία όλων των ομάδων της πόλης και μεγάλη μας ελπίδα η κοινή δράση και όχι ο ανταγωνισμός για την ανάδειξη της τέχνης σαν έκφραση ισορροπίας σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Δεν είναι τυχαία η επιλογή του να συναντήσουμε τον κ.Chaplin όχι μόνο μέσα από τους κωμικούς του χαρακτήρες αλλά από την βαθύτερη προσέγγισή του στα κοινωνικά προβλήματα. Η σουρεαλιστική του τρέλα είναι άμυνα και παρηγοριά στη σημερινή τρέλα της εποχής. Ίσως γυρίσαμε πίσω αντί να πάμε μπροστά και απλά προχωρήσαμε ξεχνώντας την αθωότητά μας», Βαγγέλης Βαροτσάκης.

Παίζουν:
Άννα Λαμπροπούλου: Charlie Chaplin
Μάνος Κονταξάκης, Αγλαΐα Μηλιώνη, Σπύρος Βάσσαλος, Άραξη Τατεοσιάν, Γιαλένα Κλειδαρά, Γιάννης Θεοδωρακόπουλος και ο Εντού Λουτσένα: Φιγούρα Charlie

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Άννα Λαμπροπούλου – Βαγγέλης Βαροτσάκης
Χορογραφίες: Άννα Λαμπροπούλου
Μουσική επιμέλεια/ Εκτέλεση κομματιών: Ήρα Τζιμοπούλου
Κοστούμια: Σαπφώ Σαράντου
Επιμέλεια σκηνικών: Γιώργος Γεωργιάδης
Φώτα – Κονσόλα: Μάκης Τσεκούρας – Σπύρος Κοντάκης
Αισθητικός – μακιγιάζ: Νατάσα Νικολοπούλου
Κομμώσεις: Ερωφίλη Αντωνάκη
Μοντάζ εικόνων και ταινιών: Γιάννης Θεοδωρακόπουλος
Φωτογραφίες: Γιώργος Μενδρινός
Στην ομάδα «Artibus» συμμετέχει και η Εύη Χρυσοφού

Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη

*Artibus είναι η συμβολική παράσταση από μια ζωγραφική της Αναγέννησης από τον Lorenzo Lotto (πορτρέτο ενός άνδρα) και συμβολίζει την ιδέα της Πλατωνικής ισορροπίας ανάμεσα στην πνευματική και τις φυσικές πτυχές των δραστηριοτήτων και την ύπαρξη του ανθρώπου, είναι η ισορροπία ανάμεσα στην τέχνη και την ύπαρξη, είναι η επιγραφή ενός διάσημου εκθεσιακού χώρου τέχνης στη Βαρσοβία, είναι η συνάντηση όλων των τεχνών.

Ιανουαρίου 27, 2013 Posted by | Θέατρο, Προσκλήσεις, Σάτιρα και χιούμορ | | Σχολιάστε

Βρέθηκε ο «υδάτινος κόσμος» μια μέρα πριν τη …συντέλεια του κόσμου κατά τους Μάγια!

Τώρα, σαν τη χαμένη Ατλαντίδα, η Νέα Υόρκη βρίσκεται θαμμένη κάτω από την επιφάνεια του νερού, κοντά στις 80.000 λεύγες. Πάνω από την επιφάνεια δεν βρίσκεται ένας κόσμος γεμάτος Ροβινσώνες Κρούσους αλλά ένας κόσμος στον οποίο ένας σε φυσική κατάσταση ευρισκόμενος Δαρβινισμός προσδιορίζει τις προϋποθέσεις της ύπαρξης.

