Ilioupoli by "night"

Thoughts and actions

Ντάριο Φο: Εναντίον των αθυρόστομων γελωτοποιών

 

enantion_athyrostomon

Ντάριο Φο: Εναντίον των αθυρόστομων γελωτοποιών

Τα αυθεντικά σκίτσα και η ομιλία του Ντάριο Φο στην απονομή του βραβείου Νόμπελ 1997 – Εκδόσεις ΚΨΜ – 2006

Εισαγωγή: Πάνος Τότσικας

 

Το 1997, η Σουηδική Ακαδημία έδωσε το βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας στον Ντάριο Φο, απόφαση που, όπως είπε ο ίδιος στην ομιλία του, προκάλεσε αναταραχή, τόσο στους κύκλους του Πάπα, όσο και στους ιταλικούς κύκλους των «εκλεκτών». Η ομιλία του Ντάριο Φο συνοδευόταν από 25 σκίτσα του, γιατί «μ΄ αυτό μου δίνεται η ευκαιρία να αυτοσχεδιάσω, να εξασκήσω την φαντασία μου και να σας αναγκάσω να χρησιμοποιήσετε και τη δική σας φαντασία…».

Η ομιλία του Ντάριο Φο ενώπιον της Σουηδικής Ακαδημίας, δεν ήταν μια τυπική ομιλία παραλαβής ενός βραβείου. Ήταν ουσιαστικά μια θεατρική παράσταση που περιλάμβανε καλαμπούρια, κίνηση, παντομίμα, αφήγηση.

Στο βιβλίο των εκδόσεων ΚΨΜ αποτυπώνονται τα πρωτότυπα σκίτσα καθώς και η ελληνική τους μετάφραση. Επίσης παρατίθεται ολόκληρη η ομιλία του Ντάριο Φο στην τελετή απονομής.

Στην εισαγωγή του βιβλίου, ο Πάνος Τότσικας καταγράφει την μικρή ιστορία των «αριστερών και ανατρεπτικών» Νόμπελ και μας εισάγει στο κλίμα της εποχής και τα γεγονότα που αναφέρει ο Ντάριο Φο στην ομιλία και τα σκίτσα του. Στο επίμετρο, η συγγραφέας και μουσικός Γιολάντα Τσιαμπόκαλου (Sadahzinia) που μετέφρασε τα σκίτσα και την ομιλία από τα ιταλικά, «κρυφοκοιτάζει» τον Ντάριο Φο.

«Οι Τζιουλλάρι (γελωτοποιοί), ήταν οι ζογκλέρ του μεσαίωνα, που διέσχιζαν την Ευρώπη, μεταφέροντας τις τραγουδιστικές και χορευτικές παραστάσεις τους. Ήταν φιγούρες που γεννιόνταν από το λαό και από το λαό έπαιρναν την οργή για να του την ξαναμεταδώσουν. Για το λαό το θέατρο ήταν πάντα το κύριο μέσο έκφρασης και επικοινωνίας, αλλά ακόμα και πρόκλησης και αναταραχής των ιδεών. Το θέατρο ήταν η ζωντανή και ομιλούσα εφημερίδα του λαού. Γι΄ αυτό ακριβώς οι Τζιουλλάρι κυνηγήθηκαν σκληρά στο μεσαίωνα από τη φεουδαρχία. Όταν τους έπιαναν, τους έγδερναν και τους έκοβαν τη γλώσσα…»
Το 1221 ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β΄ θέσπισε ένα νόμο στη Μεσσίνα που είχε σαν τίτλο «Εναντίον των αθυρόστομων γελωτοποιών».
Ο Ντάριο Φο, κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ λογοτεχνίας, διάλεξε ως τίτλο της ομιλίας του στη Σουηδική Ακαδημία τον τίτλο του νόμου του 1221: «Εναντίον των αθυρόστομων γελωτοποιών», διευκρινίζοντας ότι «ο νόμος επέτρεπε σε όλους τους πολίτες να προσβάλλουν τους γελωτοποιούς, να τους ξυλοφορτώνουν, ακόμα και να τους σκοτώνουν, χωρίς να διατρέχουν κάποιον κίνδυνο να οδηγηθούν στα δικαστήρια και να τιμωρηθούν.

 

Περιεχόμενα:

Α. Εισαγωγή: Ο «γελωτοποιός» Ντάριο Φο και το Νόμπελ λογοτεχνίας,

  1. Τα αριστερά Νόμπελ λογοτεχνίας,
  2. Ο Ζαν-Πολ Σάρτρ και η άρνηση του βραβείου Νόμπελ,
  3. Η ομιλία του Ντάριο Φο στη Σουηδική Ακαδημία,
  4. Ο Ντάριο Φο και οι «γελωτοποιοί»,
  5. Ο Ντάριο Φο και η αποδοχή του βραβείου Νόμπελ,
  6. Ο Ντάριο Φο και οι «τρομοκράτες»,
  7. Η αιρετική διαδρομή του Ντάριο Φο,
  8. Βραβείο Νόμπελ και προσπάθεια αφομοίωσης στο «σύστημα»,
  9. Από τον Ντάριο Φο στον Χάρολντ Πίντερ,
  10. Επίλογος,

Β. Ομιλία του Ντάριο Φο στην τελετή απονομής του Νόμπελ λογοτεχνίας (πλήρες κείμενο),

Γ. Τα αυθεντικά σκίτσα και οι λεζάντες του Ντάριο Φο, Δ. Επίμετρο: «κρυφοκοιτάζοντας τον Ντάριο Φο.

 

 

 

Οκτώβριος 19, 2016 Posted by | Διηγήματα, Ζωγραφική, Θέατρο, Uncategorized | Σχολιάστε

Απόψε Τετάρτη 20 Ιουλίου – Ποίηση με την πανσέληνο στο Πολύεδρο

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

 

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ 20-24 ΙΟΥΛΙΟΥ 2016

20 Ιουλίου Βιβλία για το καλοκαίρι
έως Παζάρι βιβλίου Παιδικά, Λογοτεχνία, Ιστορία, Ψυχολογία, Θέατρο,
20 Αυγούστου Φιλοσοφία, Αρχαία Ελληνική Γραμματεία, , Ταξιδιωτικά, Oικολογία.

20 Τετάρτη 9:00 μ.μ «Ποίηση με την πανσέληνο»

Ποιητές και φίλοι, διαβάζουν ποίηση κάτω από το φεγγάρι
στον κήπο του Πολύεδρου

Όσοι επιθυμούν να διαβάσουν ποίηση στην εκδήλωση αυτή να επικοινωνήσουν στo τηλέφωνο: 2610 277342

23 Σάββατο 13:00 μ.μ Ο συγγραφέας Ηλίας Παπαμόσχος
και το βιβλίο του « Η αλεπού της σκάλας» , που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη, στα πλαίσια του κύκλου «Η μικρή φόρμα στον πεζό λόγο».

Θα μιλήσουν οι:
Χριστίνα Καραντώνη, διδάκτωρ νεοελληνικής φιλολογίας
Γιώτα Κριτσέλη, φιλόλογος , εκδότρια

22 Παρασκευή 19:00 μ.μ Παραμύθια της νερομάνας
7η γιορτή παραμυθιών με αφηγήσεις και θεατρικές δράσεις,
έως στο Πολύεδρο και στα περίχωρα της Πάτρας.

27 Τετάρτη Χορηγός επικοινωνίας το JuniorsClub.gr

ΠΟΛΥΕΔΡΟ Κανακάρη 147 τηλ. 2610 277342 fax: 2610 226030 e-mail: polyedro1@hol.gr

Ιουλίου 20, 2016 Posted by | Διηγήματα, Θέατρο, Παιδικό βιβλίο, Πεζογραφία, Ποίηση | Σχολιάστε

Το βιβλιοπωλείο Απρόβλεπτο και οι εκδόσεις Μεταίχμιο προσκαλούν τους μικρούς τους φίλους σε εκδήλωση με αφορμή τις καινούργιες περιπέτειες του Ντετέκτιβ Βεντουζίνι, Παρασκευή 19 Ιουνίου 2015, στις 8:00 μ.μ.

