Ilioupoli by "night"

Thoughts and actions

Όψεις του φοιτητικού κινήματος που οδήγησε στην «εξέγερση του Πολυτεχνείου» (του Θανάση Τσακίρη)

Όψεις του φοιτητικού κινήματος που οδήγησε στην «εξέγερση του Πολυτεχνείου»

polytexneio_0-1-640x384

Τα άτομα διακρίνουν τις μικρορωγμές και τις μικρομετατοπίσεις των
στοιχείων της δομής των πολιτικών ευκαιριών και διαθέτουν την ιστορική μνήμη των ρεπερτορίων δράσης και μπορούν να αξιολογήσουν ποιες μορφές αγώνα φέρνουν ορισμένα αποτελέσματα. Ωραία. Εμφανίζονται οι μεταβολές και γίνονται αντιληπτές οι ευκαιρίες. Πώς, όμως, μπορούν και διαδίδονται και συντονίζονται οι συλλογικές ενέργειες και η δράση; Πώς διατηρούνται τα επίπεδα κινητοποίησης και πώς εκ νέου αναπτύσσονται τα «επεισόδια» του συλλογικού αγώνα; Ποιες είναι οι λεγόμενες «δομές κινητοποίησης»; Πώς φτάσαμε από το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα στην «εξέγερση του Πολυτεχνείου»;

Μολονότι είναι τα άτομα αυτά τα οποία αποφασίζουν για το αν θα δράσουν από κοινού ή όχι, οι αποφάσεις τους αυτές λαμβάνονται στο γενικότερο πλαίσιο διαδικασιών που οργανώνονται με την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή των ατόμων μέσα σε ομάδες, κοινωνικά δίκτυα και θεσμικές οντότητες, που ενεργοποιούνται για αυτό το σκοπό.

Πρώτος σε αυτή τη συζήτηση ήταν ο Mancur Olson καθώς μελετούσε τους
προσοδοθήρες («τζαμπατζήδες»), που απέχουν από τη συλλογική δράση και προσδοκούν οφέλη ως αποτέλεσμα της κινητοποίησης των μεγάλων κοινωνικών οργανώσεων˙οι μεγάλες οργανώσεις αντιμετωπίζουν εξορισμού αυτό το πρόβλημα ενώ οι μικρές ομάδες μπορούν να προσφέρουν επιλεκτικά κίνητρα στα μέλη τους και προσδοκούν την πλήρη συμμετοχή τους στη δράση. Όμως, οι άνθρωποι δεν είναι απολύτως ιδιοτελή όντα. Η λογική του homo economicus στην πολιτική και γενικότερα τις κοινωνικές επιστήμες ως αναλυτική μέθοδος δεν μπορεί να εξηγήσει τις κινητοποιήσεις του φοιτητικού κινήματος, καθώς δεν μπορεί να αντιληφθεί τις έννοιες της «εμπιστοσύνης» και της ανιδιοτελούς «αμοιβαιότητας» που είναι απαραίτητες. Αυτό δεν το έχει καταλάβει καμία νεοφιλελεύθερη (ακραιφνής ή σοσιαλίζουσα) κυβέρνηση από αυτές που πέρασαν από την Ελλάδα την τελευταία εικοσαετία, πλασάροντας τις πάσης φύσεως πολιτικές τύπου Μπολόνια-ΕΕ κι έτσι όλοι οι κονδυλοφόροι τους πιάνονται στον ύπνο με την καταπληκτική αίσθηση αλληλεγγύης που είχαν όχι μόνο οι φοιτητές αλλά και οι ακόμη πιο σκληρά (εκ) παιδευόμενοι μαθητές.

Η μετατόπιση της ανάλυσης από το ατομικιστικό επίπεδο έδειξε ότι οι
συμμετέχοντες στο κίνημα επηρεάζονται πολύ από τη συμμετοχή τους στα
«κοινωνικά δίκτυα» παρά από την μεσοαστική κοινωνική προέλευσή τους ή
την ιδεολογική τοποθέτησή τους και που δεν προσδοκούσαν κάποια οφέλη.
Στην ελληνική περίπτωση, τέτοιο ρόλο έπαιξαν παλιότερα οι «εθνικοτοπικοί σύλλογοι» φοιτητών και, ιδιαίτερα κατά την κατάληψη του Πολυτεχνείου, οι «ανώνυμες παρέες» που δημιουργούνται και καθίστανται «υποκείμενα της ιστορικής διαδικασίας». Η παρέα είναι μια βασική ανεπίσημη μονάδα «μικρο-κινητοποίησης». Οι παρέες λειτουργούν ως πρόσκαιρα άτυπα «κοινωνικά δίκτυα» που δίχως άλλη κεντρική ή περιφερειακή πολιτική-κομματική καθοδήγηση καταφέρνουν να εμπνεύσουν τα «μέλη» τους και να προσδώσουν νόημα στις καθημερινές δραστηριότητές τους στο πλαίσιο μιας συγκεκριμένης «συλλογικής δράσης». Έτσι,
λοιπόν, μέσω των μικρών άτυπων ομάδων που συνδέονται σε μορφή δικτύου με ακτιβίστικες ομάδες τα άτομα προθυμοποιούνται πιο εύκολα να πάρουν μέρος στις δράσεις διαμαρτυρίας και διεκδίκησης. Η συζήτηση αυτή μας φέρνει σε μια επιπλέον διάσταση, αυτή των «κοινωνικών κινήτρων» για τη συμπεριφορά των ατόμων που συνεργάζονται στη συλλογική δράση. Ένα απαραίτητο υποστηρικτικό ομαδικό πλαίσιο είναι όρος για την ανάπτυξη της βούλησης των ατόμων για να μπορέσουν να εξεγερθούν εναντίον αυτής που αντιλαμβάνονται ως «άδικη, παράνομη εξουσία». Η θέληση των ανθρώπων να αγωνιστούν ανιδιοτελώς για χάρη των συνανθρώπων τους μέσω ομάδων ομοίων τους είναι σημαντικότατος παράγοντας κινητοποίησης. Αυτή
είναι η περίπτωση ανθρώπων που ενδεχομένως δημιουργούν παρόμοιες ομάδες ώστε να αποκτήσουν δύναμη κινητοποίησης σε μη φιλικά ή, έστω, ουδέτερα περιβάλλοντα που δεν τρέφουν αισθήματα συλλογικότητας ή ανήκουν σε στρώματα των αρχουσών ελίτ.