Όμως, σήμερα μια είδηση μια μέρα πριν από τη θρυλούμενη συντέλεια του κόσμου, σύμφωνα με την «Προφητεία των Μάγια», δίνει μια άλλη προοπτική. Διαβάζουμε στον ιστότοπο ότι βρέθηκε ο «υδάτινος κόσμος» και βρίσκεται σε απόσταση 12 ετών φωτός από τη Γη. Φιλοξενεί πέντε πλανήτες, ένας εκ των οποίων, θα μπορούσε, υπό προϋποθέσεις, να φιλοξενήσει μορφές ζωής. Ο λόγος για το αστέρι – ήλιος Τάου Σέτι (Tau Ceti).Σύμφωνα με νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύεται στη διαδικτυακή πύλη foxnews.com, σε έναν από τους πλανήτες που «περικυκλώνουν» το Τάου Σέτι, υπάρχουν οι συνθήκες για να βρεθεί νερό σε υγρή μορφή πάνω στην επιφάνειά του.

tsakthan

Εικόνες από την εποχή της αβεβαιότητας

12 πίθηκοι σ’ ένα υδάτινο κόσμο

(Κείμενο γραμμένο στα τέλη του…περασμένου αιώνα)

του Θανάση Τσακίρη

Ας θυμηθούμε δυο από τις κινηματογραφικές ταινίες των τελευταίων χρόνων που μερικούς μας προβλημάτισαν, άλλους τους στεναχώρησαν και κάποιους τους μάγεψαν. Πρόκειται για τις ταινίες 12 Πίθηκοι και Υδάτινος Κόσμος . Το ερώτημα που τίθεται είναι αν είναι όντως δυο φουτουριστικές ταινίες ή αν εκφράζουν ακόμη και τη δική μας εποχή αντανακλώντας τις σύγχρονες κοινωνικές συνθήκες. Ας «ξαναδούμε» περιληπτικά τις δυο αυτές ταινίες.

Στην περίπτωση των 12 Πιθήκων έχουμε να κάνουμε με ένα «φουτουριστικό road movie» που, αντίθετα με τον κανόνα που θέλει τις περισσότερες ταινίες να ανοίγουν αισιόδοξα παράθυρα στο μέλλον, δεν αφήνει περιθώρια στο θεατή να νοιώσει έστω και στο ελάχιστο κύριος της μοίρας του.

Βρισκόμαστε στο έτος 2035. 37 χρόνια πριν – δηλαδή τη χρονιά που διανύουμε – ένας βοηθός σε ένα επιστημονικό εργαστήριο των Η.Π.Α. που πειραματίζεται με θανατηφόρους ιούς εξαπολύει, υποκινούμενος από ένα γενικό μίσος κατά της ανθρωπότητας αλλά και κατά των κοινωνικών ιεραρχιών που νοιώθει να τον καταπιέζουν μια επιδημία πανούκλας με αποτέλεσμα την εξόντωση του 99% της ανθρωπότητας.

Το υπόλοιπο 1% ζει μετά την καταστροφή κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Στους χιονισμένους δρόμους των πόλεων και στις στέγες των σπιτιών ζουν άγρια ζώα και πουλιά. Το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης και το Μέγαρο της Ανεξαρτησίας της Φιλαδέλφειας ανήκουν στους λέοντες και στις ύαινες. Οι άνθρωποι που προσπαθούν να επιβιώσουν πάνω από το έδαφος μετατρέπονται σε θύματα της κυνηγετικής μανίας των λεόντων και των υαινών.

Στο πλαίσιο αυτό οι επιστήμονες που ηγεμονεύουν πολιτικά και κοινωνικά στον «κάτω κόσμο» προσπαθούν να επιλύσουν το αίνιγμα της συγκρότησης του νέου αυτού κόσμου. Αναζητούν δηλαδή την πρωταρχική αιτία της ηγεμονίας τους. Ο James Cole (Bruce Willis) γίνεται, παρά τη θέλησή του, ο ανιχνευτής. Η επιστημονική κυβέρνηση του «κάτω κόσμου» τον στέλνει να ανακαλύψει τον τρόπο με τον οποίο ξεκίνησε η επιδημία. Δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Είναι κρατούμενος στις φυλακές του «κάτω κόσμου» των επιστημόνων και του 1%. Το ταξίδι του στην Αμερική που βρίσκεται στον «άνω κόσμο» είναι ένα ταξίδι στο χωροχρόνο, άρα πρόκειται για time-road movie.