Το βιβλιοπωλείο Απρόβλεπτο και οι εκδόσεις Μεταίχμιο προσκαλούν τους μικρούς τους φίλους

σε εκδήλωση με αφορμή τις καινούργιες περιπέτειες του Ντετέκτιβ Βεντουζίνι,

από το νέο βιβλίο της Ελένης Σβορώνου ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΦΩΚΙΑΣ

την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2015, στις 8:00 μ.μ.

στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης στην Ηλιούπολη (κεντρική πλατεία)
βεντουζινι
Μέσα από την προσπάθεια επίλυσης της μυστηριώδους εξαφάνισης της φίλης του Βεντουζίνι, της φώκιας,

θα διερευνήσουμε πώς συνδέονται όλα, από το φυτοπλαγκτόν ως τον καρχαρία και τον άνθρωπο, με τρόπο καθόλου προφανή.

Η συγγραφέας Ελένη Σβορώνου θα μας δώσει βασικά κλειδιά για να φτάσουμε στη λύση!

Να είστε όλοι εκεί!

Η εκδήλωση πραγματοποιείται στο πλαίσιος της 11ης Έκθεσης Βιβλίου Ηλιούπολης

που συνδιοργανώνουν ο Πολιτιστικός Αθλητικός Οργανισμός του Δήμου και ο Σύλλογος Βιβλιοπωλών Ηλιούπολης

Ιουνίου 17, 2015 Posted by | Διηγήματα, Ειδήσεις, Εκθέσεις, Προσκλήσεις | Σχολιάστε

​​«Το ωραίο ατύχημα» Τάσος Γουδέλης – Δευτέρα ​29 Ιουνίου​ 2015 στις ​9:00​μμ

Δευτέρα ​29 Ιουνίου​ 2015 στις ​9:00​μμ:

το ωραίο ατύχημα

​το Αστικόν Καφενείο ΑΝΩ ΠΟΥΡΝΑΡΟΥΣΑ, το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΤΗΣ

και οι εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ παρουσιάζουν:

​​«Το ωραίο ατύχημα»​​

Με αφορμή την τελευταία του συλλογή διηγημάτων,

ο Τάσος Γουδέλης ανατρέχει στο έργο του και μιλά για τη μικρή φόρμα

Αποσπάσματα διαβάζει η ηθοποιός Νάνα Παπαδάκη

Σύντομο δραματοποιημένο απόσπασμα παρουσιά​ζ​ει ο Γιώργος Τάσος, υπεύθυνος του βιβλιοπωλείου ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΤΗΣ

http://www.kedros.gr/product_info.php?products_id=8236

στο Αστικόν Καφενείο ΑΝΩ ΠΟΥΡΝΑΡΟΥΣΑ – τηλ.: 210 701 07 70

διεύθυνση: Ευφράνορος 10, πλατεία Πλαστήρα – Παγκράτι (χάρτης)

​Πρόσβαση από Αθήνα:

​​Λεωφορεί​o​ 20​9 – Τρόλεϊ ​2, 4, ​11(24ωρο): ​σ​τάση «​Πλατεία Πλαστήρα»

https://www.facebook.com/events/1645435992354891/

​​​

Σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΤΗΣ

Αρχιμήδους 2-6, Παγκράτι

τηλ.: 213 026 33 37

Ιουνίου 15, 2015 Posted by | Διηγήματα, Ειδήσεις, Προσκλήσεις, Πεζογραφία | Σχολιάστε

Κυριακή 19 Απριλίου 2015 στις 9:00μμ Μικρού μήκους αφιέρωμα στον Σωτήρη Δημητρίου 5 διηγήματα + 5 ταινίες

unnamedF3NLFZ26

Κυριακή 19 Απριλίου 2015 στις 9:00μμ
Μικρού μήκους αφιέρωμα στον Σωτήρη Δημητρίου
5 διηγήματα + 5 ταινίες

το EL VIAJE music bar και το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΤΗΣ

έχουν την τιμή να παρουσιάσουν έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς

ο Σωτήρης Δημητρίου σχολιάζει 5 διηγήματά του
που ενέπνευσαν 5 κινηματογραφικές ταινίες μικρού μήκους

…και συζητά για τη σχέση λογοτεχνίας – κινηματογράφου
με τους σκηνοθέτες: Γιάννη Καραπιπερίδη, Κώστα Μαχαίρα και Κωνσταντίνο Σαμαρά

θα προβληθούν οι ταινίες:

«Τρεις αυγουλιέρες παραλίγο τέσσερις»
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Κωνσταντίνος Σαμαράς
Έτος παραγωγής: 2014 – Διάρκεια: 25΄
Πρωταγωνιστούν: Νίκος Καραθάνος, Αλεξία Καλτσίκη, Χάρης Φραγκούλης, Νικόλας Χανακούλας, Αργύρης Μπακιρτζής
Βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Σωτήρη Δημητρίου

«Το σημάδι της ζωής»
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Γιάννης Καραπιπερίδης
Έτος παραγωγής: 2008 – Διάρκεια: 21΄
Πρωταγωνιστούν: Μαρκέλλα-Αφροδίτη Γιαννάτου, Κωνσταντίνος Δανίκας, Αγάθη Μέττα, Περικλής Ασημακόπουλος, Ναταλί Παυλώφ, Καλλίνη Τζίνη
Βασισμένη στο διήγημα του Σωτήρη Δημητρίου «Η κύστη»

«Υγραέριο»
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Μπουγιάρ Αλιμάνι
Έτος παραγωγής: 2006 – Διάρκεια: 20΄
Πρωταγωνιστούν: Ιερώνυμος Καλετσάνος, Μάριος Αλιμάνι, Αλεξία Καλτσίκη, Τάνια Σαββοπούλου, Αγορίτσα Οικονόμου, Ηλίας Ασπρούδης
Βασισμένη στο διήγημα του Σωτήρη Δημητρίου «Με νύχια και με δόντια»

«Αμέρικα»
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Σάββας Καρύδας
Έτος παραγωγής: 1999 – Διάρκεια: 15΄
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Αρμένης, Μιχάλης Γιαννάτος, Αντώνης Μπομπαϊτζής, Ελπίδα Προουδάκη, Βασίλης Γιαβρής, Δημήτρης Παλπάνης
Βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Σωτήρη Δημητρίου

«Τσιπς»
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Κώστας Μαχαίρας
Έτος παραγωγής: 1998 – Διάρκεια: 10΄
Πρωταγωνιστούν: Δημήτρης Τζουμάκης, Μανώλης Μαυροματάκης, Δημήτρης Λιόσης
Βασισμένη στο διήγημα του Σωτήρη Δημητρίου «Ένα παιδί από τη Θεσσαλονίκη»

Βιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα:

Ο Σωτήρης Δημητρίου γεννήθηκε το 1955 στην Πόβλα Θεσπρωτίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Το έργο του έχει τιμηθεί με το Βραβείο Διηγήματος της εφημερίδας Τα Νέα (1987), δύο φορές με το Βραβείο Διηγήματος του περιοδικού Διαβάζω, ενώ το μυθιστόρημά του «Ν’ ακούω καλά τ’ όνομά σου» ήταν υποψήφιο για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας. Κείμενά του έχουν μεταφερθεί πολλές φορές στον κινηματογράφο, σε ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους. Τον Δεκέμβριο του 2014 κυκλοφόρησε η νουβέλα του με τίτλο «Κοντά στην κοιλιά».