Ένας εξίσου βασικός παράγοντας που βοηθάει την ανάπτυξη κινημάτων είναι ο θεσμικός. Οι τοπικές εκκλησίες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη και επώαση του κινήματος των Αφροαμερικανών για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματά τους στις ΗΠΑ καλύπτοντας το κενό πανεθνικού πολιτικού φορέα εκπροσώπησης και προβολέα των διεκδικήσεων της μειονότητας αυτής. Τον ίδιο ρόλο έπαιξαν και οι περισσότερες Ρωμαιοκαθολικές εκκλησίες σε πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής που, υπό την πίεση και του θρησκευτικού ρεύματος της «Θεολογίας της Απελευθέρωσης», πρόσφεραν υποστήριξη και άσυλο στο εργατικό και στο αντιδικτατορικό κίνημα. Το Πανεπιστημιακό Άσυλο χρησιμοποιήθηκε
επίσης ως θεσμική εγγύηση που συνεισφέρει στην ανάπτυξη ευκαιριών για αξιοποίηση από το αναδυόμενο φοιτητικό κίνημα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η περίπτωση του φοιτητικού κινήματος για την κατοχύρωση του δικαιώματος του λόγου και για την ανάπτυξη αντιπολεμικών αγώνων στις ΗΠΑ Στην ελληνική περίπτωση ο ίδιος αυτός ρόλος παίζεται από τα ίδια τα ΑΕΙ και τη νομοθεσία περί ασύλου που σε γενικές γραμμές, παρά τις παραβιάσεις του έμμεσες και άμεσες όπως στην περίπτωση της καταστολής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, διατηρήθηκε. Αυτή την ευκαιρία το φοιτητικό κίνημα την αξιοποίησε άριστα στα τελευταία χρόνια της δικτατορίας και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.

Σημαντικός είναι, όμως, ο ρόλος της οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος στην ανάπτυξή του. Μπορούμε να ξεχωρίσουμε τρεις τύπους οργάνωσης του
κοινωνικού κινήματος: το πρώτο είναι το μοντέλο της οργάνωσης στη βάση, που χαρακτηρίζεται από μια σχετικά χαλαρή, ανεπίσημη και αποκεντρωμένη δομή, η διατήρηση της οποίας επαφίεται στη δέσμευση και στράτευση των συμμετεχόντων και η έμφαση δίνεται στην «πολιτική της διαμαρτυρίας», συχνά συγκρουσιακής και εξωθεσμικής˙ το δεύτερο, το μοντέλο της «ομάδας συμφερόντων», διακρίνεται για την έμφαση που δίνεται στην προσπάθεια επηρεασμού της χαρασσόμενης πολιτικής με μορφές «πίεσης» και στην ύπαρξη επίσημης οργανωτικής δομής˙ και το τρίτο, το «κομματικού προσανατολισμού μοντέλο», χαρακτηρίζεται από την έμφαση στην παρέμβαση στις εκλογικές διαδικασίες, την κομματική πολιτική και την επίσημη οργανωτική δομή. Για παράδειγμα, στη δικτατορία οι Φοιτητικές Επιτροπές Αγώνα εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στις γενικές συνελεύσεις που συγκλήθηκαν από τα διορισμένα από το δικτατορικό καθεστώς Διοικητικά Συμβούλια των συλλόγων για να εγκρίνουν τον «απολογισμό» της «δράσης» τους. Πώς συντόνιζαν, όμως, τη
δράση τους όταν, μάλιστα δεν υπήρχε κάποιος οργανωμένος κομματικός φορέας που θα «καθοδηγούσε» τα μέλη του κατά τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σε θέση να διαθέτει οργανωτικό δίκτυο κινητοποίησης σε όλες τις σχολές και να ελέγχει την πορεία των πραγμάτων; Η πρωτοβουλία για την ίδρυση των ΦΕΑ ήταν στα χέρια των ανένταχτων αριστερού προσανατολισμού που, όπως, αναφέραμε ήταν «μέλη» απλών φοιτητικών «παρεών», άλλοι φοιτητές, που ήταν μέλη του ΚΚΕ(εσωτερικού) ήταν αυτοί που ίδρυσαν τις ΦΕΑ στην Ιατρική και την Οδοντιατρική Σχολή του Πανεπιστήμιου Αθήνας χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του κομματικού φορέα τους. Μέσα από τη διαδικασία των προσφυγών στα δικαστήρια για την ακύρωση του διορισμού
των χουντικών φοιτητών από την κυβέρνηση ήλθαν σε επαφή και αντάλλαξαν γνώμες και προτάσεις επί του πρακτέου ΦΕΑ από τις περισσότερες σχολές με αποτέλεσμα τη δημιουργία του Διασχολικού συντονιστικού οργάνου την άνοιξη του 1972. Στο σημείο αυτό τα κόμματα και οι προσκείμενες σε αυτά παρατάξεις αντιλήφθηκαν, ιδίως τα κόμματα της παραδοσιακής αριστεράς και του μαοϊκού πολιτικού χώρου, ότι δημιουργήθηκε δεξαμενή άντλησης μελλοντικών μελών και στελεχών ώστε στην περίπτωση της αλλαγής του καθεστώτος προς το δημοκρατικότερο. Όμως, μέχρι να
αντεπιτεθεί το καθεστώς με τις συλλήψεις και τις στρατεύσεις φοιτητών που πρωτοστατούσαν στην οργάνωση του κινήματος και των αντιδικτατορικών, οι ανένταχτοι φοιτητές/τριες ήταν που έπαιζαν καθοριστικό ρόλο σε σχέση με τα κόμματα και έτσι κατάφεραν να στερεώσουν τις (παράνομες) οργανωτικές δομές από τις ΦΕΑ σε κάθε έτος ξεχωριστά ως το Διασχολικό. Όταν έγιναν οι πρώτες φοιτητικές εκλογές το φθινόπωρο του 1973, έγινε η πρώτη οργανωτική διάσπαση με
πρωτοβουλία του ΚΚΕ και των προσκείμενων σ’ αυτό φοιτητών/τριών μέσω της δημιουργίας νέων επιτροπών ελεγχόμενων από την παράταξη ΑΝΤΙ-ΕΦΕΕ. Δεν θα πρέπει να παραλείψουμε να αναφερθούμε στις διαστάσεις της διεθνούς διάδοσης της λογικής του κοινωνικού κινήματος. Παρά τη λογοκρισία που είχε επιβάλει το στρατιωτικό καθεστώς οι ειδήσεις από το εξωτερικό έφθαναν στη χώρα. Η χαλάρωση της λογοκρισίας δημιούργησε και μια άλλη ρωγμή. Αρκετοί εκδοτικοί οίκοι επαναλειτούργησαν ή προσθέσανε το πολιτικό βιβλίο στις σειρές τους και νέοι οίκοι άνοιξαν. Έτσι η φοιτητική, κυρίως, νεολαία ήρθε σε επαφή με έναν ολόκληρο κόσμο
του πνεύματος που η λογοκρισία έκλεινε έξω από τα σύνορα της χώρας.
(απόσπασμα από:
Θανάσης Τσακίρης, «Θεωρίες για τα φοιτητικά κινήματα», περιοδικό Στίγμα, Νο. 29, Ιαν-Μαρ.2009, http://to-stigma.snn.gr/vol29periex010309.html )

16 Νοεμβρίου, 2019 Posted by | Θεωρία, Ιστορία, Uncategorized | Σχολιάστε

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΔΙΑΒΟΛΟ ΚΑΙ ΤΗ ΒΑΘΙΑ ΓΑΛΑΖΙΑ ΘΑΛΑΣΣΑ (του Γιάννη Παπαδάτου)

παπαδατσς γιαννης Μεταπολιτευτικά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, πέραν των εγκληματικών πολιτικών τους επιλογών, είχαν αφυδατώσει και το πρωτογενές κύτταρο της δημοκρατίας, την Αυτοδιοίκηση, από κάθε ίχνος αυτονομίας και λαϊκής πρωτοβουλίας.