Πρώτος χωροχρονικός σταθμός του γίνεται το δημόσιο ψυχιατρείο της Βαλτιμόρης του 1990. Ο κυνισμός και ο σαδισμός της επιστημονικής ψυχιατρικής εξουσίας που ασκείται στους «ασθενείς» φαίνεται να τρομοκρατεί τον ήρωα που φέρνει στο νου του ανάλογες στιγμές από το μέλλον του στον «κάτω κόσμο».

Εκεί θα γνωρίσει τη Kathryn Railly (Madeline Stowe), μια ψυχίατρο που δεν έχει πλήρως ενσωματωθεί στο δεδομένο πλαίσιο εξουσίας διαθέτοντας μια σχετική προσωπική αυτονομία και η οποία θα ενστερνιστεί το σκοπό της «οδύσσειας» του Cole πιστεύοντας ακόμα και τη μελλοντική του προέλευση.

Ξεκινούν από κοινού ένα νέο ταξίδι, περνώντας από μύριες όσες συμπληγάδες πέτρες κυνηγημένοι από τις πάσης φύσεως εξουσίες, για να ολοκληρωθεί η κατ’ αρχήν αποστολή του Cole. Ταυτόχρονα προσπαθούν στη βάση της σχετικής αυτονομίας που ακόμη διαθέτει η Railly να προλάβουν το κακό ή, τουλάχιστον, να περιορίσουν την έκτασή του.

Ως ένα βαθμό παραπλανούνται από την κυρίαρχη ιδεολογία που θέλει τους πάσης φύσεως αμφισβητίες να αποτελούν κίνδυνο για την ανθρωπότητα κι έτσι να αναζητούν την πηγή της καταστροφής σε μια καρικατούρα εξτρεμιστικής οικολογικής οργάνωσης με την επωνυμία «12 Πίθηκοι».

Όμως η τελική απάντηση στο ερώτημά τους έρχεται από άλλο χώρο, εκείνο του επιστημονικού εργαστηρίου. Στο μεταξύ είχε, μοιραία, έρθει κι ο έρωτας της Railly για τον Cole.

«Αλλά», γράφει ο Nicolaus Mills , «κανένας στους 12 Πίθηκους δεν έχει τη δύναμη να αλλάξει τη μοίρα του κόσμου. Το χειρότερο συμβαίνει. Η εικόνα του Guilliam για τη σημερινή Αμερική, γεμάτη από υπό κατάρρευση κτίρια και ψυχωτικούς που κρατούν πικέτες προβλέποντας το τέλος της ζωής, γίνεται το μέλλον μας.

Σαν το παιδί που, ως ταξιδιώτης στο χρόνο στους 12 Πίθηκους, μπορεί να δει τον ενήλικα εαυτό του να πεθαίνει, δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο να προσβλέπουμε με ευχαρίστηση».

Ο κόσμος του 2035 που ζει κάτω από τη γη με επιστήμονες ηγεμόνες δεν έχει να ελπίζει σε τίποτα, ούτε καν σε σχετική βελτίωση. Η εξουσία δεν διαπραγματεύεται, δεν «είναι όμηρος κανενός». Ο Μills επισημαίνει ότι «ο Οργουελικός σαδισμός διέπει τις κυβερνητικές και προσωπικές σχέσεις».

Το ίδιο συμβαίνει και στον Υδάτινο Κόσμο.

Η εποχή των παγετώνων σάρωσε τη γη και όλα είναι υδάτινα, δηλαδή ρευστά, αβέβαια σαν τις ανθρώπινες, τις κοινωνικές και τις πολιτικές σχέσεις που κυριαρχούν σ’ αυτόν τον υδάτινο κόσμο.

Το χώμα γίνεται το αντικείμενο του πόθου. Σκοτεινό αντικείμενο του πόθου που έχει φτάσει να πουλιέται στη μαύρη αγορά. Κι εδώ κάποτε υπήρχε ένας κόσμος πάνω από τη γη.