στο EL VIAJE music bar

διεύθυνση: Κολοκοτρώνη 45, Βύρωνας (χάρτης εδώ)

e-mail: elviajemusicbar@gmail.com

σε συνεργασία με το βιβλιοπωλείο ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΤΗΣ
Αρχιμήδους 2-6, Παγκράτι
τηλ.: 213 026 33 37
e-mail: vivliostatis@gmail.com

Απρίλιος 14, 2015 Posted by | Διηγήματα, Ειδήσεις, Κινηματογράφος, Προσκλήσεις, Πεζογραφία | Σχολιάστε

Το νέο βιβλίο της Μαρίας Σκιαδαρέση « Χάλκινο γένος » που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη θα παρουσιαστεί το Σάββατο 18/10, 1 το μεσημέρι στο Πολύεδρο

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Χάλκινο γένος

skiadaresi

Το νέο βιβλίο της Μαρίας Σκιαδαρέση « Χάλκινο γένος » που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη θα παρουσιαστεί το Σάββατο 18/10, 1 το μεσημέρι στο Πολύεδρο

Για το βιβλίο και την συγγραφέα θα μιλήσουν οι φιλόλογοι : Μιχάλης Καραγεωργίου και Βασίλης Μανίκας. Θα ακολουθήσει συζήτηση με την συγγραφέα .

Η Μαρία Ε. Σκιαδαρέση γεννήθηκε στην Αθήνα το 1956. Σπούδασε Ιστορία και Αρχαιολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ασχολήθηκε με την προϊστορική αρχαιολογία και αργότερα με τη νεότερη ιστορία. Επί χρόνια εργάστηκε σε αρχαιολογική ανασκαφή στην Κρήτη και παράλληλα δίδαξε ιστορία σε γαλλικό λύκειο. Κείμενά της δημοσιεύονται κατά καιρούς σε περιοδικά και εφημερίδες. Έργα της: Το μυθιστόρημα «Άτροπος ή Η ζωή και ο θάνατος της Βενετίας Δαπόντε» (Πατάκης, 1996), η νουβέλα «Και νεκρούς ανασταίνει», (Πατάκης, 1997), η συλλογή από νουβέλες «Κίτρινος χρόνος» (Πατάκης, 1999), το δοκίμιο «Το έργο του Ρήγα Βελεστινλή» (αφιέρωμα στα 200 χρόνια από το θάνατό του, Μεταίχμιο, 1998), το διήγημα «Η ζημιά» σε συλλογικό τόμο (Μεταίχμιο, 2002), το μυθιστόρημα «Με το φεγγάρι στην πλάτη» (Καστανιώτης, 2003), η συλλογή διηγημάτων «Όπως οι άπιστοι κι εμείς» (Καστανιώτης, 2005), το μυθιστόρημα «Χάλκινο γένος» (Πατάκης, 2013). Και τα βιβλία για παιδιά: «Καλημέρα-Καληνύχτα» (Δελφίνι, 1994). «Κωνσταντίνος Κανάρης» (Ιστορική μονογραφία), (Άμμος, 1997), «Ο θησαυρός του Ασπρογένη» (Πατάκης, 1998), «Ρήγας Βελεστινλής» (Ιστορική μονογραφία) (Άμμος 1997), «Γιλάν, η πριγκίπισσα των φιδιών» (Φαντασία, 2004), κ.ά.

ΠΟΛΥΕΔΡΟ
Κανακάρη 147 τηλ. 2610 277342 fax: 2610 226030 e-mail: polyedro1@hol.gr

Οκτώβριος 17, 2014 Posted by | Διηγήματα, Ειδήσεις | Σχολιάστε

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ «Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ»

ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ
Μέγαρο Ερμής-Πανεπιστημίου 56, Εμμ. Μπενάκη 9 και Γαμβέτα 1, 1ος όροφος, τηλ. 210-3802055

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20/12/2013, ΩΡΑ 8.00 Μ.Μ.

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ
ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ «Ο ΜΙΚΡΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ» ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

Εισαγωγή, συντονισμός : Ελένη Πορτάλιου

Ο Μικρός Έλληνας, το καινούργιο βιβλίο του Βασίλη Αλεξάκη, που κυκλοφόρησε στη Γαλλία τον Σεπτέμβριο του 2012 και γνωρίζει ήδη μεγάλη επιτυχία, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ. Κέρδισε το Βραβείο Γαλλικής Γλώσσας, που απονέμει από το 1986 επιτροπή ακαδημαϊκών με την υποστήριξη της πόλης Μπριβ. Ο γαλλικός Τύπος υποδέχτηκε με ενθουσιασμό και θερμά σχόλια τη νέα δουλειά του συγγραφέα.
Ο Βασίλης Αλεξάκης στάθηκε κοντά στην Ανοιχτή Πόλη από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της. Είναι μεγάλη μας χαρά να συνομιλήσουμε μαζί του στον Πολυχώρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Πολιτισμού, γνωρίζοντας ότι έχει τιμήσει με το έργο και τη στάση ζωής του τόσο τον πολιτισμό όσο και την αλληλεγγύη.

Δεκέμβριος 17, 2013 Posted by | Διηγήματα, Ειδήσεις, Πεζογραφία, Σχόλια και κριτική | Σχολιάστε

Παρουσίαση βιβλίων Δημήτρη Νόλλα και Αύγουστου Κορτώ

Αγαπητοί φίλοι,
Θα ήθελα να σας προσκαλέσω σε δύο εκδηλώσεις που επιμελούμαι την ερχόμενη εβδομάδα:

α) ο Δημήτρης Νόλλας παρουσιάζει το νέο του βιβλίο στο βιβλιοπωλείο ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ (Αστυδάμαντος 11, Παγκράτι)
β) ο Αύγουστος Κορτώ παρουσιάζει το νέο του βιβλίο στο EL VIAJE music bar (Κολοκοτρώνη 45, Βύρωνας)

Σας ευχαριστώ.

Με εκτίμηση,
Φώτης Δημητρακάκης

deltio typou 20 Nov
deltio typou 22 Nov

Νοέμβριος 16, 2013 Posted by | Διηγήματα, Ειδήσεις, Προσκλήσεις, Πεζογραφία | Σχολιάστε

Θα σας πω ένα παραμύθι…. το κουκί και το ρεβίθι…14 – 17 Ιουλίου «Τα παραμύθια της Νερομάνας» αφηγήσεις παραμυθιών, αφηγήσεις με ιστορίες της ζωής – ΠΟΛΥΕΔΡΟ

ΠΟΛΥΕΔΡΟ
γράμματα-τέχνες

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Θα σας πω ένα παραμύθι…. το κουκί και το ρεβίθι…

14 – 17 Ιουλίου «Τα παραμύθια της Νερομάνας»
αφηγήσεις παραμυθιών, αφηγήσεις με ιστορίες της ζωής.

Σήμερα (Δευτέρα 15 Ιουλίου), η Αγνή Στρουμπούλη
θα αφηγηθεί παραδοσιακά λαϊκά παραμύθια στο Πολύεδρο στις 8 το βράδυ.