Μέχρι πρόσφατα προσπαθούσαν να αποπολιτικοποιήσουν ή όπου τους ήταν εύκολο να θολώσουν τα νερά προς ίδιον όφελος. Στο μέλλον ίσως, λαμβάνοντας υπόψη το στενό κομματικό τους όφελος, κινηθούν ανάλογα ή διαφορετικά.

Πρόκειται προφανώς για όψεις της ίδιας τακτικής σύμφωνα με την οποία, μεταξύ των άλλων, η διαχείριση της κρίσης ήταν θέμα τεχνοκρατικής ικανότητας, που μόνο οι άξιοι διαθέτουν.

Της κρίσης που οι ίδιοι με τις πολιτικές τους σε πολύ μεγάλο βαθμό δημιούργησαν. Και που σήμερα εξακολουθούν να πολιτεύονται ως άλλοι μαθητευόμενοι μάγοι.

Αυτοί που νομίζουν ότι είναι επαρκείς και προσοντούχοι, αυτοί που φαντασιώνονται μεγάλες ανατροπές και ριζικές τομές, αυτοί που αυτοπλασσάρονται ως εμπνευστές, αναμορφωτές και τολμηροί μεταρρυθμιστές, που δεν διστάζουν να συγκρουστούν με τις παθογένειες ( υποτίθεται ), αλλά στην ουσία κινούνται εική και ως έτυχε, παίζοντας με το μέλλον των ανθρώπων.

Αυτοί που εντέλει αναδεικνύονται εκκεντρικοί θορυβοποιοί, θιασώτες μιας φεϊσμπουκικής δημοκρατίας, αριστοτέχνες της τιποτολογίας. Αυτοί που μέχρι πρόσφατα κατάντησαν με τη δράση τους, τις επιλογές τους αλλά και τις απόψεις τους, την χώρα ένα απέραντο ερειπιώνα.

Δεν είναι διαφορετικοί και αυτοί που συνέβαλλαν στο να καταντήσει η Ηλιούπολη μια πόλη που πνίγεται σε μια συλλογική κακοδιαθεσία, στο ανικανοποίητο και σε μια θλίψη που πλανάται σαν αιθαλομίχλη στην ατμόσφαιρα.

Δεν μπορούν αυτοί σήμερα (και αναφέρομαι στην τωρινή Δημοτική Αρχή) να πλασάρουν ως έργο τους την υποτιθέμενη ανάπλαση της πόλης και την ελεημοσύνη προς τους πολίτες τους οποίους πρώτα κατέστρεψαν παντοιοτρόπως. Και μάλιστα επαιρόμενοι γιατί ήταν και συνεργάτες του «γνωστού» Γ. Παπανδρέου.

Και μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό έγιναν και οι εκλογές στο ΣΠΑΥ.

Απ’ ό,τι πληροφορηθήκαμε επανεκλέχθηκε ως πρόεδρος ο Δήμαρχος Ηλιούπολης. Και μάλιστα με μεγάλη πλειοψηφία.

Προφανώς θα ψηφίστηκε και από αυτοδιοικητικούς που είχαν υποστηριχθεί στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές από διάφορους πολιτικούς χώρους και όχι μόνο από τη ΝΔ, κάτι που θα ήταν απολύτως φυσιολογικό.

Αναμένουμε το πολιτικό σκεπτικό της εν λόγω θέσης.

Και σαν να μην έφτανε όλο αυτό μόλις δυο μέρες μετά ο άνω επανεκλεγείς πρόεδρος του ΣΠΑΥ και Δήμαρχος της Ηλιούπολης σε μια λυμφατική του συνέντευξη-ανακοίνωση κάνοντας μια εμβριθέστατη(!!!) πολιτική ανάλυση περί κεντροαριστεράς και άλλων τινών χαρακτηρίζει τον σημερινό Πρωθυπουργό σαν «ψευτοαριστερό» καταλήγοντας πως η μόνη λύση βρίσκεται σ’ ένα μέτωπο κεντρώων δυνάμεων.

Βέβαια πρέπει να βρεθεί, κατ’ αυτόν πάντα, το πολιτικό υποκείμενο που δεν μπορεί να είναι βέβαια τα όποια «γκρουπούσκουλα», όπως τα αναφέρει, της σημερινής κεντροαριστεράς, αλλά προφανώς μόνο το ΠΑΣΟΚ.

Όχι δεν είναι πλάκα, μάλλον μας κάνει πλάκα και μάλλον οι πολιτικές του περιδινήσεις έλαβαν τέλος μαζί με αυτές του Γ. Παπανδρέου.

Κάπως έτσι λοιπόν ο Δήμαρχος Ηλιούπολης επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά ένα συχνό φαινόμενο στην πολιτική: να εμφανίζεται κάποιος ως «πολλά υποσχόμενος» και να αποδεικνύεται ότι ήταν κάποιος που υποσχόταν πολλά.

Τελειώνοντας λοιπόν καταλαβαίνουμε όλοι και όλες πως για την σημερινή αριστερή – στο βασικό της κορμό – κυβέρνηση αλλά και για τον ΣΥΡΙΖΑ οι διακυβεύσεις είναι τεράστιες.

Το συμβόλαιο με τον Διάβολο προφανώς έχει σαφείς και ετεροβαρείς όρους για τους κυριαρχούμενους: στρατηγική ήττα του αριστερού πειράματος στην Ελλάδα και την Ευρώπη, νίκη της διαχείρισης, μονόδρομος διεθνώς, επιδείνωση του πολιτικού συσχετισμού, πιθανή αποτυχία του πολέμου θέσεων και της κυβέρνησης της Αριστεράς, πιθανή στρατηγική αποτυχία της ίδιας της σύλληψης του «δημοκρατικού δρόμου» ως αντισυστημικού δρόμου.

Η αρχικά θετική ελληνική ιδιομορφία μπορεί να μετατραπεί σε διεθνή πληγή και τραύμα. Οι μάχες τελικά μπορεί να χαθούν όχι γιατί είμαστε αδύναμοι αλλά γιατί δεν τις δώσαμε καν. Ή γιατί οι επιλογές μας, πολιτικές και μη είναι λανθασμένες.