Τώρα, σαν τη χαμένη Ατλαντίδα, η Νέα Υόρκη βρίσκεται θαμμένη κάτω από την επιφάνεια του νερού, κοντά στις 80.000 λεύγες. Πάνω από την επιφάνεια δεν βρίσκεται «ένας κόσμος γεμάτος Ροβινσώνες Κρούσους αλλά ένας κόσμος στον οποίο ένας σε φυσική κατάσταση ευρισκόμενος Δαρβινισμός προσδιορίζει τις προϋποθέσεις της ύπαρξης».

Οι κακοί είναι οι Smokers που αντανακλούν μέσα στον Υδάτινο Κόσμο ένα χαμένο και αποκρουστικό πλέον είδωλο, αυτό της βιομηχανικής επανάστασης. Το σαπιοκάραβο, ένα σούπερ δεξαμενόπλοιο, που έχουν για ορμητήριό τους οι Smokers έχει πλοηγητήριο κι ένα τεράστιο γκαράζ στα σπλάχνα του.

Από το πρώτο βλέπουν τα υποψήφια θύματά τους κι οργανώνουν τις ληστρικές τους επιδρομές. Στο δεύτερο διασκεδάζουν καπνίζοντας πούρα και καβαλώντας παλιά αμερικάνικα αυτοκίνητα.

Στους κακούς της ιστορίας αντιπαρατίθενται οι δυνάμεις του Καλού που εκπροσωπεί ο Kevin Kostner, ο μεταλλαγμένος Mariner που εκτός από τη δύναμή του που οφείλεται στην ύπαρξη βραγχίων πίσω από τα αυτιά του (δείγμα των μεταλλαγμένων που προσαρμόζονται στις νέες συνθήκες) είναι και οικολόγος που χρησιμοποιεί τον άνεμο ως κινητήρια δύναμη του πλοιαρίου του και που μετατρέπει τα ούρα του σε πόσιμο νερό. Έτσι καταφέρνει να δημιουργεί από τους υπάρχοντες φυσικούς πόρους το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα για την επιβίωσή του.

Ακόμη όμως κι αυτός ο νέος Ροβινσώνας αρνείται να παραμείνει στη στεριά όταν κάποτε τη βρίσκει μετά τη μάχη με τους Smokers οδηγώντας στη νέα «γη της επαγγελίας» την κοπέλα και την κόρη της. Θέλει να επιστρέψει στη θάλασσα, να πολεμήσει, να νοιώθει ανεξάρτητος. Δεν θέλει να δώσει συνέχεια στο ανθρώπινο γένος. Δεν είναι παρά ένας μεταλλαγμένος Ροβινσώνας που επιβιώνει μεν αλλά δεν μπορεί να βιώσει. Δεν συμβιβάζεται με την ιδέα της ύπαρξης του Άλλου.

Εξάλλου μια φωτογραφία δίπλα στο νυφικό κρεβάτι της μικρής αγροικίας μας κάνει να υποψιαστούμε το λόγο: ένα ζευγάρι νεόνυμφων γιαπωνέζων που πέθανε από τη ρίψη της ατομικής βόμβας.

Σημείο αναφοράς για όλους τους αμερικανούς σκηνοθέτες που αναζητούν τις τομές της ιστορικής τους διαδρομής όχι από το παρελθόν στην αιωνιότητα αλλά από τη στιγμή που χάθηκε η αθωότητα ως την καταστροφή. Γι’ αυτό ξαναγυρνάει εκεί που ο άνθρωπος είναι λύκος για τον άνθρωπο, στη φυσική κατάσταση που περιέγραψε ο πολιτικός φιλόσοφος Thomas Hobbes πριν από πέντε αιώνες στο έργο του με τίτλο Λεβιάθαν.