Η Αγνή Στρουμπούλη ζωντανεύει Παραμύθια, από διάφορα μέρη της Ελλάδας, προς τέρψη και ψυχαγωγία μικρών και μεγάλων!
Τα Παραμύθια του λαού μας, για αιώνες, περνούσαν από στόμα σε στόμα, ως να καταγραφούν, και να γίνουν πάλι σήμερα προφορικός λόγος.
Θρεμμένα με τις εμπειρίες, το φως, τους ήχους, την πνευματικότητα αυτού του τόπου, πηγαίνουν ολόισια στην ψυχή μας, αναδεύουν ρητές και άρρητες μνήμες και μας αναπαύουν.
Ειπωμένα σε μια γλώσσα εξαιρετικής ελευθερίας, αποτυπώνουν το ήθος ανθρώπων ολοζώντανων, γεμάτων περιέργεια, λαχτάρα, καημούς, που τολμούν να ονομάζουν κάθε εμπειρία της ζωής.
Έτσι, το πέρασμα του χρόνου δεν τα «παλιώνει», αντίθετα τα καταξιώνει στον ρόλο που είχαν πάντα: να μας μυούν και να μας παρηγορούν στη ζωή.
Άλλωστε παραμυθία σημαίνει π α ρ η γ ο ρ ί α.

Αγνή Στρουμπούλη

Η Αγνή Στρουμπούλη γεννήθηκε το 1952 στον Πειραιά. Από το 1995 ασχολείται με τα ελληνικά λαϊκά παραμύθια. Γράφει, μεταφράζει, κάνει ραδιόφωνο και δίνει παραστάσεις σ’ όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Διδάσκει την τέχνη της αφήγησης στο Δήμο Αθηναίων και στο Μουσείο Μπενάκη. Αναζήτησε μέσα από διαφορετικά μονοπάτια: μοναχικότητας, σπουδής, εργασίας, σχέσεων.Από το 1995 στα ελληνικά λαϊκά παραμύθια. Μια άλλη θάλασσα μνήμης, ανακάλυψης και παρηγοριάς.

Μέχρι σήμερα:
• Ανθολογήσεις «νάνι, νάνι…νανουρίσματα απ’ όλη την Ελλάδα» εκδ. ΠΟΤΑΜΟΣ, «Παραμύθια με ανεξιχνίαστες γριές», «Παραμύθια με αρειμάνιους δράκους» εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ , «Το πετειναράκι και άλλα χιώτικα παραμύθια» εκδ. ΑΛΦΑ ΠΙ, Χίος. «Κάτι κατεργάρηδες ποντικοί» (βιβλίο με C.D.) εκδ. ΑΣΠΡΗ ΛΕΞΗ. «Αχ! αυτοί οι καλικάντζαροι» εκδ.ΚΟΝΤΥΛΙ. «Το Περγαλιό – Στοιχειά της γης και του νερού» Ιστορίες από τις Ελληνικές Παραδόσεις, εκδ.ΑΡΜΟΝΙΑ. «Το πετροκάραβο» – Λιθώματα και μαρμαρώματα» Ιστορίες από τις ελληνικές Παραδόσεις, εκδ.ΑΡΜΟΝΙΑ.
• C.D. «Τα όργκανα και τα τούμπανα» μουσική: Κώστας Mουστάκας. ACROASIS, 2007.
• Συγγραφή « Η μύγα» μικρά πεζά εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ, 2004, 2007.
• Μεταφράσεις «Κούκλες και Μαριονέτες», «Το θεατρικό παιχνίδι», «Κάστρα στην άμμο», «Λεξικό του Θεάτρου» εκδ. GUTENBERG ,
• «Μια γυναίκα: Καμίλλη Κλωντέλ» εκδ. ΕΣΤΙΑ, «Παραμύθια από το Κάιρο» εκδ. ΑΠΟΠΕΙΡΑ.
• Ραδιόφωνο «Το Λαμπιόνι, Μια εκπομπή για παιδιά» κάθε Σάββατο και «Στις ίλινες, τις μπίλινες, Παραμύθια της Προφορικής Παράδοσης για μικρούς και μεγάλους» κάθε Κυριακή, στο Β΄ Πρόγραμμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας.
• Παραστάσεις σ’ όλη την Ελλάδα και το Εξωτερικό [Γαλλία, Βρυξέλλες, Λουξεμβούργο, Ελβετία].
• Εργαστήρια για την Τέχνη της Αφήγησης στο Μουσείο Μπενάκη και στο Δήμο Αθηναίων.

Κι ακόμα πιο πριν:
• Κοινωνική λειτουργός και Υπεύθυνη Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων.

… και οι αφηγήσεις συνεχίζονται

Την Τρίτη 16 Ιουλίου στην πλατεία Κεφαλοβρύσου στις 7 το απόγευμα με τη Γεωργία Καρκάνη.

Την Τετάρτη 17 Ιουλίου στον Άγιο Αθανάσιο της Κρήνης στις 7 το απόγευμα θα γίνουν αφηγήσεις παραμυθιών από την Άννα Δενδρινού αλλά και αυθόρμητες αφηγήσεις από παρευρισκόμενους και κατοίκους της περιοχής,

Οι εκδηλώσεις θα κλείσουν με μουσικές, τραγούδια, και κεράσματα στον ίδιο χώρο.

Το φεστιβάλ διοργανώνεται από το
Πολύεδρο – γράμματα τέχνες
Με την ευγενική χορηγία της αλυσίδας super market Κρόνος.

________________________________________ΠΟΛΥΕΔΡΟ Κανακάρη 147 26221 Πάτρα τηλ. 2610 277342 fax: 2610 226030 e-mail: polyedro1@hol.gr f: Πολύεδρο γράμματα τέχνες

Ιουλίου 15, 2013 Posted by | Διηγήματα | Σχολιάστε

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗΝ ΑΧΑΡΝΩΝ

Χριστούγεννα στην Αχαρνών
του Θανάση Τσακίρη

Πολύ χαιρόταν το δροσερό κυριακάτικο πρωινό η μικρή ξανθούλα Ντόινα. Η μαμά της, η Σορίνα, της έφτιαχνε τις ράστα κοτσίδες της από πολύ νωρίς. Ήθελε να ξεχωρίζει από τις φίλες της στο σχολείο. Πήγαινε στην πρώτη τάξη του διαπολιτισμικού τμήματος σε ένα δημοτικό σχολείο στο Γαλάτσι. Θα είχαν σχολική γιορτή για την παραμονή των Χριστουγέννων. Καθώς τις έδενε τις μπούκλες με ιδιαίτερη φροντίδα και λεπτομέρεια, η Σορίνα θυμόταν νοσταλγικά τα δικά της παιδικά χρόνια εκεί στη Ρουμανία στο Μπρασόφ, μια πόλη στα Νότια Καρπάθια. Τις μέρες αυτές κάπου στις αρχές της δεκαετίας του ’80 μόνη της ή με τη μητέρα της, την κυρά-Μιρούνα, πήγαινε στην ιστορική Λουθηρανική Μαύρη Εκκλησία μόνο και μόνο για να ακούει το εκκλησιαστικό όργανο με τους 4.000 σωλήνες να παίζει τις χριστουγεννιάτικες μελωδίες. Ο μεγάλος αδελφός της, ο Καταλίν, είχε στρατολογηθεί από τη μικρά του χρόνια στους Πιονιέρους της Κομμουνιστικής Νεολαίας και δεν του αρέσανε πια οι βόλτες στην εκκλησία. Ο μικρότερος αδελφός της, ο Βλαντ με τα μυτερά δοντάκια του και το πονηρό χαμόγελό του, ήταν συχνά κλεισμένος στον εαυτό του και μέσα στο σπίτι, πολλές φορές με έναν ανεξήγητο για τους γιατρούς πυρετό. Οι γονείς του έκαναν οικονομίες για να τον στείλουν στη Μόσχα να γιατρευτεί και αν ούτε κι εκεί δεν έβρισκαν άκρη σκόπευαν με ειδική άδεια του Κόμματος θα τον έστελναν στο περίφημο νοσοκομείο Τζονς Χοπκινς στην Αμερική.