Όμως αν τελικά χάσουμε ποιος θα πάρει αυτή την κολοσσιαία ιστορική ευθύνη; Και τι «θα πάει να πει στη δικαιοσύνη»;

Το πρόβλημα δεν είναι τα κεφάλια που ( δεν ) θα πέσουν αλλά τα κεφάλια που θα σκύψουν.

Μάρτιος 2017
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΑΤΟΣ
Μέλος ΟΜ ΣΥΡΙΖΑ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

24 Μαρτίου, 2017 Posted by | Θεωρία, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Η Δημοτικη Κινηση «ΗΛΙΟΥ-πολις, ανθρωπινη πολη», διοργανωνει «Φεστιβαλ Πολιτισμου & Αλληλεγγυης» απο τις 15/03/15 εως τις 1/04/15

Η Δημοτικη Κινηση ΗΛΙΟΥ-πολις, ανθρωπινη πολη, διοργανωνει «Φεστιβαλ Πολιτισμου & Αλληλεγγυης» απο τις 15/03/15 εως τις 1/04/15 με τη συμμετοχη συλλογων, φορεων και καλλιτεχνων, σε διαφορους χωρους της πολης, με σκοπο την ενισχυση του δικτυου αλληλεγγυης ΗΛΙΟΥ-πολις, για τη στηριξη δεκαδων οικογενειων συμπολιτων μας.
Εισοδος ελευθερη στις εκδηλωσεις του Φεστιβαλ.
Αντι εισιτηριου, προσφορα τροφιμων, φαρμακων και λοιπων ειδων πρωτης αναγκης.

AFISA FESTIVALPOLITISMOU

15/03/2015
Ο εγωιστης Γιγαντας
Ομαδα Κουκλοθεατρου «Τα παντα Φι»
Ειδικο Σχολειο, 17:00

Τραγουδαμε Για Την Αλληλεγγυη, υπο την δ/νση του Μαεστρου Γιανκου Χαρτοφυλακα
Δρασεις Πολιτισμου & Αλληλεγγυης «Κινητρον»
2ο Δημ. Σχολειο, 19:00

Εγκαινεια Εκθεσης Εικαστικων Τεχνων
Πανελληνια Ενωση Λογου & Τεχνης
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:30
Η εκθεση θα διαρκεσει μεχρι τις 21/3

Ιστορια του Ηλιου & της Σεληνης
της Μαρινας Μανδαλα Θεατρικο Εργαστηρι «Περιπατος»
Χωρος «Περιπατος», 12:00

16/03/2015
Words & Pictures
Προβολη ταινιας
Δημοτικη Κινηση «Ηλιου-Πολις»
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 20:00

17/03/2015
Σκακιστικο Τουρνουα
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:00

18/03/2015
Βωβος Κινηματογραφος & Μουσικη
HAXAN – Η μαγεια μεσα απο τους αιωνες
Κινηματογραφικη Λεσχη Ηλιουπολης
Mουσειο Εθνικης Αντιστασης, 20:00

19/03/2015
Τα ελληνικα δαση & η σημασια τους
Γιωργος Καρετσος, Δ/ντης του Ινστιτουτου Δασικων Ερευνων
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:00

20, 21 & 22/03/2015
Ιστοριες Ανεργων Γυναικων
Πολιτιστικο Στεκι «Ανω Ποταμων»
Ειδικο Σχολειο, 20:30

21/03/2015
Τεχνες Του Δρομου
Political Stencil
Χωρος Ανω Ποταμων, 13:30

23/03/2015
Εγκαινεια Εκθεσης Θεατρικης Μασκας
Μανος Ποντικακης, Γλυπτης – Προσωποποιος
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:00
Η εκθεση θα διαρκεσει μεχρι τις 26/3

24/03/2015
Ειναι ο καπιταλισμος συμβατος με την ηθικη Θανασης Βακαλιος συμμετεχουν οι συγγραφεις
Ευαγ. Δημητρεας , Στ. Μπαμπας
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:00

25/03/2015
To μπουφαν της Χαρλει … η παλι καλα
του Βασιλη Κατσικονουρη Θεατρικο αναλογιο με την Αννα Βαγενα συμμετεχει και ο συγγραφεας
Ειδικο Σχολειο, 20:30

26/03/2015
Η ποιηση στην εποχη των μνημονιων
Τρεις ηλιουπολιτες ποιητες συζητουν N. Kαραγεωργος, Ν. Καραβελος, Π. Πεζαρος
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:30

27/03/2015
Εγκαινεια εκθεσης Φωτογραφιας Δρομου
Μελη της Φωτογραφικης Λεσχης Ηλιουπολης
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:00
Η εκθεση θα διαρκεσει μεχρι τις 29/3

Προβολη ταινιων
με θεμα την οικονομικη κριση
Πολιτιστικο Στεκι «Ανω Ποταμων»
Χωρος Ανω Ποταμων, 20:00
Η δευτερη ταινια θα προβληθει στις 28/3

28/03/2015
metro…ντας Στασεις Ζωης
Πολιτιστικος Συλλογος «Η Κιβωτος της Τεχνης»
Κιβωτος της Τεχνης, 19:30 & 21:00

Παραμυθια απο τα περατα του κοσμου
Η ομαδα της αφηγησης «Οι Υφαντρες Των Παραμυθιων»
Αλσος Ηλιουπολης «Δημ. Κιντης», 18:00

29/03/2015
Ξεναγηση Μουσειο Ακροπολης
Συζητωντας με τα Αγαλματα
Mουσειο Ακροπολης, 10:00 ραντεβου στην εισοδο απο Διονυσιου Αρεοπαγιτου

Οι Ψευτες παρασταση βασισμενη στο μονολογο του Ζαν Κοκτω
Θεατρικο Στεκι Ηλιουπολης «Τεχνης Θεατρου» Τεχνης Θεατρου, 18:30 Τηλ. Κρατησεων 6943561157

29/03/2015
ΚωμΟδυσσεια
Πολιτιστικος Συλλογος «Κιβωτος της Τεχνης»
Κιβωτος της Τεχνης, 20:00

30/03/2015
Δυο μονολογοι απο το Μιστερο Μπουφο, του Νταριο Φο
Απλο Θεατρο των τριων
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-Πολις, 20:00

Εγκαινεια εκθεσης Ιστοριες Ανεργων Γυναικων… πισω απο την Αυλαια Δημητρα Γκουμα, Φωτογραφος
Γραφεια ΗΛΙΟΥ-πολις, 19:00
Η εκθεση θα διαρκεσει μεχρι την 1/4

31/03/2015
Συναυλια Αλληλεγγυης
Λακης Χαλκιας, Σπ. Γραμμενος, Στ. Δρογωσης, Ζωη Παπαδοπουλου, Ερωφιλη, Χρ.Δαβρης και αλλες εκπληξεις
Ρυθμος STAGE, 21:15

13 Μαρτίου, 2015 Posted by | Επιστήμη, Ειδήσεις, Εκθέσεις, Θέατρο, Θεωρία, Ιστορία, Κινηματογράφος, Μουσική, Φωτογραφία | Σχολιάστε

ΠΟΛΥΕΔΡΟ ΠΑΤΡΑΣ, ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ : Το Λεξικό της Αρχιτεκτον​ικής

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Λεξικό της Αρχιτεκτονικής

 lexiko_arch

 

 

 

 

 

Οι εκδόσεις ΜΕΛΙΣΣΑ και το Πολύεδρο παρουσιάζουν την Τρίτη 21 Οκτωβρίου στις 7 το απόγευμα                    το ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ.