Πριν από δυο δεκαετίες οι αμερικανοί σκηνοθέτες μας απειλούσαν από τα στούντιο του Χόλλυγουντ με σεισμούς, λιμούς και καταποντισμούς απέναντι στους οποίους δεν μπορούσαν να αντιταχθούν οι άνθρωποι. Επρόκειτο για φυσικές που καταστροφές για τις οποίες ευθυνόταν η φύση και όχι οι άνθρωποι.

Οι σημερινές ταινίες καταστροφής είναι φουτουριστικές. Η καταστροφή δείχνεται με πιο λεπτά μέσα. Εξάλλου αφού οι άνθρωποι ευθύνονται για τις μελλοντικές καταστροφές είναι και πιο επεξεργασμένοι και πιο αδιόρατοι οι καταστροφικοί μηχανισμοί.

Μόνο που το κοινό στοιχείο και στις δυο περιπτώσεις είναι η ανυπαρξία δρόμων διαφυγής. Μοιραία θα καταλήξουμε στο Χομπσιανό κράτος-Λεβιάθαν. Κάποιος να μας προσέχει γιατί είμαστε αγρίμια. Στη μια περίπτωση οι επιστήμονες κυβερνήτες, στην άλλη οι αντανακλάσεις των αντανακλάσεων των ειδώλων. Μα δεν είναι και μια κάπως σημερινή αυτή η εικόνα που σκιαγραφούν οι σκηνοθέτες αυτοί;

Δεν περνάμε από την πάλη των τάξεων, στην πάλη των γενεών, στην πάλη των κοινωνικών κατηγοριών, στην πάλη όλων εναντίον όλων; Υπάρχουν κάποια ακραία και ακόμα περιθωριακά φαινόμενα.

Το πρώτο το αναφέρει ο Mills στο βιβλίο του: «Στις αρχές της δεκαετίας του ‘90 επικεφαλής του πολέμου των γενεών ήταν δυο ομάδες, εικοσάχρονων και κάτι, νέων – Third Millenium (Τρίτη Χιλιετία – σήμερα είναι ένα think tank της Γενιάς Χ στη Νέα Υόρκη) και Lead or Leave (Ηγηθείτε ή Παραδοθείτε – νεκρή πια οργάνωση που είχε τη βάση της στην Washington).

Ο πολιτικός τόνος που υιοθέτησαν οι δυο ομάδες εκφράστηκε σε μια πορεία διαμαρτυρίας της δεύτερης που έγινε το 1993 κατά των κεντρικών γραφείων της Αμερικανικής Ένωσης Συνταξιούχων (AARP) στην Washington. Καθώς μούγκριζε από ένα ξεχαρβαλωμένο μεγάφωνο η μουσική των Seal και των Pearl Jam, οι διαδηλωτές της «Ηγηθείτε ή Παραδοθείτε» τραγουδούσαν συνθηματικά:

One, two, three, four
We won’ t take it any more
Five, six, seven, eight
Cut the debt, cause we can’t wait

O άμεσος λόγος για τη διαμαρτυρία της «Ηγηθείτε ή Παραδοθείτε» ήταν οι νέες προτάσεις του Προέδρου Clinton για τον προϋπολογισμό, όμως στοχεύοντας την Αμερικανική Ένωση Συνταξιούχων και δείχνοντας τις διαφορές στις μουσικές τους προτιμήσεις, τα μέλη της «Ηγηθείτε ή Παραδοθείτε» είχαν ένα δεύτερο στόχο επίσης.

Οι μεγαλύτεροι μας τρώνε πολλά λεφτά από τους φόρους. Πρέπει να τους κόψουμε το βήχα».

Το τι επακολούθησε είναι γνωστό: ακύρωση του σχεδίου για τη μεταρρύθμιση στην υγεία, περικοπές επιδομάτων και συντάξεων σε ανύπαντρες μητέρες και συνταξιούχους, ένταση των φαινομένων των νεόπτωχων, των μερικώς απασχολουμένων και των ανθρώπων που καταφεύγουν στην παρανομία.

Το δεύτερο ακραίο φαινόμενο είναι η επανεμφάνιση του ρατσισμού στις αναπτυγμένες χώρες του καπιταλισμού και η εξάπλωσή του σε χώρες όπου δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα: Ελλάδα, Ανατολική Ευρώπη.