Και καθώς τα θυμόταν όλα αυτά και σκεφτόταν ότι τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα ο Καταλίν έχει μια σχετικά καλή δουλειά έχοντας σε μια πάροδο της Αχαρνών στον Άγιο Παντελεήμονα ένα ψιλικατζίδικο με ένα μικρογκισέ για υπεραστικά τηλεφωνήματα και με μικροεμβάσματα που έστελναν οι συμπατριώτες τους στις οικογένειές τους στη Ρουμανία, όπως οι δικοί μας μετανάστες στην Γερμανία και στην Αμερική ή την Αυστραλία. Η ίδια δουλεύει ως μανικιουρίστα σε μεγάλο ινστιτούτο καλλονής, παρ’ ότι σπούδασε Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο του Κλουζ. «Δεν πειράζει», λέει στον εαυτό της για να παίρνει θάρρος, «τέχνη είναι και το μανικιούρ». Αλλά να, η εργοδότριά της είναι «εργολάβος» και στέλνει κορίτσια από βαλκανικές χώρες να δουλεύουν σε τέτοια ινστιτούτα για ένα κομμάτι ψωμί κι αυτό δεν της αρέσει. Είναι έτσι έρμαια των διαθέσεών της. Μπορεί ξαφνικά να την βγάλει από εκεί που δουλεύει και να τη στείλει στου διαόλου τη μάνα, αν της αντιμιλήσει ή της ζητήσει αύξηση, και να φέρει κάποιαν άλλη στη θέση της για ένα μικρότερο κομμάτι ψωμί.

«Μαμά, μη μου τραβάς τα μαλλιά», φώναξε η Ντόινα. «Ναι, συγνώμη μωρό μου», είπε ταραγμένη η Σορίνα, διακόπτοντας απότομα την ονειροπόληση. Της τελείωσε και το τελευταίο κοτσιδάκι. Θα ήταν και το πρώτο «ράστα-λουκ» κοριτσάκι στο σχολείο και θα τη ζήλευαν η Ουτσένα από τη Νιγηρία κι η Τζενίτα από τη Γκάνα, που είναι οι πιο καλές της φίλες στην τάξη, μαζί με τη Μαρία και τη Ζήνα. Δεν άργησε και μ’ ένα πήδο, ένα χαριτωμένο άλμα σαν μπαλαρίνα, η Ντόινα έφτασε στην εξώπορτα του ισόγειο διαμερίσματος. Έτρεξε από πίσω της η Σορίνα και της «φώναξε» χαδιάρικα: «Πού πας βρε ζουζουνάκι τρέχοντας έτσι. Έστε όρε σάπτε ακόμα.» Ξανακοίταξε το ρολόι της κι είδε πως η Ντόινα είχε δίκιο να τρέχει γιατί ήταν εφτά και δέκα. Ο Καταλίν ερχόταν κατά δέκα λεπτά καθυστερημένος στο καθημερινό ραντεβού. Και πάνω στην έφτανε με την μοτοσυκλέτα του, μια παλιά αλλά «πειραγμένη» ΜΖ. Ο «γλυκούλης» θείος της είχε φτιάξει ειδικό κάθισμα για την «πριγκηπέσα» του, όπως την αποκαλούσε. Την έβαλε και κάθισε και ξεκίνησαν για το Γαλάτσι. Η Σορίνα της έστειλε ένα φιλί από μακριά και έκανε να μπει μέσα στην πολυκατοικία. Δεν είχε δώσει σημασία στο λευκό βανάκι με τα φιμέ τζάμια που ήταν παρκαρισμένο μπροστά Δεν πρόλαβε να ανοίξει την πόρτα και κάποιος μαυροφορεμένος και γεροδεμένος άντρας της έπιασε το κεφάλι και της έκλεισε το στόμα μ’ ένα πανί γεμάτο χλωροφόρμιο. Δεν πρόλαβε να ακουστεί ούτε ένα κιχ. Σορίνα λιποθύμησε αμέσως. Ένας άλλος μαυροφορεμένος μασκοφόρος του άνοιξε την πλαϊνή πόρτα του βαν και την έβαλαν ξαπλωτή στο δάπεδο του οχήματος. Έκλεισαν την πόρτα και ξεκίνησαν προς την Αχαρνών κι έστριψαν προς την Εθνική Οδό.

Το μεσημέρι ο Καταλίν πήγε λίγο αργά από το σχολείο και η Ντόινα περίμενε ήσυχη αλλά μελαγχολική στο γραφείο των δασκάλων. Ο Καταλίν άνοιξε την πόρτα ,είπε καλησπέρα στην Τζένη τη δασκάλα της Ντόινα, ζήτησε συγγνώμη και από τις δύο που άργησε και πήρε στην αγκαλιά του τη Ντόινα λέγοντας της γλυκά : «Σκούζα μα , σκούμπα μεά , δε θα ξαναργήσω αλλά, να, έπεσε πολλή δουλειά στο μαγαζί. Όλοι οι φίλοι μας στέλνουν λεφτά στους μπαμπάδες και στις μαμάδες τους στην πατρίδα για τα Χριστούγεννα. «Σκούζα μα» και του έσκασε ένα φιλάκι η μικρούλα.Ύστερα αποχαιρέτησαν τη δασκάλα και της είπαν «Κρατσιούν φερετσίτε, Καλά Χριστούγεννα ».

Γύρισαν στο μαγαζί για να πάρουν μικροπράγματα για το βραδινό τραπέζι της παραμονής των Χριστουγέννων και μετά από δέκα λεπτά κίνησαν για το σπίτι. Όταν έφτασαν εκεί δεν είχε επιστρέψει ακόμη η μαμά. Η Ντόινα έβγαλε τα «σχολικά» της ρούχα και έτρεξε να βρει στην ντουλάπα τα «καλά» της για να τα φορέσει για το βράδυ. Τα έβαλε όμορφα όμορφα στην καρέκλα δίπλα από το κρεβατάκι της και λαγοκοιμήθηκε. Ο Καταλίν στην κουζίνα άρχισε να ετοιμάζει ορεκτικά για το βράδυ. Η ώρα όμως περνούσε και η μανούλα ακόμα δεν είχε δώσει σημεία ζωής παρόλο που κάθε μέρα γύριζε γύρω στις τέσσερις το απόγευμα. Πήγε κιόλας έξι .Τα μεζεκλίκια είχαν γίνει και σερβιριστεί. Η Ντόινα έβαλε τα «καλά» της και πήγε στο τραπέζι που ίσα ίσα χώραγε στο μικρό χώρο μεταξύ του σαλονιού και της κουζίνας. «Μα τι έγινε η μανούλα» άρχισε και παραπονιέται η Ντόινα. Ο Καταλίν της είχε ήδη κάνει κλήση στο κινητό. Της είχε αφήσει φωνητικό μήνυμα. Της είχε στείλει και sms αλλά απάντηση δεν είχε πάρει ακόμα απάντηση. «Μα τι να έγινε;» σκεφτόταν. «Να την ξεμυάλισε κανένας μορφονιός από αυτούς που συχνάζουν στο σωματείο των αισθητικών;» Μπα! Μετά το χωρισμό της από τον Φλωρεντίν, που είναι ο πατέρας της Ντόινα, δεν έχει διάθεση για ερωτικές περιπέτειες και μάλιστα με τους «φλώρους» του σωματείου όπως τους λέει η ίδια, παρόλο που τους αγαπάει σαν συνανθρώπους και συμμαχητές . Η Ντόινα είχε αρχίσει να εκνευρίζεται . Ωσάν ταχυδαχτυλουργός και για να της αποσπάσει την προσοχή και τις σκέψεις ο Καταλίν ανοίγει το δεξί του χέρι και της δίνει μια ξύλινη περδικούλα ως πρώτο δώρο για τις γιορτές . Το πανέξυπνο κοριτσάκι θυμήθηκε αμέσως το χριστουγεννιάτικο τραγούδι που είχε μάθει στο μάθημα αγγλικών στο σχολείο και άρχισε να το τραγουδάει: «On the first day of Christmas my true love sent to me a partridge in a pear tree…». Όσο και αν προσπάθησε ο Καταλίν να την κάνει να χαμογελάσει ,να παίξει και να ξεχαστεί, γρήγορα μελαγχόλησε!