 

Την παρουσίαση θα κάνουν : ο Ηλίας Κωνσταντόπουλος, καθηγητής στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Παν. Πατρών

ο Παναγιώτης Πάγκαλος, διδάσκων στην ΑΣΚΤ Αθήνας

η Βασιλική Πετρίδου, καθηγήτρια στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Παν. Πατρών

και ο Δημήτρης Φιλιππίδης, συντονιστής της έκδοσης, ομότιμος καθηγητής στη Σχολή

Αρχιτεκτονικής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Η αρχιτεκτονική, ως θεωρία και πράξη που ασχολείται με ζητήματα του χώρου, καλύπτει σήμερα ένα αχανές πεδίο πολλαπλών προσεγγίσεων, απορροφώντας σημαντικό μέρος του υποβάθρου άλλων επιστημών. Παράλληλα, οι νέες συνθήκες, ως απόρροια της παγκοσμιοποίησης, έχουν διαρρήξει τα «εθνικά» πολιτισμικά περιθώρια, γεγονός που εκφράζεται πλέον καθαρά και στην αρχιτεκτονική γλώσσα και τη χρήση της.

Η ιδιαιτερότητα της ζωντανής ελληνικής γλώσσας –προφορικής και γραπτής– με το μεγάλο ιστορικό βάθος, τις συνεχείς επαφές με άλλους πολιτισμούς και τη δημιουργική αφομοίωση επιδράσεων, εκδηλώνεται αυτούσια στο πεδίο της ελληνικής αρχιτεκτονικής.

Βασικός στόχος υπήρξε να συγκεντρωθεί σε έναν τόμο το λεξιλόγιο της αρχιτεκτονικής σε χρήση σήμερα στην Ελλάδα, ώστε να αναδειχθεί η πολυεπίπεδη συνθετότητά του, μέσα από διαχρονικούς και συγχρονικούς εμπλουτισμούς, αλλά και με συνεχή δάνεια από άλλες περιοχές θεωρίας και πράξης.                          Με αυτή την έκδοση επιχειρείται για πρώτη φορά στην Ελλάδα η χαρτογράφηση αυτού του τόσο πλούσιου υποβάθρου της γλώσσας της αρχιτεκτονικής.

ΠΟΛΥΕΔΡΟ

Κανακάρη 147 τηλ. 2610 277342 fax: 2610 226030 e-mail: polyedro1@hol.gr

18 Οκτωβρίου, 2014 Posted by | Αρχιτεκτονική, Ειδήσεις, Θεωρία, Προσκλήσεις | Σχολιάστε

Συνάντηση με τον Πέτρο Πολυμένη με αφορμή την ποιητική του συλλογή «Αίθουσα Αναχωρήσεων» 19/10/2014

unnamed1
Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014

το EL VIAJE music bar και οι εκδόσεις ΑΤΟΛΗ

σας προσκαλούν σε μία συνάντηση με τον Πέτρο Πολυμένη

με αφορμή την ποιητική του συλλογή «Αίθουσα Αναχωρήσεων»

To βιβλίο θα παρουσιάσει η συγγραφέας Πέρσα Κουμούτση

θα ακολουθήσει συνομιλία με τον Πέτρο Πολυμένη

γύρω από το τρίπτυχο Ποίηση, Φιλοσοφία και Νέα Μέσα

Στη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθούν βίντεο

με εικονοποίηση και απαγγελία ποιημάτων της συλλογής

Ώρα έναρξης: 8.00 μμ

στο EL VIAJE music bar (Κολοκοτρώνη 45, Βύρωνας)

EL VIAJE music bar

Διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 45, Βύρωνας

Πρόσβαση από Αθήνα:

Λεωφορεία 203, 204 και Τρόλεϊ 11(24ωρο): Στάση «Δημαρχείο»

Λεωφορεία 054, 209, 140: Στάση «Σχολείο»

Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΤΗΣ

Αρχιμήδους 2-6, Παγκράτι

τηλ.: 213 026 33 37

e-mail: vivliostatis@gmail.com

13 Οκτωβρίου, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Θεωρία, Προσκλήσεις, Ποίηση, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Οι εκδόσεις νήσος και το Red Notebook διοργανώνουν δύο εκδηλώσεις για την παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Λάσκου «Κρίση και αριστερή πολιτική. Η ταξική αναμέτρηση στην Ελλάδα και τον κόσμο 2009-2014»

Οι εκδόσεις νήσος και το Red Notebook διοργανώνουν δύο εκδηλώσεις για την παρουσίαση του βιβλίου του Χρήστου Λάσκου «Κρίση και αριστερή πολιτική. Η ταξική αναμέτρηση στην Ελλάδα και τον κόσμο 2009-2014», που μόλις κυκλοφόρησε

* Τη Δευτέρα 19/5, στις 7 μ.μ., στον Πολυχώρο «Μάνος Λοΐζος» (Θηβών 245, Νίκαια, έναντι Village Park)

Για το βιβλίο μιλούν οι: Κώστας Αθανασίου (διευθυντής ΚΟ ΣΥΡΙΖΑ), Ηλίας Παντελεάκος (γραμματέας Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ), Μιχάλης Σπουρδαλάκης (καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης, Πανεπιστήμιο Αθηνών), Τασία Χριστοδουλοπούλου (νομικός, υπ. ευρωβουλευτής), Ευκλείδης Τσακαλώτος (βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ)

Συντονίζει ο Γιώργος Βελεγράκης (Red Notebook)

* Την Τρίτη 20/5, στις 7 μ.μ., στο μπαρ Booze Cooperativa (Κολοκοτρώνη 57, Αθήνα)

Για το βιβλίο μιλούν οι: Στέλιος Κούλογλου (tvxs.gr, υπ. ευρωβουλευτής), Στρατής Μπουρνάζος (Ενθέματα της Κυριακάτικης Αυγής), Χριστόφορος Παπαδόπουλος (ΠΓ ΣΥΡΙΖΑ)

Συντονίζει ο Γιώργος Κυρίτσης (Αυγή, υπ. ευρωβουλευτής)

19 Μαΐου, 2014 Posted by | Επιστήμη, Ειδήσεις, Θεωρία, Προσκλήσεις | Σχολιάστε

ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΕΡΩΣ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

metamonteros_erws

ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟΣ ΕΡΩΣ – ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη η συλλογή δοκιμιών για την τέχνη με κεντρικό άξονα την ερωτική επιθυμία με τίτλο «Μεταμοντέρνος Έρως». Το βιβλίο αποτελείται από τρία μέρη που πραγματεύονται τα εικαστικά (Μαρία Γιαγιάννου), τη λογοτεχνία (Γιώργος Λαμπράκος) και τον κινηματογράφο (Δημήτρης Νάκος). Το επίμετρο του βιβλίου έχει γράψει ο καθηγητής φιλοσοφίας και συγγραφέας Στέφανος Ροζάνης.