Οι φτωχοί που κυνηγούν τους άλλους φτωχούς γιατί δεν έχουν, τάχα μου, το ίδιο χρώμα, τον ίδιο πολιτισμό, την ίδια κουλτούρα, γιατί παίρνουν τις δουλειές του ποδαριού από τους ντόπιους «καταραμένους». Έτσι και οι Smokers του Υδάτινου Κόσμου: δεν μπορούν, δεν έχουν τα προσόντα να προκόψουν και το ρίχνουν στις επιδρομές, οι άλλοι που μένουν στις ατόλες κυνηγούν τους διαφορετικούς, τους μεταλλαγμένους που μπορούν και επιβιώνουν ενώ οι ίδιοι δεν μπορούν.

Είναι όμως όλα μαύρα σήμερα; Οι σκηνοθέτες αντανακλώντας στο πανί την εικόνα του εκτός σκοτεινής αίθουσας σκοτεινού κόσμου θέλουν να καθηλώσουν την πλατεία μια για πάντα στο καβούκι της; Και να θέλουν δεν μπορούν. Η πλατεία είναι πάντα γεμάτη από το νόημα που ‘χει κάτι, απ’ τις φωτιές.

Δεκέμβριος 20, 2012 Posted by | Επιστήμη, Ειδήσεις, Σχόλια και κριτική, Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

Troll: τι σημαίνει μια από τις δημοφιλείς λέξεις του κόσμου των social media;

http://www.macmillandictionary.com//buzzword/entries/troll
troll
verb [transitive/intransitive]
to write negative or provocative comments on a website in order to deliberately cause others to react in a particular way

trolling
noun [uncountable]
troll or troller
noun [countable]
‘Even Olympians like Rebecca Adlington Get Trolled … the 23-year-old is vowing a self-imposed Twitter prohibition for the duration of the Games so as to avoid abuse. Boasting some 50,000 followers the medal hopeful is very aware of trolling about her appearance.’

Rant Sports 31st May 2012
‘Manchester United star Ashley Young has become the latest celebrity to fall victim to the growing menace of internet trolls. … He was subjected to vile taunts by a Twitter user following his failed spot kick during the quarter final against Italy in Kiev.’

Manchester Evening News 26th June 2012
‘Imagine the unbridled chaos if trollers could comment on something, elicit reactions, and then edit their initial comment to make the responders look bad.’

Hot Hardware 22nd June 2012

Νοέμβριος 12, 2012 Posted by | Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε

Ο γκρινιάρης Thomas ξανακτυπά!

Ο άλλος μου εαυτός, ο Thomas όπως με φώναζαν στην Αμερική παλιά, έκανε εξερευνήσεις στο σύμπαν, ασχολιόταν με χημικά πειράματα (ευτυχώς δεν τίναξε το διαμέρισμα στον αέρα), ήθελε να γίνει αρχιτέκτονας και έπαιζε baseball σε ομάδα εφήβων της πολιτείας με χορηγούς ένα φαρμακείο και ένα ντελικατέσεν (ελληνιστι «παντοπωλείο»). Απ’ όλα αυτά του έμεινε το … σύμπαν. Ναι, αυτό το σύμπαν που ο Κοέλιο υποβίβασε σε θεωρία συνωμοσίας! Χαμένοι στο διάστημα και ταξίδι στ’ αστέρια. Έχοντας, λοιπόν, εμπειρείες εξερεύνησης μπόρεσε να γίνει κατά κάποιο τρόπο συγκριτικολόγος, κάτι που έχει θετικές συνέπειες στην πολιτική επιστήμη και ανάλυση αλλά και αρνητικές αν είναι πρόφαση για…γκρίνια και μουρμούρα!

tsakthan

Συνεχίζεται σε επόμενο post

Οκτώβριος 22, 2012 Posted by | Σχόλια και κριτική, Σάτιρα και χιούμορ | Σχολιάστε