Η Ντόινα είδε στην τηλεόραση ένα παιδικό πρόγραμμα από ένα παιδικό κανάλι και αποκοιμήθηκε στον καναπέ. Ο Καταλίν την πήρε στην αγκαλιά του και την έβαλε κάτω από τα σκεπάσματα και φιλώντας τη στο μέτωπο της είπε : «νοάπτε μπούνα άγγελε μου , θα σου φέρω τη μανούλα μη στεναχωριέσαι ..». Η Ντόινα ήδη ονειρευόταν την επιστροφή της μάνας της . Παρόλο που κοιμόταν έβγαλε μια κραυγή στον ύπνο της : «μαμάάάά», που τη βρήκε τη δύναμη αυτή ! Τρόμαξε ως και ο Καταλίν! Ησύχασε όμως η Ντόινα και κοιμήθηκε βαθιά.

Την άλλη μέρα ο ουρανός ήταν βαρύς . Όπου να ’ναι θα ξεκίναγε βροχή. Τα μπουμπουνητά και οι αστραπές φόβισαν τη Ντόινα που ξύπνησε και έτρεξε στην αγκαλιά του Καταλίν ο οποίος είχε πέσει με τα ρούχα και κοιμόταν στο κρεβάτι της αδερφής του: «Θειε μου που είναι η μαμά μου; Ποιος την πήρε και που την πήγε; Είδα κακό όνειρο πως ήταν ντυμένη στα μαύρα από πάνω έως κάτω. Τι έγινε;» Ο Καταλίν της χάιδεψε τα ράστα μαλλάκια της και της ψέλλισε το κλασσικό ψέμα ότι η μαμά πήγε σε ένα επαγγελματικό ταξίδι και πως σύντομα θα γύριζε. Παλιό και δοκιμασμένο κόλπο. «Και αν δε γυρίσει και φύγει για πάντα;» ξαναρώτησε η μικρούλα. Ο θείος άρχισε να προβληματίζεται. Αν η μικρή βάλει κάτι στο νου της θα το λέει κάθε ώρα και κάθε στιγμή. Σκεφτόταν τι να κάνει για να μη του ξεφύγει η κατάσταση. Έντυσε τη μικρή με τα καλά της και φύγανε για το μαγαζί. Μέρα που ήταν όλο και κάποιοι θα θελαν να τηλεφωνήσουν στους δικούς τους στο Βουκουρέστι , στο Ιασι , στην Κωστάντζα ή στην Τίργκου Μούρες. Χριστούγεννα στην Αχαρνών; Να μη σου τύχει. Φτωχός κόσμος , έλληνες και ξένοι, απελπισμένοι και φοβισμένοι. Όταν τελείωσε η μέρα έκλεισε το μαγαζί και ο Καταλίν πήρε τη μικρή να πάνε να φάνε σουβλάκια στο κουρδικό στέκι στη γωνία Αχαρνών και πλατεία Βάθης. Γύρισαν μετά στο σπίτι όπου λίγο πριν κοιμηθεί η Ντόινα ο Καταλίν της έδωσε το δώρο της ημέρας. Δυο χελωνάκια όχι σαν αυτά τα χελωνονιντζάκια έβλεπε στο παιδικό κανάλι αλλά δυο ξύλινες χελωνούλες σαν κι αυτές του «12 days of Christmas». Παρά τη χαρά που ένιωσε η Ντόινα ήταν πολύ κουρασμένη και κοιμήθηκε. Παρόλ’ αυτά όπως και την πρώτη νύχτα πετάχτηκε ξαφνικά στον ύπνο της φωνάζοντας «μανούλα μη φύγεις» και ξανακοιμήθηκε βαθιά ως το πρωί .

Την άλλη μέρα έφτασε στην Αθήνα ο Βλάντ. Η κατάσταση της υγείας του δεν ήταν καλή. Όμως η εξαφάνιση της αδερφής του ήταν πολύ πιο φλέγον ζήτημα από τη δική του υγεία. Άφησε τα πράγματα του στο διαμέρισμα της Σορίνας και πήγε στο μαγαζί του Καταλίν. Εκεί βρήκε δυο ακόμη συμπατριώτες τους που συζητούσαν για την εξαφάνιση. Ο ένας ήταν σίγουρος πως κυκλώματα της νύχτας είχαν αρπάξει την όμορφη Ντόινα για να την διοχετεύσουν στους χώρους των «συνοδών» κάποιας χώρας με πλούσιους που θα πλήρωναν καλά για «λευκή σάρκα». Ο άλλος έλεγε ότι κάτι τρέχει με τη μαχητική της στάση και τον ατίθασο χαρακτήρα της και πως κάποιοι θέλουν να την προειδοποιήσουν πως αν συνεχίσει να ζητά «παράλογα» πράγματα δε θα ευτυχήσει όσο αυτοί την παρακολουθούν. Ο Καταλίν τους παρακαλεί να μην μιλάνε γι’ αυτό το θέμα μπροστά στη Ντόινα που καθόταν μελαγχολική πίσω από το ταμείο προσπαθώντας να ζωγραφίσει τον νυχτερινό εφιάλτη της στο τετράδιο της ιχνογραφίας. Τα δυο αδέλφια άρχισαν να συζητούν τις κινήσεις τους. Θα απευθυνθούν στην αστυνομία; Δύσκολο γιατί λόγω των όσων διαβάζουν και ακούνε από τους συμπατριώτες τους δεν είναι να την εμπιστεύεσαι αν είσαι μετανάστης. Τόσα έχουν ακούσει για το τοπικό αστυνομικό τμήμα. Είχαν ήδη ειδοποιήσει το Σωματείο Εργαζομένων Καταστημάτων Αισθητικής, Μανικιούρ- πεντικιούρ και Ονυχοπλαστικής και το Δίκτυο για τα Δικαιώματα των Μεταναστών/τριών. Όλοι και όλες είχαν αρχίσει να ψάχνουν για την αγωνίστρια Σορίνα. Η Ντόινα δεν έλεγε να συγκεντρωθεί στα λίγα καθήκοντα που της είχε βάλει η δασκάλα. Ο Καταλίν της είπε να κλείσει τα μάτια. Άνοιξε τις παλάμες του και τις είπε να ανοίξει τα μάτια της . τρεις ξύλινες μινιατούρες που ήταν τρεις γαλλικές κοτούλες .

Η Ντόινα δεν έβλεπε την ώρα να πάει στο σπίτι και να παίξει με τα δώρα των προηγούμενων ημερών : μια πέρδικα , δυο χελώνες και τώρα τρεις κοτούλες . Hπαιδική της φαντασία εκρήγνυται. Τη νύχτα όμως ξαναξύπνησε στον ύπνο της αναζητώντας τη μανούλα. Τώρα ονειρεύτηκε πως είδε τη Σορίνα να φοράει ένα ολόμαυρο φόρεμα, μαύρο μαντήλι στα μαλλιά της και μαύρα γυαλιά ηλίου που δε τα έβγαζε καθόλου .

Την επόμενη μέρα έβρεχε ασταμάτητα. Είχαν απεργία οι οδοκαθαριστές του δήμου και η φτωχογειτονιά που ήταν έτσι και αλλιώς παρατημένη στη μοίρα της ήταν να την κλαις . Όλη μέρα έβρεχε και όλη μέρα έκλαιγε η Ντόινα. Μια ο εφιάλτης μια και η τέταρτη μέρα απουσίας της μαμάς χωρίς καμία είδηση της, κι η κατάσταση άρχισε να γίνεται ανεξέλεγκτη .