Το βιβλίο παρουσιάζεται την Πέμπτη 8/5 στις 8.30 στις εκδόσεις Γαβριηλίδης, Αγίας Ειρήνης 17 με ομιλητές τους συγγραφείς, τον ιστορικό τέχνης και καθηγητή Μάνο Στεφανίδη και τον Στέφανο Ροζάνη.

Περιγραφή του βιβλίου:

«Στη σύγχρονη εποχή οι εραστές θυμίζουν περισσότερο τουρίστες παρά καλλιτέχνες. Ο τουρίστας ενός ερωτικού τόπου, ως άπατρις από επιλογή, συνάπτει χαλαρούς κι ακίνδυνους δεσμούς συλλέγοντας τα τοπ τεν κάθε προορισμού. Αυτή η κοσμοαντίληψη φανερώνεται και στην τέχνη, κυρίως μετά τη δεκαετία του 1960, κατά τη λεγόμενη μεταμοντέρνα περίοδο. Οι επιλογές των καλλιτεχνών μαρτυρούν την κατακερματισμένη αντίληψη του ερωτικού φαινομένου. Ο αναγνώστης κρατάει στα χέρια του τρία δοκίμια που επιχειρούν να διαγνώσουν τα συμπτώματα του έρωτα στο σώμα της σύγχρονης τέχνης• ενός έρωτα που ποτέ δεν είναι «ένας», που ενίοτε δείχνει να απουσιάζει εντελώς, που κρύβεται μέσα σε μορφές παραδοσιακές ή καινοφανείς. Στο επίκεντρο τοποθετούνται τα εικαστικά, η λογοτεχνία και ο κινηματογράφος, με τον έρωτα να κατανοείται ως τριπλή δύναμη: Σεξουαλικότητα – Ερωτισμός – Πνευματικότητα. Στο δοκίμιο «Καθαροί πια, με βρώμικα φιλιά», η Μαρία Γιαγιάννου καταγράφει την εκκωφαντική απουσία του έρωτα από τις εικαστικές τέχνες. Στο δοκίμιο «Το τέλος του έρωτα στο έργο του Μισέλ Ουελμπέκ», ο Γιώργος Λαμπράκος ανατέμνει το συνολικό έργο του κορυφαίου Γάλλου συγγραφέα. Στο δοκίμιο «Ο μυσταγωγικός έρωτας», ο Δημήτρης Νάκος παρατηρεί το ερωτικό φαινόμενο και την έλλειψη από την οποία τρέφεται, με αφορμή την ταινία «Ερωτική Επιθυμία» του Γουόνγκ Καρ Βάι».

5 Μαΐου, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Θεωρία, Κινηματογράφος, Πεζογραφία, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Ο Χρήστος Γιανναράς στον ΚΕΝΤΑΥΡΟ:«Σχεδίασμα εισαγωγής στη φιλοσοφία (Η ελληνική οπτική και η δυτική αντιστροφή της)» (εκδ. Ίκαρος) Παρουσίαση 2/4/2014

Τετάρτη 2 Απριλίου 2014

Ο καθηγητής Φιλοσοφίας και συγγραφέας Χρήστος Γιανναράς

παρουσιάζει το βιβλίο του με τίτλο:

«Σχεδίασμα εισαγωγής στη φιλοσοφία
(Η ελληνική οπτική και η δυτική αντιστροφή της)» (εκδ. Ίκαρος)

Ώρα έναρξης: 7.30μμ

Διεύθυνση: Αστυδάμαντος 11, Παγκράτι

Είσοδος ελεύθερη

Είσοδος ελεύθερη

29 Μαρτίου, 2014 Posted by | Επιστήμη, Ειδήσεις, Θεωρία, Ιστορία | Σχολιάστε

ΠΟΛΥΕΔΡΟ ΠΑΤΡΑΣ : Έρως ad aeternitatem: Περιπέτειες του ερωτικού λόγου George Bataille, η ιστορία του ματιού υπό το βλέμμα… του Μαρκήσιου Ντε Σαντ

ΠΟΛΥΕΔΡΟ
γράμματα-τέχνες
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
(εκδήλωση από αναβολή)
Έρως ad aeternitatem: Περιπέτειες του ερωτικού λόγου

George Bataille, η ιστορία του ματιού υπό το βλέμμα… του Μαρκήσιου Ντε Σαντ

Την Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014 στις 20:30 μ.μ., στο Πολύεδρου , στο πλαίσιο του κύκλου «’Ερως ad aeternitatem: Περιπέτειες του ερωτικού λόγου», η κλινική ψυχολόγος- ψυχαναλύτρια, Κυριακή Σαμαρτζή, θα μας μιλήσει για την ιστορία του ματιού υπό το βλέμμα… του Μαρκήσιου Ντε Σαντ.

Η ιστορία του ματιού, μια ολιγοσέλιδη μυθογραφία του 1928, αποτελεί την κειμενική ενσάρκωση της θέσης αυτής του συγγραφέα και φόρο τιμής στο Μαρκήσιο Ντε Σαντ που κατείχε στη βιβλιοθήκη του μια θέση δίπλα στο Νίτσε και το Χέγκελ.

Η Κυριακή Σαμαρτζή, σπούδασε ψυχολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην ψυχαναλυτική ανθρωπολογία, στην ψυχοπαθολογία παιδιού- εφήβου, στις θεωρητικές και κλινικές προσεγγίσεις της αυτοκτονικής διάθεσης και στην πρόληψη της αυτοκτονικής τάσης στο Πανεπιστήμιο Paris VII- Denis Diderot. Στη λογοτεχνία, σημειολογία, και στην ψυχανάλυση στο Πανεπιστήμιο Paris VIII- Saint Denis.
Είναι υπ. διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Paris VII-Denis Diderot.
Κυριότερα έργα της:
– Υγεία, ασθένεια και κοινωνικός δεσμός (επιμ. με τον Ν. Παπαχριστόπουλο), 2009.
– Οικογένεια και νέες μορφές γονεικότητας (επιμ. με τον Ν. Παπαχριστόπουλο), 2010.
Εργάζεται ως ψυχολόγος- ψυχαναλύτρια στην Αθήνα και την Πάτρα και είναι επιστημονικός συνεργάτης στο ΑΤΕΙ Πατρών.

ΠΟΛΥΕΔΡΟ________________________________________ Κανακάρη 147 Πάτρα 26221 τηλ. 2610 277342 e-mail: polyedro1@hol.gr fb: Πολύεδρο γράμματα – τέχνες

8 Μαρτίου, 2014 Posted by | Ειδήσεις, Θεωρία, Προσκλήσεις, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Η «Ηλιούπολη» ως Ουτοπία του 17ου αιώνα (του Θανάση Τσακίρη)

Διαβάστε το πλήρες κείμενo – μορφή PDF
Η «Ηλιούπολη» ως Ουτοπία του 17ου αιώνα

του Θανάση Τσακίρη

campanella

Γύρω στο 1602, ο Tommaso Campanella έγραψε την Ηλιούπολη στην οποία περιγράφει μια θεοκρατική κοινωνία όπου τα αγαθά, οι γυναίκες και τα παιδιά «κατέχονται από κοινού». Ο Τομάζο Καμπανέλα (1568-1639) γεννήθηκε στην Καλαβρία της Νότιας Ιταλίας και γρήγορα αποδείχθηκε παιδί-θαύμα. Εντάχθηκε στην Τάξη των Δομινικανών το 1614 και ασχολήθηκε με τη Θεολογία και τη Φιλοσοφία. Αρχικά ακολουθούσε τη θεωρία του Αριστοτέλη για να στραφεί αργότερα στην Πλατωνική, που αποτέλεσε αφετηρία για τη συγγραφή του έργου «La Citta del Sole». Κυνηγήθηκε αλύπητα από την Καθολική Εκκλησία της εποχής, την Ισπανική μοναρχία και την Ιερά Εξέταση. Στη Νάπολη δικάστηκε μαζί με ιερείς και λαϊκούς για «συμμετοχή σε αιρέσεις και για συνομωσία που αποσκοπούσε στην εγκαθίδρυση κομμουνιστικής κοινοπολιτείας.» Στις μελέτες του είναι φανερή η προσπάθειά του αφενός να υπερασπίσει με ψυχολογικά και οντολογικά επιχειρήματα την ανάγκη ύπαρξης Θεού απέναντι στον Αθεϊσμό, αφετέρου να στραφεί στην άμεση παρατήρηση και την πειραματική μελέτη της φύσης καθιστάμενος έτσι ένας από τους πατέρες του μεθοδολογικού εμπειρισμού, εξ ου και η στήριξη της θεωρίας του Γαλιλαίου. Η «Ηλιούπολη» αποτελεί οραματισμό ενός κομμουνιστικού κράτους.
Η πραγματεία είναι γραμμένη με τη μορφή ενός «ποιητικού διάλογου» μεταξύ ενός Γενουάτη ναύτη που είχε συνοδεύσει τον Κολόμβο στο ταξίδι του στην Αμερική και του Ιππότη του Τάγματος Hospitaller. Στόχος του ήταν να περιγράψει ένα ιδανικό μοντέλο κοινωνίας που, σε αντίθεση με την βία, τη διαταραχή και τον παραλογισμό του πραγματικού κόσμου, βρισκόταν σε αρμονία με τη φύση, ως έκφραση της εγγενούς «τέχνης» και σοφίας του Θεού. Στην πραγματικότητα, είχε την πεποίθηση ότι η σημερινή κοινωνία είναι ένας λαβύρινθος αδικίας και δυστυχίας, ακριβώς επειδή είχε παρεκκλίνει από αυτό το φυσικό μοντέλο. Όσο περισσότερο μια πόλη αποτελεί ένα «πολιτικό σώμα», τόσο πιο ευτυχισμένη θα είναι, με τα επιμέρους τμήματά της ενσωματωμένα, έτσι ώστε να σχηματίζουν ένα ενιαίο οργανισμό και τα διάφορα σκέλη του, διαφοροποιημένα ανάλογα με τη λειτουργία, πλήρως συντονισμένα για να εξυπηρετούν την ευημερία της κοινότητας. Στην ιδεώδη αυτή δημοκρατία διοικούν οι διαφωτισμένοι από τον Λόγο άνθρωποι και η εργασία κάθε ανθρώπου αποσκοπεί στο να συμβάλει στο καλό της κοινότητας. Δεν θα υπάρχει ιδιωτική ιδιοκτησία, αδικαιολόγητος πλούτος και φτώχεια˙ κανένας άνθρωπος δεν θα δικαιούται να κατέχει περισσότερα από όσα χρειάζεται.
Η Ηλιούπολη προστατεύεται και υποστηρίζεται από επτά κύκλους τειχών. Διαθέτει παλάτια που χρησιμεύουν ως κατοικίες για τους πολίτες. Βρίσκεται σε έναν χώρο με ιδανικό κλίμα, ευνοεί τη σωματική υγεία, και είναι κτισμένη στην πλαγιά ενός λόφου, επειδή ο αέρας είναι ελαφρύτερος και καθαρότερος. Μία από τις πιο σημαντικές πτυχές αυτής της κοινότητας είναι η κατανομή της εργασίας. Ο Campanella ασκεί κριτική στον Αριστοτέλη, ο οποίος είχε αποκλείσει από την κατηγορία της πλήρους ιθαγένειας και από τα υψηλότερα επίπεδα της αρετής τους τεχνίτες, τους αγρότες και όσους ασχολούνται με χειρωνακτική εργασία. Στην Ηλιούπολη κανένα επάγγελμα δεν είναι χυδαίο ή κατώτερο και είναι όλα ίσης αξιοπρέπειας – στην πραγματικότητα, οι εργαζόμενοι που είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν μεγαλύτερη προσπάθεια, π.χ. τεχνίτες και οικοδόμοι, λαμβάνουν πιο πολλούς επαίνους. Ο καθένας πρέπει να γνωρίζει όλων των ειδών τις εργασίες, και στη συνέχεια κάθε άνθρωπος πρέπει να ασκεί εκείνο το επάγγελμα για το οποίο έχει τις μεγαλύτερες ικανότητες. Δεν έχουν υπηρέτες και καμία υπηρεσία δεν θεωρείται ανάξια. Το μόνο πράγμα που θεωρούν ότι είναι κατακριτέο είναι η αδράνεια και με τον τρόπο αυτό έρχονται να δώσουν προτεραιότητα στην αξιοπρέπεια της εργασίας και να ανατρέψουν μια παράλογη αντίληψη της αριστοκρατίας, που συνδέεται με την αδράνεια και την αδυναμία. Χάρη στην ίση κατανομή της εργασίας, αρκεί για κάθε άτομο να εργάζεται μόνο τέσσερις ώρες την ημέρα. Αλλά είναι σημαντικό όλοι να δουλεύουν, γιατί η απραξία του ενός θα έχει επιπτώσεις στα οφέλη και την προσπάθεια των άλλων. Οι πολίτες δεν έχουν