Ξημέρωσε η επόμενη μέρα με ένα δυνατό αλλά πάντα χειμωνιάτικο ήλιο όπως βγαίνει πάντα μετά τη βροχή. Τα λίγα μη αποδημητικά πουλιά που άντεξαν και έμειναν στην Αθήνα άρχιζαν δειλά δειλά να κελαηδούν σα να λένε στη Ντόινα που είχε ανοίξει το παραθύρι της πως όπου να ναι θα γυρίσει η μανούλα της. Ο Βλάντ της έφερε το πρωινό στο κρεβάτι «όπως ταιριάζει σε μια πριγκηπέσα» σύμφωνα με τα λεγόμενα του .και άρχισε να τραγουδάει ένα ελληνικό τραγούδι που είχε αφιερώσει στην αδερφή του, την «πριγκηπέσα»: «…έξω φυσάει αέρας κι όμως μέσα μου/μέσα σ’ αυτό το σπίτι πριγκηπέσα μου/το φως σου και το φως χορεύουν γύρω μας…». Η Ντόινα τον κοίταξε αρχικά με δισταγμό αλλά γρήγορα άφησε να φανεί μια στάλα χαμόγελου και ύστερα τα γαλανά της μάτια έλαμψαν. Προτού αρχίσει δειλά-δειλά να τρώει το κρουασανάκι, ο Βλαντ της λέει να κλείσει τα μάτια και να του δώσει το αριστερό της χέρι. Πρόθυμα έκλεισε τα μάτια της κι ένοιωσε που ο θειός της τής έβαζε τα πέντε δακτυλίδια του χριστουγεννιάτικου τραγουδιού κι ας μην ήτανε χρυσά αλλά φο-μπιζού. Η χαρά που ένοιωθε δεν περιγράφεται όταν άνοιξε τα μάτια της η «πριγκηπέσα». Έλαμπε ολόκληρη κι ας υπήρχε μέσα της η έγνοια της μαμάς. «Θα πάμε στο μολ στη Γλυφάδα, είσαι;», τη ρώτησε ο Βλαντ. «Ναι, ναι. Τε ιουμπέσκ, θειούλη μου» είπε η Ντόινα και σα σίφουνας έτρεξε να πλυθεί και να ντυθεί και νάσου την έτοιμη στην πόρτα για να φύγουνε. Πάει το πρωινό, πάνε όλα. Έτρεξε έπιασε το σακάκι του ο Βλαντ και δρόμο παίρνουν, δρόμο αφήνουν, και πάνε στο μαγαζί του Καταλίν που τους είπε να πάρουνε το τρόλεϊ και να κατεβούν στο Σύνταγμα και να πάρουν το τραμ. Φύγανε σα κυνηγημένοι να προλάβουνε γιατί ο ήλιος δε θα κρατούσε πολύ. Σουλατσάρανε στην παραλία, φάγανε παγωτό και ήπιανε μιλκ-σέικ , και μετά κατευθύνθηκαν στο καινούργιο μολ, εκεί κοντά στο παλιό αεροδρόμιο. Μπαίνοντας εντόπισε τις έξι χήνες με τα αυγά τους στο μαγαζί με τα χριστουγεννιάτικα «Θείε, θα μου τις πάρεις για να τα συμπληρώσω με τα άλλα δωράκια;» ρώτησε. «Ποιος μπορεί να σου αντισταθεί, πριγκηπέσα μου;» της έκλεισε το μάτι ο Βλαντ και τα πήγε στο ταμείο για να τα πληρώσει. Πήγαν μετά στο σινεμά, πήρανε ποπ-κορν και είδαν την «Εποχή των Παγετώνων: Αυγή των Δεινοσαύρων». Φεύγοντας πήραν μαλλί της γριάς, καραμελωμένα μήλα, έναν ψηφιακό Άγιο Βασίλη και ξαναμπήκαν στο τραμ για το γυρισμό. Έφτασαν σπίτι κι άραξαν στον καναπέ όπου τους πήρε ο ύπνος ως το πρωί. Μόνο που παρά τη χαρούμενη ημέρα που πέρασε, η Ντόινα ξαναείδε στο ύπνο της τη Σορίνα, αυτή τη φορά να φοράει και μια μαύρη μάσκα. Κι όπως κάθε βράδυ, έβγαλε μια άγρια αλλά λυπημένη κραυγή.

Το πρωί πάλι κακή μέρα και κακή διάθεση. Ακόμα δεν είχε κανένα μαντάτο από τη μητέρα της. Ο Βλαντ είχε σηκωθεί νωρίτερα και είχε φτιάξει πρωινό. Εκεί που έπιναν το γάλα και τον καφέ, χτυπάει το τηλέφωνο. Μια μεταλλική φωνή προειδοποιούσε τον Βλαντ να μη μιλάνε σε περίεργους και να φροντίζει ότι η μικρή θα μείνει στο σπίτι για να μην υπάρχουν δυσάρεστες εξελίξεις. Ο Βλαντ ψιλοτρόμαξε αλλά δεν άφησε να φανεί αυτό μπροστά στη Ντόινα. Ειδοποίησε με sms τον Καταλίν για το τηλεφώνημα. Αμέσως απάντησε. Μιλήσανε στα ρουμάνικα που η Ντόινα δεν μπορούσε να καταλάβει πολύ καλά μιας και ήταν δεύτερη γλώσσα γι’ αυτήν. Συμφωνήσανε να πάει η σύντροφος του Καταλίν, η Αντριάνα, να κάτσει να προσέχει την μικρή μιας και ήταν νηπιαγωγός στο επάγγελμα και θα την έφερνε βόλτα. Ήρθε μετά από λίγο η Αντριάνα, μια μικροσκοπική μελαχρινή κοπέλα που αγαπούσε τα παιδιά και θα ήταν πολύ καλή παρέα για τη Ντόινα. Ο Βλαντ πήγε από το μαγαζί και πήρε τον Καταλίν και ανηφόρησαν κατά Εξάρχεια μεριά. Μια πληροφορία που είχε σταλθεί με sms στο κινητό του Καταλίν έλεγε ότι νεοναζί κρατούν αιχμάλωτη την Ντόινα σε ένα υπόγειο στην Κυψέλη. Ούτε το Δίκτυο ούτε το Σωματείο ήταν σε θέση να επιβεβαιώσουν την πληροφορία. Έτσι, γύρισαν άπρακτοι πίσω αλλά τουλάχιστον είχαν τις υποσχέσεις των μελών του Δικτύου και του Σωματείου ότι θα συνεχίσουν να ψάχνουν. Κατεβαίνοντας την Αγίου Μελετίου προς την Αχαρνών πέρασαν από ένα μαγαζί με φτηνές γκραβούρες και πόστερ και αγόρασαν έναν πίνακα με τους εφτά κύκνους για τη Ντόινα, που φυσικά της άρεσε αλλά δεν έπαυε να ανησυχεί και να συνεχίσει να παραμιλάει στον ύπνο της ζητώντας τη μαμά της.

Την άλλη μέρα, η Αντριάνα έφερε οχτώ φίλες και συμμαθήτριες να πουν τα κάλαντα στη Ντόινα και να της κάνουν παρέα όλη την ημέρα. Και για της κάνουν ακόμη πιο γλυκιά την έκπληξη της έφτιαξαν γαλατόπιτα, που τόσο της άρεσε όταν την έφτιαχνε η Σορίνα. Της έφτιαξαν και μαμαλίγκα για το μεσημέρι και παπανάσι για επιδόρπιο. Έτσι κι αυτή η μέρα ήταν χαρούμενη για την Ντόινα παρά την απουσία της Σορίνα που όλοι έψαχναν να την βρουν. Η αγωνία του Καταλίν και του Βλαντ είχε «χτυπήσει κόκκινο». Κανόνισαν με άλλη μια ομάδα πέντε συμπατριωτών τους να οπλιστούν με ό,τι είχαν πρόχειρο και να ξαμοληθούν σε στέκια μεταναστών άλλων χωρών και σε στέκια που σύχναζαν διάφοροι τύποι του υποκόσμου και να προσπαθήσουν να αποσπάσουν πληροφορίες, να «λαδώσουν» στην ανάγκη ή και να απειλήσουν. Δεν ζήτησαν βοήθεια από το Δίκτυο ή το Σωματείο και ήθελαν να «καθαρίσουν» μόνοι τους. Από την άλλη το Δίκτυο σε συνεννόηση με το Σωματείο είχαν κανονίσει να κάνουν μαζική πορεία στην Κυψέλη όπου βρισκόταν το υπόγειο όπου οι πληροφορίες ήθελαν να κρατείται η Σορίνα. Ήταν μια παραμονή Πρωτοχρονιάς αλλιώτικη από τις άλλες, ομολογουμένως. Όσο περνούσε η ώρα κι έπεφτε το σκοτάδι, τόσο κορυφωνόταν η αγωνία. Η αστυνομία είχε αρχίσει να παρατάσσεται στις εισόδους της Κυψέλης με άνδρες των ΜΑΤ για να εμποδίσει την πορεία φοβούμενη έκτροπα.

Στην Αχαρνών οι εφτά Ρουμάνοι μπαινόβγαιναν στα στέκια άπρακτοι αλλά και απειλούμενοι. Σιγά-σιγά άρχισαν δυο αυτοκίνητα της ασφάλειας να τους ακολουθούν, στην αρχή διακριτικά αλλά όσο αυτοί ανέβαιναν προς την Πατησίων τόσο περισσότερο απροκάλυπτα. Όταν έγιναν πια αντιληπτοί από τους Ρουμάνους σταμάτησαν μπροστά τους και τους ζητήσανε τα στοιχεία και τα χαρτιά τους. Ευτυχώς ήταν όλοι «νόμιμοι» και δεν είχαν πρόβλημα από αυτή την άποψη. Δεν μπορούσαν κιόλας να τους ψάξουν για όπλα μιας και δεν έδιναν τέτοια υποψία. Στην Πατησίων η πορεία είχε φτάσει κοντά στην ΑΣΟΕΕ και οι 500 Έλληνες και μετανάστες διαδηλωτές ετοιμάζονταν να στρίψουν προς το δρόμο όπου οδηγούσαν οι πληροφορίες. Από την οδό Δροσοπούλου έστριψε μια διμοιρία ανδρών των ΜΑΤ και τους έκοψε το δρόμο. Προς στιγμή απειλήθηκαν επεισόδια αλλά αποσοβήθηκαν μιας και επενέβησαν οι πιο ψύχραιμοι και υπέδειξαν στους διαδηλωτές να μην επιχειρηθεί το σπάσιμο του κλοιού γιατί ο συσχετισμός δυνάμεων ήταν άνισος σε βάρος τους. Η ώρα περνούσε και η κατάσταση ήταν τεταμένη αλλά στάσιμη. Τα συνθήματα έδιναν και έπαιρναν: «Κάτω ο ρατσισμός», «Έλληνες και ξένοι εργάτες ενωμένοι», «Κάτω τα χέρια από τη Σορίνα», «Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη» και άλλα τέτοια. Στο μεταξύ, ο Καταλίν λίγο πιο κάτω, δέχτηκε μια κλήση από απόκρυψη στο κινητό του. Μια μεταλλική φωνή ίδια με αυτή που είχε απειλήσει τον Βλαντ έλεγε στον Καταλίν να γυρίσει γρήγορα στο μαγαζί. Ήταν αποφασισμένη για όλα αυτή η φωνή και ο Καταλίν ένοιωσε ανατριχίλα. Έβαλε μια φωνή προς την ομάδα ότι γυρίζουνε πίσω στο μαγαζί. Ξεκίνησαν όλοι μαζί να πάνε στο μαγαζί κι ο Βλαντ θα πήγαινε στο σπίτι να δει τι γίνεται με τη Ντόινα, την Αντριάνα και τα κορίτσια. Ο Καταλίν άνοιξε το μαγαζί και όλοι ταμπουρώθηκαν μέσα περιμένοντας. Ο Βλαντ ειδοποίησε ότι τα κορίτσια είχαν έλθει οι γονείς του και τα πήραν και ότι παρά την ανησυχία τους η Ντόινα και η Αντριάνα ήταν ευχαριστημένες με το πώς είχε περάσει η παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Απέμεναν περίπου 40 λεπτά για να αλλάξει ο χρόνος και η δεκαετία. Τουλάχιστον ας τους βρει όλους μαζί ο νέος χρόνος στο μαγαζί. Κι έτσι ξεκίνησαν για εκεί. Είχε πάει 12 παρά πέντε όταν έφτασαν και σε λίγο άρχισε η αντίστροφη μέτρηση. Κι εκεί που ετοιμάζονταν να πουν «ευτυχές το νέο έτος» μια γυναικεία φιγούρα ντυμένη στα μαύρα, με μαύρο μαντήλι, μαύρα γυαλιά και μια μαύρη μάσκα να καλύπτει και τα μάγουλά της, σταμάτησε στην πόρτα. Η Σορίνα είχε επιστρέψει σώη αλλά όχι αβλαβής. Όλοι πάγωσαν προς στιγμή αλλά μόλις ακούστηκε το «ευτυχές το νέο έτος», πρώτη η Ντόινα όρμησε στην αγκαλιά της μανούλας της όσο και αν ήταν δύσκολο να ξεπεράσει το σοκ που της προκάλεσε ο εφιάλτης που έβγαινε αληθινός. Έτρεξαν όλοι να την αγκαλιάσουν και τα γεμίσουν φιλιά χαράς. Τους είπε, όμως, ότι με τίποτα δεν θα βγάλει όσα της κάλυπταν το πρόσωπο. Τουλάχιστον για τις επόμενες λίγες ημέρες. Έπρεπε να γειάνουν οι πληγές από τις χαρακιές που της έκαναν οι μπράβοι που την απήγαγαν και την απείλησαν πως αν δε σταματήσει την συνδικαλιστική και κοινωνική της δράση θα ζήσει χειρότερες καταστάσεις αυτή κι η κόρη της.

Πήρε από το χέρι τη Ντόινα και τους είπε να κλείσουν το μαγαζί και να πάνε στο σπίτι να γιορτάσουν ήσυχα και απλά την Πρωτοχρονιά και την έλευση της νέας δεκαετίας με την υπόσχεση να εκπληρωθούν οι ευχές τους για καλύτερη ζωή για όλους τους αδελφούς και τις αδελφές τους, μετανάστες και Έλληνες, άνδρες και γυναίκες που πρέπει να πάρουν τον αγώνα τους στα χέρια τους. Κι έτσι ξεκίνησαν για το σπίτι. Ένα αυτοκίνητο πέρασε σιγά-σιγά μπροστά από το μαγαζί και από το ραδιόφωνό του ακουγόταν η φωνή της Μπέλλου:
«…Έλα να κάτσεις δίπλα μου να κλάψεις
ένα βραδάκι τέρμα Αχαρνών
Έλα να μάθεις στην πλατεία Βάθης
Έλα να μάθεις, τι ζωή περνώ…»

ΤΕΛΟΣ

Σεπτεμβρίου 17, 2010 Posted by | Διηγήματα | , , | 2 Σχόλια