τίποτα στην ιδιοκτησία τους και τα πάντα είναι κοινά, από τα τρόφιμα ως τα σπίτια, από την απόκτηση γνώσεων ως την άσκηση των δραστηριοτήτων, από τις αποδόσεις τιμών ως τις διασκεδάσεις, από τις γυναίκες ως τα παιδιά. Υπάρχουν «αξιωματούχοι» υπεύθυνοι για την διανομή κάθε πράγματος κι ελέγχουν ότι αυτό μοιράζεται δίκαια, αλλά κανείς δεν μπορεί να οικειοποιηθεί ο,τιδήποτε για τον εαυτό του. Σύμφωνα με αυτούς, η κατοχή ενός σπιτιού ή μιας οικογένειας ενισχύει τη «φιλαυτία» με όλες τις ολέθριες συνέπειες που αυτό συνεπάγεται. Ζουν σαν «φιλόσοφοι από κοινού», επειδή γνωρίζουν τις αρνητικές επιπτώσεις μιας άνισης κατανομής των αγαθών όχι μόνο στο κοινωνικό αλλά και στο ηθικό επίπεδο.
Τα τείχη, εκτός από το να περιβάλλουν και να προστατεύουν την πόλη, είναι επίσης κουρτίνες ενός εξαιρετικού θεάτρου και σελίδες μιας εικονογραφημένης εγκυκλοπαίδειας γνώσεων. Οι τοίχοι των ανακτόρων είναι ζωγραφισμένοι με εικόνες από τις όλες τις τέχνες και τις επιστήμες. Ξεκινώντας με τον τοίχο που υποστηρίζει τις στήλες του ναού και σταδιακά κατεβαίνοντας σε μεγάλους κύκλους, ακολουθώντας τη σειρά των πλανητών από τον Ερμή ως τον Κρόνο, συναντάμε εικόνες του ουρανού και των αστεριών, των μαθηματικών στοιχείων, κάθε χώρας στη γη και όλων τα θαυμάτων καθώς και των μυστικών των ορυκτών, των φυτικών και ζωικών κόσμων, μέχρι να φτάσουμε στην ανθρωπότητα στον εσωτερικό τοίχο του έκτου κύκλου. Απεικονίζονται οι μηχανικές τέχνες και οι εφευρέτες. Ο Campanella ενδιαφέρονταν πολύ για όλες τις έξυπνες ανακαλύψεις και η Ηλιούπολη παρέχει πολλά παραδείγματα «περίεργων εφευρέσεων», όπως τα σκάφη που είναι σε θέση να πλέουν χωρίς άνεμο και χωρίς πανιά και οι αναβολείς, που καθιστούν δυνατό να καθοδηγήσει κανείς ένα άλογο χρησιμοποιώντας μόνο τα πόδια του, αφήνοντας τα χέρια του ελεύθερα . Στο εξωτερικό τείχος απεικονίζονται νομοθέτες, είναι δε εδώ σε «ένα μέρος ύψιστης τιμής» όπου ο Γενουάτης ναύτης αναγνωρίζει τον Χριστό και τους δώδεκα αποστόλους που συμπαρουσιάζονται με τον Μωυσή, τον Όσιρι , τον Δία, τον Ερμή και τον Μωάμεθ. Η γνώση δεν είναι κλεισμένη σε βιβλία που φυλάσσονται σε χωριστούς χώρους, όπως οι βιβλιοθήκες, αλλά είναι ανοιχτά μπροστά στα μάτια όλων. Απεικονιζόμενη κατ’ αυτόν τον τρόπο η γνώση, προωθείται μια ταχύτερη, ευκολότερη και πιο αποτελεσματική μορφή μάθησης, δεδομένου ότι συνδέεται με την τέχνη της μνήμης, η οποία υπογραμμίζει την υποβλητική και συγκινησιακή δύναμη της εικόνας. Από την πρώιμη παιδική ηλικία οι νέοι τρέχουν τριγύρω από αυτό το θέατρο της γνώσης και με κατάλληλη καθοδήγηση και μέσα από τις κατάλληλες διαδρομές μαθαίνουν με χαρά, σαν να παίζουν ένα παιχνίδι, χωρίς προσπάθεια ή πόνο .
Εκτός από την κοινότητα των αγαθών και τους βαμμένους τοίχους, ένα άλλο χαρακτηριστικό της Ηλιούπολης, που θα είναι πιο δύσκολο και ανησυχητικό και που ο ίδιος ο Campanella περιγράφει ως διαδικασία «σκληρή και επίπονη», είναι η κοινότητα των συζύγων. Αυτή είναι η λύση που υιοθετήθηκε από τους πολίτες για το πρόβλημα της παραγωγής. Απηχώντας τη διδασκαλία του μαθητή του Πυθαγόρα Οcellus Lucanus (Ώκιλλος από τη Λουκανία) , ο Campanella λέει ότι είναι εκπληκτικό ότι οι άνθρωποι ασχολούνται με την ανατροφή αλόγων και σκύλων ενώ παραμελούν τη δική τους. Η πράξη της ανατροφής συνεπάγεται μεγάλη ευθύνη εκ μέρους των γονέων. Αν ασκείται με εσφαλμένο τρόπο μπορεί να οδηγήσει σε μια μακρά αλυσίδα πόνου. Επιπλέον υπάρχει μια στενή σχέση μεταξύ των φυσικών στοιχείων του ατόμου (χαρακτήρας) που είναι έμφυτα και δεν αλλάζουν μετά και της ηθικής αρετής, που χρειάζεται ένα κατάλληλο έδαφος για να ριζώσει και να ευημερήσει . Η γέννηση του ανθρώπου θα πρέπει να τηρεί συγκεκριμένες προδιαγραφές και να μην ανατεθεί στην τύχη, ούτε σε μεμονωμένα συναισθήματα . Οι πολίτες διακρίνουν την έννοια της Αγάπης μεταξύ ανδρών και γυναικών με βάση τη φιλία και το σεβασμό περισσότερο από τη σεξουαλική έλξη και που εκφράζεται με πράξεις που δεν σχετίζονται με σεξουαλικότητα, όπως οι ανταλλαγές δώρων , συζήτηση και χορό. Η γενετήσια πράξη, από την άλλη πλευρά, πρέπει να υπακούει σε αυστηρούς κανόνες, όσον αφορά τις φυσικές και ηθικές αξίες των γονέων και την επιλογή ενός ευνοϊκό χρόνου για τη σύλληψη, καθορίζεται από αστρολόγο. Μια τέτοια ένωση δεν είναι η έκφραση μιας προσωπικής, συναισθηματικής ή παθιασμένης σχέσης, αλλά μάλλον συνδέεται με την κοινωνική ευθύνη της γέννησης και την αγάπη για τη συλλογική κοινότητα .

25 Φεβρουαρίου, 2014 Posted by | Επιστήμη, Θεωρία, Ποίηση, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε